Μεγάλη... Βδομάδα

Ξέρω είναι κάπως κλισέ αλλά βλέπω Project Runway... Και ένα έχω να σας πω! Ο Zac Posen! Όταν χαμογελάει, λιώνω. Χωρίς να θέλω να ακουστώ... πονηρός, θέλω να βρεθώ με έναν μαγικό τρόπο εκεί και να του πετάξω δυο γλωσσόφιλα! Να πεθάνω, προχθές χαιρετούσα την τηλεόραση επειδή χαιρετούσε και αυτός. Ίσως είναι που πριν ήταν ο Kors και ο Mizrahi; Αλλά ο Zac, αχ ο Ζακ, έρωτας. Δεν ξέρω τι έπαθε το γούστο μου, αλλά ένα περίεργο πράγμα, μ' αρέσει...

Σκέφτομαι ότι μπορεί να έχω ένα σοβαρό crush με τον Zac... Θα μου περάσει φαντάζομαι.

Και τώρα εγώ πρέπει να πω τα νέα μου. Κοίτα νέα έχω αλλά δεν είναι όλα ευχάριστα, και σε καμία περίπτωση δεν είναι τόσο ευχάριστα όσο η απομάκρυνση της μιας Καρντάσιαν -αδελφής της χωρισμένης που τώρα είναι έγκυος με το παιδί του Ουεστ- από το Αμερικανικό X-Factor. Δηλαδή αν δεν κατάφερα να δω την δεύτερη σεζόν του Αμερικανικού X-Factor ο κυριότερος λόγος ήταν αυτή. Πάντα στο fast forward μέχρι να παίξει το επόμενο τραγούδι! Χάλια παρουσίαση.

Ναι που λες, έχω κουραστεί να νταντεύω τη μαμά. Κουράστηκα πραγματικά και δεν έχω όρεξη για τίποτα πια. Και κάθε φορά που μπαίνω με θετική ενέργεια στο σπίτι, να σήμερα για παράδειγμα, τους έφερα μίσχο από αναρριχώμενο φυτό, με αποπαίρνουν με τον χειρότερο τρόπο. “Αποκλείεται να πιάσει” λέει ο ένας, “θα είναι η κατάλληλη κρυψώνα για ποντικούς” λέει ο άλλος. Και ρίχνεις ότι κρατάς στα χέρια σου και βρίζεις λες και είναι η τελευταία μέρα της προεκλογικής και βγάζεις την ψυχή σου στη χριστοπαναγιά.

Επίσης η μάνα μου φρικάρει που της είπα ότι ο μόνος λόγος να πάω εκκλησία είναι να βγάλω φωτογραφίες, διαβάζει την Βίβλο τώρα για τα πάθη του Χριστού (σε νεοελληνική απόδοση με εικόνες, μην φανταστείς τώρα σοβαρότητες) και κάθε φορά που κάνουμε συζήτηση περί θρησκείας μου λέει ότι δεν είναι σωστά πράγματα. Θέλω να χτυπάω το κεφάλι μου στο γραφείο...

Πάω περπάτημα 3 φορές την βδομάδα τουλάχιστον και χαίρομαι, νιώθω καλύτερα, προσέχω τι τρώω, προσπαθώ να μειώσω και την ζάχαρη, το πιο δύσκολο απ' όλα είναι αυτό, και αγόρασα ρούχο μετά από 1 χρόνο, και παντελόνι μάλιστα. Ήθελα να ήξερα τι σκεφτόμουν όταν αγόραζα πριν περίπου 3 χρόνια εκείνα τα τζινς... Τώρα θέλω να νιώθω πιο... εκλυστικός, φτάνει η σοβαρότητα.

Spice Closing

Γκέι και στρέιτ όλου του κόσμου και γενιά των 90's ενωθείτε!

Το μεγαλύτερο το καλυτερότερο γυναικείο συγκρότημα θα τραγουδήσει απόψε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων! Ναι, ναι! Καλά κατάλαβες, οι Spice Girls επιστρέφουν για μια και μοναδική (και δωρεάν, βασικό) εμφάνιση... Είναι ίσως η καλύτερη είδηση που άκουσα τον τελευταίο καιρό! Βλέπεις μετά την περίπου τελετή έναρξης οι Άγγλοι βάζουν τα δυνατά τους να μαζέψουν ότι τελοσπάντων μαζεύεται! Με μεγάλα ονόματα όπως George Michael, Take that κτλ το Λονδίνο θα αποχαιρετήσει τους Ολυμπιακούς και θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τους Ολυμπιακούς στο Ρίο, στην Βραζιλία!

Και όταν τελειώσουν και οι Παραολυμπιακοί θα κάνουμε και μαθήματα σάμπα για να είμαστε προετοιμασμένοι! Θα δεις Παραολυμπιακούς, δεν θα δεις;

ΥΓ. Αλλά όχι το πίστευες ότι οι Spice Girls θα επανενώνονταν για άλλη μια φορά; Μετά από εκείνα που έγιναν μετά το tour... Έχουν και ένα μιούζικαλ να προωθήσουν η αλήθεια να λέγεται! Αχ... Τα 90's ζουν και βασιλεύουν! Αγαπώ, λατρεύω και γουστάρω.

Olympics 2012

Αχ, οι Ολυμπιακοί... Μεγάλες διοργανώσεις όπως οι Ολυμπιακοί, το Παγκόσμιο Κύπελλο και η Γιουροβίζιον (μην γελάς) μ' αρέσουν! Και κάθομαι και τα βλέπω γιατί μ' αρέσει! Ναι, ναι και το ποδόσφαιρο! Και δεν είναι μόνο το οφθαλμόλουτρο (διότι αν το σκεφτείς το Ποδοσφαιρικό είναι το λιγότερο γυμνό απ' όλα, αλλά είναι σε εγρήγορση η φαντασία), είναι και το ιδεώδε! Ναι, ναι το ιδεώδε!

Θυμάμαι παιδί που είδα την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών του Σίδνεϊ, δεν θυμάμαι αν το είχα δει όντως το 2000 (10 ήμουνα) ή λίγο αργότερα, αλλά μ' άρεσε γιατί ήξερα πως άνθρωποι από πολλές χώρες πάνε σε μια χώρα και αγωνίζονται... Μετά που γνώρισα και την Γιουροβίζιον αντελήφθην πως όχι απλά μαζεύονται και αγωνίζονται μαζί αλλά δεν τρώγονται κι όλα όπως τρώγονται αλλού. Μ' άρεσε διπλά μετά από αυτήν την διαπίστωσιν, την γλυκιάν διαπίστωσιν...

Και είπα να κάτσω να δω την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών του Λονδίνου, μεγαλώνουμε, Ολυμπιακοί κάθε 4 χρόνια λέω, κάτσε δες το γιατί δεν είναι και κάθε μέρα. Δεν πήγα θέατρο για να δω εκείνο το πράγμα... Πόσο χτυπιόμουνα όλη την ώρα, πόσα σχόλια άκουσε η τηλεόραση εκ μέρους του σκηνοθέτη και της βασίλισσας δεν φαντάζεσαι. Πόσα “Εσένα σε θέλω” άκουσε η τηλεόραση δεν το ξέρει κανείς.

Σε γενικές γραμμές το μόνο που μου άρεσε ήταν ο Μπέκαμ. Α, πες με ξενερουά, πες με ότι θες αλλά ο Μπέκαμ είναι γοητευτικότατος, εκείνο το παμπόνηρο χαμόγελο κάτω από τον πύργο του Λονδίνου, το αγόρι μου, με πέθανε. Αλλά δεν θα αρκεστώ σε αυτές τις λίγες γενικές γραμμές... Η τελετή ήταν μούφα. Δεν ξέρω τι σκεφτόταν ο σκηνοθέτης αλλά αν ήταν ταινία αυτό το Όσκαρ δεν θα το έβλεπες ούτε στα όνειρα σου! Καλά νομίσανε Γιουροβίζιον ανεβάζουνε; Μπλέξατε τα μπούτια σας! Πως να σας το πω να το καταλάβετε; Γιου εντάγκολντ γιορ χαμς!

Στην παρέλαση των χωρών περίμενα την Κύπρο... Πάλι καλά! Είδα τα αγόρια της Αυστραλίας (είναι πρώτη πλέον στις υποψήφιες χώρες για μετανάστευση, τίποτα άλλο δεν σας λέω) και του Καναδά (τιμητικά, ξέρεις εσύ)... Μετά έκανα ζάπινγκ και είδα και λίγο μια ταινία που άφησα στην μέση... Ε συγγνώμη 205 χώρες είναι αυτές, σόρυ κι όλα! Αλλά αν νόμιζες ότι δεν θα έβλεπα τα καλύτερα γελιέσαι...

Μ' αρέσει το έθνικ στοιχείο... τέλος!

Α, ναι και πριν ξεχάσω, μπλα μπλα μπλα ωραίο συγκινητικό μπλα μπλα μπλα 6 νέοι μπλα μπλα μπλα άναψαν τον βωμό μπλα μπλα μπλα μπλα ελπίδα μπλα μπλα μπλα...

Καλή Βδομάδα!

The runners of (Lemes)Oz

Έχετε πάει ποτέ για τρέξιμο στην Λεμεσό; Ούτε εγώ! Έχω πάει όμως για περπάτημα. Μην με ρωτάς τι έπαθα με το περπάτημα και το τρέξιμο αλλά δουλεύει καλά. Αχ, η Λεμεσός... Παραλιακά μπορεί να μην είναι η ωραιότερη πόλη της Κύπρου αλλά έχει ποδηλατόδρομο.

Toto, we are not in Nicosia anymore!

Δεν ήταν ζέστη αλλά εγώ άναψα για τα καλά. Το τι οφθαλμόλουτρο έκανα δεν το πίστευα και είχε και ένα τεκνό που θα ήθελα να ήμουν σε λουτρό σκέτο μαζί του. Δεν ξέρω αν σου το είπα, δεν θυμάμαι, αλλά τα ποδήλατα μ' αρέσουν και οι ποδηλάτες μου κάνουν κάτι άλλο. Και αν δεν ήταν οι συγγενείς μου μαζί μου θα έκανα όλο τον παραλιακό ποδηλατόδρομο 100 φορές! Να 'ναι καλά και οι ξένοι (γιατί οι Κύπριοι δεν παίρνουν ποδήλατα) και μου ανέβασαν το ηθικό (και την λίμπιντο).

Οι Κύπριοι κάθονταν σε παραθάλασσια καφέ και λοιπές παρεξηγήσεις μπαρ-καφέ και οι ξένοι (Ρώσοι, Ρώσοι και μερικοί άλλοι που δεν ξέρω τι εθνικότητας είναι αλλά δεν πειράζει, δεν είμαι ρατσιστής εξάλλου) περπατούσαν και έτρεχαν και ποδηλατούσαν. Και όταν περπατούσαμε μας προσπέρασε ένα τεκνό, μα ένα τεκνό, μου έφυγε ένα “Αγόρι μου” αλλά εντάξει, ας είναι καλά και οι οδηγοί και ο θόρυβος τους. Αυτόν άνετα θα τον κυνηγούσα, αν και ήταν σε καλή κατάσταση και θα τον έχανα μετά τα 100-150 μέτρα.

Στην Λευκωσία γιατί δεν υπάρχουν τεκνά που κάνουν γυμναστική έξω, εννοώ εκτός του γυμναστηρίου; Θα μου πεις πως δεν έχουμε πεζοδρόμια να περπατήσουμε σαν άνθρωποι, και θα αρχίσουμε να τρέχουμε ανώμαλο δρόμο; Έχεις δίκαιο, ότι και αν πεις έχεις δίκαιο... Συγγνώμη, θυμάμαι το τεκνό που μας προσπέρασε και σηκώθηκαν... οι τρίχες μου! Μόνο να τον έβλεπες θα ήταν αρκετό... Αχ...

Αν βάλω τα αθλητικά μου και τα χτυπήσω τρεις φορές δεν θα βρεθώ μπροστά του, θα βρεθώ;

Love Week

Αναγνώστη μου, λατρεία μου... Που ήσουν και σε έψαχνα; Αναγνώστη μου δεν είμαι καλά (για νέο μας το λες) κάτι δεν πάει καλά (και όχι δεν έφαγα φασολάδα χθες)... Αναγνώστη μου είμαι ερωτευμένος! Ναι, ναι. Πιθανότατα... τι πιθανότατα; Σίγουρα δεν τον ξέρεις. Τον θέλω! Δεν ξέρω αν νιώθει το ίδιο και αυτός... Είναι ο πιο σέξι άνδρας στον πλανήτη! Όχι, δεν λέω τον Μπράντλει Κούπερ... Μιλάω για κάποιον καθημερινό. Άσε τους ηθοποιούς και το Χόλιγουντ! Οι ταινίες είναι ταινίες και η ζωή μας... σίγουρα δεν είναι ταινία.

Και επειδή δεν μπορώ να σε κοροϊδεύω άλλο και η Πρωταπριλιά αργεί ακόμη θα σου πω το όνομα του... Jai McDowall! Δες τον εδώ! Απλά πες μου πως σε έπεισα έστω για μισό δεύτερο και θα χαρώ (ή θα πέσω από την καρέκλα και θα ξεσπάσω σε γέλια). Αχ αυτή η σκοτσέζικη προφορά... αρρρ... μου ανεβάζει... την λίμπιντο! Αααααχ! Τα φιλιά μου στην Σκωτία! Αααααχ... Δεν μπορώ μανούλα μ' δε μπορώ, σύρε για να φέρεις τον γιατρό... Ααααααχ... Μόλις βρήκα νόημα στην ζωή μου!

Και επειδή δεν μπορώ να λέω πολλή ώρα βλακείες προχωρώ... Φιρί φιρί το πάνε να με τρελάνουν αλλά ΔΕ θα τα καταφέρει κανείς. Αυτό έχω να σας πω. Προχωρώ ακάθεκτος, μπορεί να κάνω 100 πράγματα την ίδια στιγμή αλλά μια χαρά βρε, μια χαρά! Μόλις σχολάσω θα κάνω και μια γύρα από τα μπλοκ να αφήσω κανένα σχόλιο, πάλι έμεινα πίσω πάλι!

Τις ευχές μου για μια σούπερ βδομάδα και μην μασάτε, όπως κι αν ξεκίνησε, υπάρχουν πάντα τα περιθώρια για βελτίωση! Φιλάκια ρουφηχτά και δεν μαζεύομαι!

Άρες, μάρες...

Σε κατάσταση αφασίας και γλωσσοδιάρροιας αποφάσισα να (ξανα)γράψω! Τι είπατε; Α, δεν θέλω τέτοια! Σου το είπα, ή μάλλον σε προειδοποίησα στο προηγούμενο ποστ, “αυτά... προς το παρόν”... Στο πα, δεν στο πα; Μην μου αγχώνεσαι μόνο δεν θα σε πνίξω με τα ανύπαρκτα προβλήματα και ούτε θα μιλήσω για πανεπιστήμια, αρλούμπες και χρωματιστά άλογα. Φτάνει το κλαψ-κλαψ και είναι καιρός να πάρουμε άλλα διπλά τέτοια όπως γιαμ-γιαμ (εξαιρείται το γαβ-γαβ)

Και όχι δεν θα φιλοσοφήσω, νόμιζα πως το κατάλαβες αυτό όταν άρχισα το γιαμ-γιαμ, αλλά το λέω σε περίπτωση που δεν το αντιλήφθηκες. Είμαι εδώ πάνω από τον υπολογιστή και γράφω μια εργασία και τελικά είμαι και πολύ ωραιομαλακιστής (άδικα μετροφυλλάς τον Μπαμπινιώτη, δικιά μου λέξη)... το τι έχω γράψει για ένα μόνο πράγμα δεν περιγράφεται, αλλά αυτά κάνει κανείς όταν δεν μπορεί να γεμίσει το όριο λέξεων που του ανέθεσαν. Τουλάχιστον ας το κάνω καλά!

Και όσο γράφω κάνω και διαλείμματα -καλή ώρα- και μπαίνω και στο ίντερνετ -καλή ώρα- και έπεσε το μάτι μου σε κάτι μοντέλα-τεκνά -η ώρα η καλή. Κάθομαι και τους βλέπω και λέω, “Γαμώ το DNA μου, γαμώ”. Σκέφτομαι (ναι για αυτό μυρίζει περίεργα) γιατί βρε παιδί μου δεν μπορούσα να είμαι σαν αυτόν; Ή αυτόν; Ή αυτόν; Α όχι, σαν και αυτόν! Τι όμορφος που είναι! Γιατί βρε παιδί μου έτσι και όχι γιουβέτσι; Και δεν έχω καταλάβει, μεταξύ μας πάντα, ποιον θα πείραζε αν ήμουν σαν ένα μοντέλο; Θα μεγάλωνε η τρύπα του όζοντος; Θα ερχόταν η καταστροφή που είπαν οι Μάγια; Θα ξανάβγαινε ο Μπους στην εξουσία; Τι στο διάολο;

Προχθές βρήκα μια φωτογραφία ενός μοντέλου για να πάρω ιδέες πως να κόψω τα μαλλιά μου και μετά αντελήφθην πως δεν είναι τα μαλλιά που μου άρεσαν τόσο όσο ο κύριος στην φωτογραφία. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με κάθε λογιών διαφημίσεις με αρώματα, ρούχα, εσώρουχα που εννοείται πως πάνω σου δεν φαντάζουν τόσο σέξι όσο στην διαφήμιση. Και για να γίνω εγώ σαν τον εικονιζόμενο δεν πρέπει απλά να κόψω τα μαλλιά μου αλλά να κάνω και 2-3 πλαστικές αρχομένης της μύτης.

Α! Εγώ αγαπημένε μου αναγνώστη (τι κάθεσαι και διαβάζεις καημένε/η) ταράζομαι. Δεν είναι πως ξεπετάγονται οι ανασφάλειες μου (εδώ είναι αυτές νυχθημερόν σε χαμηλούς τόνους) αλλά κολάζομαι, πως να σου το πω. Δεν έχω στόχο ζωής να γίνω φουσκωτός τρίγωνος με κοιλιακούς για να παίζεις τρίλιζα. Όχι, εγώ μιλκ-σέικ πρωτεϊνών δεν πίνω, μόνο μιλκ-σέικ παγωτό!

Τώρα που έβλεπα την κριτική του Leviathan θυμήθηκα πολύ καλά γιατί δεν πήγα σινεμά το προ-προηγούμενο Σάββατο. Εμ... ποιος νομίζεις πως είναι ο λόγος που δεν είδα στο σινεμά το Immortals; Απαπαπα όλο αυτό το αρχαιοελληνικό με τους Ολύμπιους θεούς με τους καλοσχηματισμένους κοιλιακούς με κολάζει και με προβληματίζει ταυτοχρόνως... αλλά με κολάζει πρωτίστως! Βαριαναστέναξε μαζί μου... ο Joseph Morgan σαν Λύσανδρος... αχ... ο Henry Cavill σαν Θησέας... ααααχ... ο Corey Sevier σαν Απόλλωνας... αααχ μάαανα... ο Luke Evans σαν Δίας... εδώ δεν αναστενάζουμε απλά, τραγουδάμε, όλοι μαζί...άιντε παλικάρια μου: Δε μπορώ μανούλα μ' δε' μπορώ, αααααχ σύρε να φέρεις το γιατρό...

Και ξέρεις ποιο είναι το κερασάκι στην τούρτα; Ότι όλα αυτά (κοιλιακοί, γλουτοί, μηροί, κοντινά, μακρινά) είναι σε 3D. Σου λέω με ανεβασμένη (την πίεση, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων) θα έβγαινα από την αίθουσα αν το έβλεπα... Και για τρία μερόνυχτα θα παραμιλούσα από το κακό μου!

Δεν μπορώ μανούλα μ' δε μπορώ...