Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Σήμερα γα-

Με πήρε τηλέφωνο για να μου πει πως θέλει να παντρευτεί. Είσαι τρελή κορίτσι μου; Τι να παντρευτείς; Τι γάμοι και… Σε δυόμιση χρόνια σχέσης παντρεύεσαι. Α μπα! Με ρωτάει ειρωνικά, στα πόσα χρόνια σχέσης παντρεύεται κανείς; Στα 2-3 πάντως όχι! Καλέ δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου; Αν είναι να παντρευτείς, που δεν στο εύχομαι κιόλας, παντρέψου μια φορά τουλάχιστον! Βλέπεις εσύ να μένουν όλοι στην πρώτη τη φορά; Αν ήταν έτσι αγάπη μου, θα μουνα ακόμα παρθένα!

Από κει το πήρα από κει το φέραμε, καταλήξαμε να συζητάμε για την κοινωνία. Όλοι βιάζονται, έτσι απεφάνθη η σύνοδος κορυφής, στις δυο το πρωί! Ή μάλλον όσοι βιάζονται, την παθαίνουν. Τι πάει να πει τελικά μια φορά; Άμα θες να παντρευτείς και πέντε φορές, παντρέψου. Αυτά τα λάθη… ξεγίνονται! Άμα θες να κάμεις παιδιά όμως, ναι καλύτερα να ‘σαι σίγουρη, κατέληξε αυτή πριν αναστενάξει.

Είμαι καλά, με διαβεβαιώνει λες και την ρώτησα. Δεν είναι δα μοντέλο ο σύντροφος ούτε λατινοαμερικανός ινσταγκράμερ αλλά με κάνει να νιώθω σπουδαία και μοναδική. Αυτό θα του το χρωστάω για πάντα. Μερικές φορές μπαίνουν στο μυαλό μου κι άσκημες σκέψεις… Όταν λέω πως θέλω να παντρευτώ εγώ δεν σκέφτομαι το «για πάντα» αλλά γιατί θέλω να γιορτάσω το τώρα, και να το γιορτάσω γκράντε!

Άμα με ρωτάνε «Μπορείς να σκεφτείς τον εαυτό σου να γερνάει μαζί του» ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι μου και η πίεση μου φτάνει τα 12… ρίχτερ! Βρε καλό μου, ας βλέπουμε το μέλλον το κοντινό, τώρα τα 80 και τα 90, τα γηρατειά, τι να τα μελετάμε; Καλά να ‘μαστε μέχρι τότε και βλέπουμε!

«Όλες οι στιγμές του ανθρώπου είναι συνεχείς πάλεις με τον εαυτό μας». Α στο διάολο μωρή που αποφάσισες τώρα στα χαράματα να βγει ο Κοέλιο από μέσα σου. Δεν γέλασε. Και συνέχισε. Ακούς; Τώρα συνειδητοποιώ ότι αγαπώ αυτόν τον άνθρωπο γιατί με κάνει εμένα καλύτερο άνθρωπο. Είσαι ξεχωριστή μωρή ηλίθια, της λέω πριν ξεραθώ στον ύπνο, για να την καλοπιάσω από τη μια και να της δείξω ότι είναι ώρα να κλείσουμε τη συζήτηση. Αυτά μας τα ‘παν κι άλλοι, και χάνω κάθε ελπίδα. Να σου πω κορίτσι μου, αφού καταλήξαμε στο ότι κάνεις ο,τι θες, κάντου μια πρόταση γάμου να τελειώνουμε. Ποτέ δεν ήμανε υπέρμαχος των λαϊκών παραδόσεων και ηθών, τύπου ο άνδρας κάνει την πρόταση και η γυναίκα στην κουζίνα.

Ο γάμος σημαίνει δέσμευση, ή ένα σκαλί παραπάνω, γιατί και ο σκύλος σημαίνει δέσμευση. Αν είναι να χωρίσω μετά, γιατί να παντρευτώ τώρα; Α να σου πω, λέω επιτακτικά, αφού θα ξανακοιμηθείς γιατί να το στρώσεις το κρεβάτι; Είναι λογική μωρή τώρα αυτή; Που πήγε το κήρυγμα για το τώρα και τέτοιες μπαρούφες; Θα καταλήξουμε ποτέ; Άφησε με κορίτσι μου να κοιμηθώ, σε παρακαλώ. Καλέ εδώ υποφέρω, και εσύ θα κοιμάσαι; Ποιος ξυπνάει αύριο πρώι ήθελα να ξερα μωρή… Κοιμάσαι αύριο περισσότερη ώρα, έχουμε προβλήματα εδώ!

Καλά, τι να σου πω; Άμα θες να το κάνεις δεν βλέπω τον λόγο να μην το κάνεις. Βλέπω τις ανησυχίες σου όμως, αλλά άμα δεν είσαι σίγουρη, κάτσε εκεί που είσαι. Σίγουρη είσαι για τα αισθήματά σου, για τις επιθυμίες σου αλλά ντάξει, δεν είσαι έτοιμη για τίποτα άλλο. Δοκίμασε την τακτική των βαθιών αναπνοών, μην αγχώνεσαι, δεν θα κερδίσεις τίποτα. Μην σκέφτεσαι επίσης πολύ, ούτε αυτό βοηθάει. Μη βιαζόμαστε. Υπάρχει και το αύριο να το σκεφτούμε και να το συζητήσουμε.

Έχεις δίκιο. Σ’ αφήνω να κοιμηθείς τώρα και με καληνύχτισε. Και εγώ ως άλλη Τένια Μακρή το κλεισα το βλέφαρο για λίγη ώρα.


Δεν υπάρχουν σχόλια: