Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Happening



Μέγα μυστήριο η αναβλητικότητα. Μαύρη τρύπα του σύμπαντος. Λες θα κάνεις κάτι και τελικά δεν κάνεις τίποτα. Ή το κάνεις πολύ πιο μετά. Σημασία έχει να το κάνεις;

Πότε το μέλλον δεν ήταν σίγουρο. Αλλά η σημερινή αβεβαιότητα του αύριο μοιάζει με ατομική βόμβα. Το άγχος για το μέλλον είναι ίσως μεγαλύτερο από άλλες περιόδους. Είναι φυσικά πολλά τα δεδομένα, δεν προλαβαίνεις να τα επεξεργαστείς. Και αυτό σε αγχώνει περισσότερο.

Δεν θέλω να είμαι αρνητικός, αλλά σε κάποιες στιγμές γίνομαι, πέφτω στην παγίδα. Πολλά πράγματα που είπα δεν έχουν γίνει και μάλλον ούτε θα γίνουν. Και δεν ξέρω γιατί. Η δύναμη της θέλησης; Πόσο πολύ πρέπει να θέλεις τα πράγματα για να γίνουν; Υπάρχει όριο θέλησης; Υπάρχει μέτρο; 

Το ημερολόγιο, το βιβλίο, το καλεντάρι, δεν είναι πολύ κακή λύση τελικά. Δύο σελίδες για κάθε εβδομάδα. Σιγά σιγά τα πράγματα. Χαλαρά. Με βοηθά να οργανώνομαι. Και όταν οργανώνομαι έχω λιγότερο άγχος. Είμαι σίγουρος κάποιος ψυχολόγος θα το είπε αυτό, αλλά εγώ είμαι εδώ για να κάνω την επιστήμη λαϊκιά.

Και η σοκολάτα με βοηθάει. Υγείας. Δεν μπορώ να σταματήσω τον εαυτό μου από τη σοκολάτα. 

Δεν υπάρχει μυστικό. Δεν μπορείς να ξεκλειδώσεις την αναβλητικότητα. Δεν μπορείς να ξεγελάσεις το άγχος. Πρέπει ο καθένας να βρίσκει τους τρόπους του, τα κλειδιά του, τις μεθόδους του. Το άγχος χωρίς μετρό μπορεί να έχει επιπτώσεις στην υγεία. Και το πρώτο πράγμα που ευχόμαστε σε κάποιον, στα γενέθλια του για παράδειγμα, είναι υγεία. Ο καθένας πρέπει να προσέχει τον εαυτό του. Ή τουλάχιστον πρέπει να δοκιμάζει.