Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Τα περαστικά μου...

Το ξέρω ένα από τα πιο “επιβλαβή” πράγματα που κάνω στον εαυτό μου είναι αυτό. Να επιστρέφω σπίτι μετά από έξοδο και να σκέφτομαι! Σκατά! Ναι, αντιλαμβάνομαι ότι πνίγομαι από ένα και μόνο δάκρυ το οποίο ουσιαστικά δεν υπάρχει, γίνομαι ώρες-ώρες και εγώ ντράμα κουιν, αλλά όλα στην ζωή είναι βρε, δεν βαριέσαι! Αλλά φαντάζομαι πως όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο...

Γιατί το μυαλό μου τρέχει με μεγαλύτερη ταχύτητα από την ταχύτητα του ήχου; Και τώρα που το σκέφτομαι γιατί δεν με έγραψε ακόμα το βιβλίο Γκίνες; Είναι απίστευτη όντως η ταχύτητα και η μαλακία η οποία συγκεντρώνεται στο βάθος του εγκεφάλου μου. Σκουπίδια που κάποτε πρέπει να πεταχτούν, σκουπίδια που μένουν εκεί μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο απορριμματοφόρο να τα διαψ... μαζέψει, σκουπίδια που απλά υπάρχουν αλλά είναι φυσικό αποτέλεσμα! Και το καλό (περίπου) είναι ότι ανακαλύψαμε και την ανακύκλωση!

Όταν βγαίνω έξω “αυτόματα” γελάω. Όσα προβλήματα κι αν έχω είναι λες και ενεργοποιείται ένας μηχανισμός του ξεχνάω-τα-πάντα, δεν είναι ότι “φοράω” ένα χαμόγελο, όχι, είναι κάτι περισσότερο. Κάτι διαφορετικό. Δεν υποκρίνομαι! Το νιώθω, όταν βγαίνω έξω, θα το διασκεδάσω, όσο γίνεται (φυσική κατάσταση) και όσο μπορώ (ψυχική κατάσταση) Δεν τίθεται θέμα να υποκρίνομαι ότι περνάω καλά, όχι. Αν δεν νιώθω καλά δεν θα βγω, πολύ απλό.

Ότι λέω εδώ και μερικές φορές το κατακρίνω αντιπροσωπεύει εν μέρει και τον εαυτό μου. Για παράδειγμα, όταν έκανα σχόλια για τους όσους έχουν κόλλημα με πρώην υποσυνείδητα ήταν μια αυτοκριτική. Για ευνόητους λόγους δεν μπορώ να έχω κόλλημα με πρώην αλλά κολλήματα έχω φάει και εγώ κατά καιρούς, το πρόβλημα μου είναι ότι έχω κόλλημα με κάποιον που δεν θα μπορούσε να είναι ούτε νυν ούτε πρώην ούτε τέως ούτε και-εγώ-δεν-ξέρω-άλλο-επίρρημα ούτε στον αιώνα τον άπαντα τελοσπάντων!

Όλη αυτή ήταν εισαγωγή! Μ' αρέσει να “απομυθοποιώ” τον εαυτό μου... Ναι προς το παρόν έχω κόλλημα και απλά επειδή έχω καταντήσει λίγο γραμματόσημο προσπαθώ (πολύ) να ξεκολλήσω! Αυτά...

9 σχόλια:

tinkerbell είπε...

Ότι κι αν γίνεται γύρω μας συνήθως τα λέμε καλύτερα με τον εαυτό μας όταν μένουμε μόνοι. Και είναι όντως quality time. Μας βοηθάει να δούμε καθαρά και να χαράξουμε την πορεία που θέλουμε να ακολουθήσουμε.

Ιθάκη-man είπε...

Κοίτα, ναι, είναι μαγκιά να είσαι με τον εαυτό σου μερικές φορές και να "συζητάς" (όσο παρανοϊκό και αν είναι αυτό και οι διάλογοι που ποστάρεις στο μπλοκ σου :p ) Αλλαγές από την μια μέρα στην άλλη δεν γίνονται!
Φιλούθκια Τίνκερμπελ! :)

the wrong man είπε...

να ξεκολήσεις γιατί εσύ είσαι εσύ ...και άλλος κανείς.

Ιθάκη-man είπε...

@ Wrong Man:
Ναι, εγώ είμαι εγώ... :) Εντάξει μωρέ, θα περάσει κι αυτό! Κανένα απολύτως πρόβλημα :)

Zero Point είπε...

Καλά...το εσύ είσαι εσύ μη το δένεις και κόμπο με τον Ιθάκη-man, το Καλό κα το Καυστικό, όλα σε ένα τακτοποιημένα...όπως λέει και διαφήμιση γνωστής τράπεζας; Χαχαχα!! (τα φιλιά μου στο Καυστικό btw!!).

Πάντως τώρα σοβαρά, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει περάσει και κολλήματα και έρωτες που μετά κοιτάει και σκέφτεται Χριστέ μου τι του έβρισκα; Δεν αγχώνομαι να σου πω την αλήθεια, γιατί και συγκροτημένος και συνειδητοποιημένος είσαι. Θες απλά το χώρο σου κι εσύ να εκφραστείς. Λίγο υπομονή και τηρουμένων των ευκαιριών που έχεις κάτι θα καταφέρεις. Τα υπόλοιπα τα λέμε και μεταξύ μας. Φιλιά μικρέ!!!

Zero Point είπε...

Ξέχασα να βάλω το Following...μη δίνεις σημασία!

Ιθάκη-man είπε...

@ Zero Point:
Δεν μπλέχτηκα (ακόμα) Συνειδητοποιημένος; Ναι, έτσι νομίζω! Τώρα συγκροτημένος... Μια χαρά είμαι καλε μια χαρά. :)
Σε τι να μην δίνω σημασία;

Zero Point είπε...

Εννοούσα ότι έβαλα κι άλλο σχόλιο γιατί είχα ξεχάσει να τσεκάρω το κουτάκι για να μου στείλει τα επόμενα σχόλια στο mail!!

Ιθάκη-man είπε...

@ Zero Point:
Ετσι πες μου και εσύ, νόμισα ότι εγκαθιδρύθηκε ο Καλός μέσα μου :p