Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Weird but Happy

Πήγα να πάρω ένα βιβλίο από ένα τοπικό βιβλιοπωλείο, η αλήθεια είναι ότι από την μέρα που το ανακάλυψα αποφεύγω τα μεγάλα εμπορικά βιβλιοπωλεία, και εκεί λοιπόν βρήκα την ιδιοκτήτρια. Αρχίσαμε την κουβέντα, τι μαθήματα έχω αυτό το εξάμηνο, αν μου κάνουν οι καθηγητές που είναι φίλοι της, αν τα πάω καλά, πως πάνε οι εξετάσεις -ακόμα δεν αρχίσαμε- και αν χρειάζομαι κανά βιβλίο! Ναι της λέω θέλω αυτό το βιβλίο, ευτυχώς το είχε και βλέπω ένα άσχετο και της λέω ωραία κράτα το και αυτό, όταν πληρωθώ θα περάσω να το πάρω.

Και τότε κάθεται και μου λέει, θα σε ρωτήσω κάτι. Λέω από μέσα μου τόσες ερωτήσεις ούτε σε γραπτό δεν έχω ξαναδεί -εννοείται πως έχω ξαναδεί αλλά και εγώ για ένα βιβλίο πήγα περνάω και από την Ανίερη Εξέταση. Μήπως οι γονείς σου είναι μουσικοί; Της λέω τότε, άσε καμία σχέση, και μου λέει σπάνια πέφτει έξω και πως φαίνομαι σοβαρός, καλλιεργημένος με παιδεία και ήταν σχεδόν σίγουρη ότι κάποιος από τους γονείς μου ήταν καλλιτέχνης και μάλιστα μουσικός.

Της λέω καλά, καλά δεν έχουν βγάλει το σχολείο οι άνθρωποι. Μου λέει δεν έχει καμία απολύτως σχέση, της απαντάω πως το ξέρω και μου λέει η μόρφωση δεν σε κάνει άνθρωπο, μπορεί να είσαι καθηγητής πανεπιστημίου (για ποιον κτυπάει η καμπάνα οεο;) και να μην έχεις παιδεία. Και της λέω εκεί ότι δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο. Και συνεχίζεται για λίγο η συζήτηση... Μου είπε κάμποσα κομπλιμέντα που τα εκτίμησα.

Τον σεβασμό άλλοτε τον αποκτάς εύκολα και άλλοτε δύσκολα... Όταν με ρωτάνε και την άποψη μου αυτό με τιμά ιδιαιτέρως. Η κυρία στον χώρο υποδοχής στην δουλειά έκανε να με πιάσει από το χέρι όπως έφευγα να μου πει κάτι τάχα εμπιστευτικά. Μου λέει “Σε χαίρομαι που γελάς, εδώ μέσα υπάρχουν πολλοί αγέλαστοι, μ' αρέσει που γελάς! Να συνεχίσεις”. Λοιπόν μιας και δεν είχα σχέδια για το κοντινό μέλλον, έτσι θα κάνω, θα συνεχίζω να γελώ... Και αυτά!

Καλό μας μήνα!

5 σχόλια:

Zero Point είπε...

Καταλαβαίνεις ότι τα αποτελέσματα των sessions κρατάνε πολύ περισσότερο από ότι είχες δηλώσει...χαχα!!! Πολύ χαίρομαι πάντως. Μα αγαπητέ μου, υπάρχει κάτι πιο όμορφο από έναν γελαστό άνθρωπο; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη γοητεία!!

fovos είπε...

Ιθάκη-man, χαίρομαι για σένα.
Έτσι, χαμογελαστός αλλάζεις ζωές.

άσχετο, εγνώρισα τζαι 'γω μια ιδιοκτήτρια βιβλιοπωλείου που τερκάζει σε τούτο το προφίλ που περιγράφεις... τζαι εν νομίζω να έχει δεύτερην ;-)

tinkerbell είπε...

Καλά σου είπε, να χαμαογελάς! Και μην σταματήσεις :)

Καλό μήνα!

Ιθάκη-man είπε...

@ Zero Point:
Τουλάχιστον δεν κάνω συζητήσεις για τον έρωτα και τον αμοιβαίο και το έτσι και το γιουβέτσι και τα απαπαπα μοιρολατρικά κτλ κτλ κτλ! Καταλαβαίνεις ότι τα αποτελέσματα των sessions δεν έχουν τοση βαθιά επιρροή... χαχαχαχα
:)

@ Fovos:
Φόβε μου το θέμα είναι να μηδενίσεις τους φόβους σου! :p Πε μου ότι ψουμνίζουμεν που τον ίδιο τόπο τωρά; χαχαχαχα :)

@ Tinkerbell:
Θα συνεχίσω μωρέ, και θα χαμογελάω και θα χαμαογελάω ;p

Zero Point είπε...

Φτού σου Ιούδα που με κοροϊδεύεις κιόλας. Κοίτα να δεις η νέα γενιά...χλευάζει τους πρεσβύτερους!!! Φέρε μου κάνα Καυστικό...μόνο με αυτόν συνεννοούμε!!