Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Have no fear

Χθες πήρα το αυτοκίνητο και έκανα μια βόλτα γιατί το ήθελα... Δεν ένιωθα ότι ήταν ώρα μου να επιστρέψω σπίτι. Χωρίς να το πάρω χαμπάρι ήμουν κοντά στο σημείο που προ ολίγων ημερών είχα ένα μικρό ατύχημα με το αυτοκίνητο. Μην φοβάσαι, τίποτα σοβαρό... Και με είχε πιάσει ένας μικρός πανικός γιατί ήξερα ότι δεν μπορώ να μην περάσω από εκεί, και πέρασα, και τίποτα δεν έγινε.

Είναι πράγματα που δεν μπορείς να τα ελέγξεις. Και όταν εξηγούσα σε φίλους τι έγινε με το μικροατύχημα μου έλεγαν “Καλά να 'μαστε”. Μα δεν είμαστε καλά... Δεν φτάνει που πρέπει να προνοώ το καλό του εαυτό μου (βλπ. μην τρέχεις και άλλα τέτοια) τώρα πρέπει να προνοώ για τον κάθε βλάκα με άδεια οδηγού; Για αυτό δεν το συζήτησα πολύ, όποτε με ρωτούσαν απαντούσα με ένα ύφος σχεδόν ενοχλημένου και ενοχλητικού και άλλαζα συζήτηση.

Φόβος. Ξέρεις πολλές φορές σκεφτόμαστε “Τι και αν...” και αρκετές από αυτές είναι στιγμές φόβου. Τι και αν ξαναγίνει, τι και αν το ξαναπάθω, τι και αν αύριο πάλι θα 'ναι τα πράγματα έτσι, και πάει λέγοντας. Αλλά συνειδητοποιώντας χθες, για πολλοστή φορά, ότι μπορεί η προνοητικότητα του ανθρώπου να σε οδηγήσει μπροστά μπορεί επίσης να σε κρατήσει πίσω. Γιατί ο φόβος μην συμβεί κάτι κακό είναι προνοητικότητα τρόπον τινά, με το να προσπαθήσεις να μην σου συμβεί κάτι χειρότερο.

Αυτόν τον παράγοντα Χ τον έχω στο μυαλό μου λέγοντας “ξέρεις τι, θες να κάνεις αυτό αλλά υπάρχει και ένας παράγοντας Χ, δεν θα τον πω τύχη ή ατυχία, ένας εξωτερικός παράγοντας, που είναι εκτός της ζώνης επιρροής σου που μπορεί να σου ανατρέψει αυτό που θες να κάνεις. Και σε αυτή την περίπτωση, που δεν θα τα καταφέρεις, μη σκας, κάνε το καλύτερο δυνατόν”.

Έτσι χθες πήρα το αυτοκίνητο και έκανα μια βόλτα γιατί δεν ένιωθα ότι ήταν ώρα μου να επιστρέψω σπίτι, αλλά όταν έφτασα σπίτι ένιωσα καλύτερα.

5 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Έτσι είναι, την πρώτη φορά μπορεί να φοβάσαι λιγάκι που ξαναπερνάς, την δεύτερη πιο λίγο και πάει λέγοντας μέχρι να το θυμάσαι και να χασκογελάς.. το ίδιο παθαίνω και εγώ όταν περνάω από ένα σημείο που αχρήστευσα ένα αμάξι.. αλλά χωρίς γρατσουνιά ευτυχώς!
Καλημέρα!

tinkerbell είπε...

Let go of the 'what if' factor, it's a trap!!

Ξενικός είπε...

μη δαιμονοποιήσουμε ένα (τυχαίο) χώρο - εκτός αν ο συγκεκριμένος χώρος του ατυχήματος κουβαλάει τόσους εγγενείς κινδύνους, που προτιμότερο να μην τον προσεγγίζουμε... Συνήθως φταίνε οι ΠΡΑΞΕΙΣ/ΚΙΝΗΣΕΙΣ, όχι ο ΧΩΡΟΣ.
Ξενικός

Ξενικός είπε...

μη δαιμονοποιήσουμε ένα (τυχαίο) χώρο - εκτός αν ο συγκεκριμένος χώρος του ατυχήματος κουβαλάει τόσους εγγενείς κινδύνους, που προτιμότερο να μην τον προσεγγίζουμε... Συνήθως φταίνε οι ΠΡΑΞΕΙΣ/ΚΙΝΗΣΕΙΣ, όχι ο ΧΩΡΟΣ.
Ξενικός

Ιθάκη-man είπε...

@ Hfaistiwnas
Τι σου κάνει το μυαλό όμως... Η δύναμη του μυαλού που λένε! Εμείς να είμαστε καλά! :)

@ Tinks
"What if" Desperate Housewives Season 6 Episode 11. Love.

@ Ξενικός
Μωρε οι πράξεις ντάξει αλλά το χώρο δεν το ξεχνάς και εύκολα. Γενικά το "Τραύμα" -όχι της απόλυτης- είναι ένα πρόβλημα.