ΙΘΑΚΗ: Ένας Δρόμος Ατελείωτος

Love Week

2012-01-31T00:54:00.001+02:00

Αναγνώστη μου, λατρεία μου... Που ήσουν και σε έψαχνα; Αναγνώστη μου δεν είμαι καλά (για νέο μας το λες) κάτι δεν πάει καλά (και όχι δεν έφαγα φασολάδα χθες)... Αναγνώστη μου είμαι ερωτευμένος! Ναι, ναι. Πιθανότατα... τι πιθανότατα; Σίγουρα δεν τον ξέρεις. Τον θέλω! Δεν ξέρω αν νιώθει το ίδιο και αυτός... Είναι ο πιο σέξι άνδρας στον πλανήτη! Όχι, δεν λέω τον Μπράντλει Κούπερ... Μιλάω για κάποιον καθημερινό. Άσε τους ηθοποιούς και το Χόλιγουντ! Οι ταινίες είναι ταινίες και η ζωή μας... σίγουρα δεν είναι ταινία.

Και επειδή δεν μπορώ να σε κοροϊδεύω άλλο και η Πρωταπριλιά αργεί ακόμη θα σου πω το όνομα του... Jai McDowall! Δες τον εδώ! Απλά πες μου πως σε έπεισα έστω για μισό δεύτερο και θα χαρώ (ή θα πέσω από την καρέκλα και θα ξεσπάσω σε γέλια). Αχ αυτή η σκοτσέζικη προφορά... αρρρ... μου ανεβάζει... την λίμπιντο! Αααααχ! Τα φιλιά μου στην Σκωτία! Αααααχ... Δεν μπορώ μανούλα μ' δε μπορώ, σύρε για να φέρεις τον γιατρό... Ααααααχ... Μόλις βρήκα νόημα στην ζωή μου!

Και επειδή δεν μπορώ να λέω πολλή ώρα βλακείες προχωρώ... Φιρί φιρί το πάνε να με τρελάνουν αλλά ΔΕ θα τα καταφέρει κανείς. Αυτό έχω να σας πω. Προχωρώ ακάθεκτος, μπορεί να κάνω 100 πράγματα την ίδια στιγμή αλλά μια χαρά βρε, μια χαρά! Μόλις σχολάσω θα κάνω και μια γύρα από τα μπλοκ να αφήσω κανένα σχόλιο, πάλι έμεινα πίσω πάλι!

Τις ευχές μου για μια σούπερ βδομάδα και μην μασάτε, όπως κι αν ξεκίνησε, υπάρχουν πάντα τα περιθώρια για βελτίωση! Φιλάκια ρουφηχτά και δεν μαζεύομαι!

...in the rain

2012-01-27T00:23:00.001+02:00

Που πα ρε Καραμήτρο;

Αυτός ο χειμώνας είναι ίσως ο καλύτερος μέχρι τώρα χειμώνας που έχω ζήσει (κάθε χρόνο και καλύτερα). Επιτέλους χειμώνας στο τροπικό μας το νησάκι! Ποιος να μου το έλεγε πως θα είχαμε για συνεχόμενες μέρες θερμοκρασία μέχρι και 8 βαθμούς κάτω από το κανονικό! Κατά βάθος όσο γουστάρω την ζέστη τόσο γουστάρω και το κρύο.

Μ' αρέσει η ζέστη, επειδή δεν φοράς πολλά ρούχα, τα βασικά και αν... Παντελόνι μπλούζα τέλος. Άστα καλέ τα μαλλιά σου που πας με μαλλί κομμωτηρίου, σε 5 λεπτά με αυτή την υγρασία θα επανέλθει η φυσική σου μπούκλα! Δεν μ' αρέσει επειδή βρωμάμε ευκολότερα και είναι μέρες που η ζέστη είναι αφόρητη...

Και ο χειμώνας μ' αρέσει. Μ' αρέσει επειδή είναι ήσυχα, μ' αρέσει μετά από ένα καλοκαίρι όπως το καλοκαίρι της Κύπρου να κάνεις αποτοξίνωση βλέποντας βροχή. Αυτό που δεν μ' αρέσει είναι που έχουμε που έχουμε δρόμους τρυπητήρια, ενόσω εσύ κοιμάσαι, δημιουργούνται λακκούβες γεμάτες νερό. Με αποτέλεσμα όταν εσύ φτωχός πεζός περπατάς στον δρόμο κινδυνεύεις να πιτσιλιστείς από τους οδηγούς που οδηγούν με 20 χιλιόμετρα πάνω από το όριο σε κατοικημένη περιοχή ή στην καλύτερη να γίνεις παπί!

Που πα ρε Καραμήτρο ήταν η έκφραση που έλεγα χθες όσο περπατούσα στον δρόμο. Θα μου πεις, εμ και εσύ πουλάκι μου μέσα στο παλιόκαιρο (τη μέρα που σε γνωωωωωρισαααα) περπατάς; Και ναι, αγαπημένε μου αναγνώστη είμαι υπεύθυνος των πράξεων μου... Ευτυχώς δεν ανέβασα πυρετό!

Decisions Part 2

2012-01-25T18:21:00.000+02:00

Το αποτέλεσμα της συνάντησης ήταν αποθαρρυντικό. Όβερ. Πάμε γι' άλλα. Όβερ. Κάτσε. Όβερ. Γράψε Χ. Όβερ. Πάμε παρακάτω εννοούσα. Όβερ.

Από νέα δεν υπάρχει κάτι άλλο πέρα από το τηλεγράφημα πιο πάνω. Ουσιαστικά δεν έχω κάτι να πω. Από φιλοσοφίες το έχω παρακάνει. Θα μιλούσα για υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, αλλά μίλησα για αυτά, θα μιλούσα για τον χρόνο αλλά φτάνει, θα μιλούσα έπειτα για εμένα αλλά βαριέμαι ανελέητα να μιλάω για μένα διότι ουσιαστικά αναπαράγω τα ίδια πράγματα -και επί το πλείστον μιλάμε για μουρμούρα- με διαφορετικό ύφος.

Όταν βλέπεις μια παράσταση περισσότερες από μια φορές, παρατηρείς την κάθε φορά που την βλέπεις κάτι άλλο που δεν το παρατήρησες την προηγούμενη. Όμως δεν υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα να δεις μια παράσταση περισσότερες από μια φορές και αυτό πρέπει να γίνεται αντιληπτό και σεβαστό από όλους μας και ειδικά από εμάς πρωτίστως.

Μου την δίνει που ακόμη και όταν αρχίσω να διαβάζω ένα βιβλίο δεν το τελειώνω. Αλλά αυτό επαφίεται αποκλειστικά σε εμένα, στη διάθεση, στην θέληση και στην αποφασιστικότητα μου. Όταν συζητώ με φίλους και ρίχνω μια ιδέα (και πριν καν ολοκληρώσω μια σκέψη πετάγεται μια άλλη) και τους λέω, τους προτείνω “ας κάνουμε... έτσι ή γιατί δεν κάνουμε γιουβέτσι;”. Αυτό ΔΕΝ επαφίεται σε μένα αποκλειστικά αλλά από την διάθεση, αποφασιστικότητα και θέληση όχι μόνο του υποφαινόμενου αλλά και των “συνεργατών” μου. Λογικό δεν είναι;

Έτσι σε περιόδους όπως αυτή η περίοδος το ρίχνω στα έργα, όχι τις ταινίες. Δεν ξέρω αγάπη μου αν έχει τρίγωνα, τετράγωνα ή διάφορα πολύγωνα που διδάχθηκα στο Γυμνάσιο με Ήλιο και πλανήτες αλλά εγώ ξέρω πως δεν ξέρω. Περίμενα αυτός ο μήνας να ήταν πολύ πιο παραγωγικός.

Τροχοδρόμησα για αύριο κι όλας κάτι που ανέβαλλα για καιρό. Και διψάω όσο ποτέ άλλοτε για να ξεθεωθώ από τα πάντα γύρω μου. Προς το παρόν... τρώω ένα πορτοκάλι για δύναμη. Πλησιάζει και Γιουροβίζιον, μην ξεχνιόμαστε (ξενέρωσες ήδη το ξέρω). Μετά τα Όσκαρς εγώ βάζω μπρος για Γιουροβίζιον!

Decisions Part 1

2012-01-24T23:46:00.001+02:00

Περπατάω, κοιτάω κάτω, κάτι πάτησα, ήταν ένα τέτοιο με χαπάκια. Λέω εντάξει από κάποια τσάντα έπεσαν, όποιος τα έχασε θα πονάει ή θα έχει πρόβλημα... Βιαζόμουν να 'ρθω σπίτι όμως και μέχρι να τελειώσω την σκέψη μου, είχα ήδη φτάσει στο πάρκινγκ! Και η μέρα μου κύλησε όπως κυλάνε οι μέρες στις τελευταίες δυο εβδομάδες. Ελεεινά κανονικά...

Το ένστικτο του δολοφόνου έχει ξυπνήσει για τα καλά μέσα μου... Ακόμα και όταν βλέπω γλυκά παιδάκια (μιλάμε για ηλικίες που τα παιδιά περπατάνε) ξυπνάει ο Ηρώδης μέσα μου!

Αύριο έχω διευθετήσει επαγγελματικό ραντεβού. Πάω εκεί με ένα γενικό project που ο ίδιος σκέφτηκα και πρότεινα και ανεξαρτήτως της απάντησης που θα λάβω εγώ προτίθεμαι να συνεχίσω με το project. Το 2012 είναι μια αφορμή για μένα, όπως είπα στις αρχές της χρονιάς (λες και πέρασαν πολλές μέρες από τότε) να γίνω λιγότερο φαφλατάς και περισσότερο αποφασιστικός.

Παράλληλα με την προετοιμασία ενός γενικού πλαισίου για το project έχω κι άλλες κατά μέρους υποχρεώσεις οι οποίες πήραν την τελική ευθεία και τέλος της βδομάδας θα είμαι κιλά ελαφρύτερος. Λόγω πολλών πραγμάτων δεν γράφω ή ας το διατυπώσω καλύτερα: δεν γράφω για ευνόητους λόγους, έχω πρήξει ούτε εγώ δεν ξέρω πόσους ανθρώπους την τελευταία βδομάδα και είπα να μην σας τρελάνω και εσάς.

Πολύ καλή βδομάδα!

Shaving Razor

2012-01-18T15:38:00.002+02:00

Τα φτηνά ξυραφάκια είναι πραγματικά για τον... π... πο... ΠΟΛΥ έμπειρο ξυριστή (έμπειρο τι;). Και εγώ κρατάω το κουτί με τα υπόλοιπα 6 ξυραφάκια και σκέφτομαι αν θα το πετάξω στα σκουπίδια.

Γαμώ τις προσφορές της υπεραγοράς και κατάρα στην ιδέα που είχα να δηλώσω “τα πιο φτηνά μου κάνουν”! Αλλά άνθρωποι είμαστε και κάνουμε λάθη (οι τυχεροί κάνουν σεξ)

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για έναν άντρα από ένα κακό ξυραφάκι! Ναι μπορεί όντως μερικά προϊόντα να είναι καλά ανεξαρτήτως τιμής αλλά τα φτηνά ξυραφάκια δεν είναι ένα από αυτά! Καταρχάς μετά από το κόψιμο μιας τρίχας 4 ημερών η λεπίδα θέλει ακόνισμα, δηλαδή τι πιο ελεεινό... Το ξύρισμα έπρεπε να είναι μια ήρεμη διαδικασία, μην με βλέπεις εμένα που μετά από το ξύρισμα θέλω και μια μετάγγιση με 2 μονάδες αίματος τουλάχιστον, αλλιώς έπρεπε να είναι τα πράγματα.

Η αλήθεια είναι πως η ξυραφοβιομηχανία έχει προχωρήσει τόσο πολύ που σε λίγο θα γίνει επιστήμη και θα διδάσκεται και σε Πανεπιστήμια μεγάλης εμβέλειας γνωστά για το υψηλό και σοβαρό τους επίπεδο όπως το Πανεπιστήμιο Κύπρου φυσικά! Νόμιζα πως μόνο οι βιομηχανίες παραγωγής σερβιέτας είχαν προχωρήσει εις βάθος αλλά έκανα λάθος. Ξυραφάκια με λωρίδα εκχυλισμάτων αλόε-βέρα (το ΠΙΟ ανούσιο πράγμα), ξυραφάκια με ευλύγιστο λαιμό (σαν οδοντόβουρτσα), ξυραφάκια με 5 λεπίδες για καλύτερο ξύρισμα (που κοστίζουν σχεδόν τα 2πλάσια από τα συμβατικά ξυραφάκια), ξυραφάκια με μπλε λωρίδα ενυδάτωσης (ουότ δε χελ...) και άλλα πολλά. Μόνο ξυραφάκια με φτερά δεν βγάλανε και πάλι καλά.

Changing wor(l)d

2012-01-17T21:30:00.002+02:00

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου, 14:08

Βρίσκομαι στο Πανεπιστήμιο. Έκανα skip σε ένα μάθημα, actually σε δυο! Απορώ γιατί ήρθα... Μην ρωτάς το γιατί, η αγάπη αυτή έχει τώρα τελειώσει. Καλά δεν θα ξεκινήσω με τα κλισέ, με τις διακοπές που ποτέ δεν είναι αρκετές, αλλά ναι, και πάλι, αν οι διακοπές διαρκούσαν περισσότερες μέρες θα ήταν καλύτερα. Μετράω ένα χρόνο και κάτι μέρες από το τελευταίο μου ταξίδι. Αν μπορούσα θα έφευγα τώρα, πραγματικά, θα έπαιρνα το διαβατήριο μου -που δεν έχω- και θα έπαιρνα το πρώτο αεροπλάνο που θα έβρισκα. Ναι ξέρω πως άλλο πράγμα τα αεροπλάνα και άλλα τα λεωφορεία...

Λυπάμαι που δεν είχα πάρει πρωτοβουλίες και δεν είχα μείνει πιστός σε μερικές υποθέσεις, σε μερικά θέλω, και μάλιστα δικά μου (αυτό είναι το βασικό, να κάνεις πισωγυρίσματα στα θέλω σου). Λυπάμαι επίσης που δεν εκμεταλλεύτηκα σωστά τον εαυτό μου. Αλλά βασική προϋπόθεση σε ό,τι κάνω είναι να έχω απέναντι μου ανθρώπους -που ναι μεν δεν θα κάνουν πισωγυρίσματα- που θα είναι εκτός των άλλων θετικοί και πρόθυμοι.

Μέσα από τα τελευταία 2 χρόνια οι βλέψεις μου, τα θέλω μου και οι επιθυμίες μου σε συνάρτηση με τα όνειρα μου άλλαξαν. Αν το σκεφτείς αλλάζουν σχεδόν καθημερινά. Απλά όσο πιο πολύ αργώ με κάποια πράγματα τόσο χάνεται το ενδιαφέρον και η σημασία που απέδωσα σε αυτό. Δεν έχω τον ίδιο πόθο πια να κάνω αυτά που ήθελα να κάνω πέρσι το καλοκαίρι, δεν έχω την ίδια ενέργεια που είχα πριν τον Σεπτέμβρη.

Αχ, δες τι κάνω! Τα κατάφερα χρονιά να την βγάλω χωρίς απολογισμούς, μόνο έναν επαγγελματικό απολογισμό είχε το 2011, μην ακούω παράπονα! Ναι μεν πρέπει να σταματήσω να είμαι αναβλητικός -και αυτό δεν σηκώνει άλλη αναβολή- αλλά νομίζω πως είναι ώρα για ένα restart. Και όχι, δεν θα παρατήσω τις σπουδές μου. Αν μου επιτρέπετε να το παραλληλίσω με έναν διαγωνισμό ανάδειξης, είτε αυτό είναι διαγωνισμός ομορφιάς, είτε reality τύπου X-Factor ή Εξ-Σφάχ'τον: οι ακροάσεις τελειώσαν επισήμως, νομίζω είναι καιρός για bootcamp αν όχι για το ξεσκαρτάρισμα των Judges' Houses.

Ξέρω πως υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία δεν εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο σε μένα, εξ' ού και οι επαγγελματικές χυλόπιτες που μου τάισαν καθηγητές, θιασάρχες, καναλάρχες και άλλα λήγοντα εις -άρχες εξαιρουμένων των οικογενειάρχες, φεουδάρχες, ομαδάρχες, λυκειάρχες, ταξιάρχες, πατριάρχες, νομάρχες και εθνάρχες.

Αν κάπνιζα, αυτή η στιγμή would have definitely been the perfect time for a cigarette... And the beat goes on...

Καλή βδομάδα!

Sometimes...

2012-01-10T18:41:00.002+02:00

Μερικές φορές βλέπεις τον καθρέφτη ώρες ατελείωτες. Και δεν υπάρχει πιο φυσιολογικό πράγμα να αναγνωρίζεις και να μην αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτό που βλέπεις. Αν παρατηρήσεις τα παιδιά θα το καταλάβεις καλύτερα, τα παιδιά παγώνουν μερικές φορές όταν βλέπουν στον καθρέφτη. Διότι όταν ανακαλύφτηκε ο καθρέφτης και μπήκε σε ολονών τα σπίτια οι άνθρωποι έβλεπαν πλέον την ύπαρξη τους, δεν έβλεπαν απλά τα δυο τους χέρια όταν ζωγράφιζαν, δεν έβλεπαν απλά τα πόδια τους όταν περπατούσαν...

Μερικές φορές ψάχνεις τον εαυτό σου. Μα όσο και να ψάξεις δεν θα τον βρεις. Ο εαυτός σου ακόμη διαμορφώνεται, ακόμη είναι πηλός και το καμίνι αργεί να έρθει, μην βιάζεσαι. Μπορείς να έχεις βρει κάποια χαρακτηριστικά σου, αλλά είναι όλα τόσα ρευστά. Κάποια αλλάζουν, κάποια δεν αλλάζουν.

Μερικές φορές όταν μιλάς πολύ τα κάνεις χειρότερα. Μάθε πρώτα να μιλάς με τον εαυτό σου. Πόσες φορές το είπα στον εαυτό μου και πάλι το ξαναλέω. Η έμπνευση μου πήγε για διακοπές, και καλά να μου κάνει. Δεν πρέπει να συγχύζω την επιπολαιότητα με την έμπνευση μου. Και πλήγωσα την έμπνευση μου...

Δεν υπάρχουν κανόνες... Πάνω αριστερά, κλικ. New Game, κλικ.

Μερικές φορές το timing είναι το παν. Με το timing δεν έχω καμία απολύτως σχέση. Ούτε καλές, ούτε κακές. Παρατήρησα ένα πράγμα. Όταν μιλάω στα ίσια και σοβαρά -πράγμα σχετικά σπάνιο- όποιος είναι απέναντί μου δεν είναι στο mood, και έτσι τα αποτελέσματα μιας τέτοιας συζήτησης δεν είναι και τα καλύτερα. Το 2011 μίλησα πολύ για μένα, πιο πολύ απ' όσο μιλούσα τόσα χρόνια... Τα αποτελέσματα δεν ήταν πάντα τα καλύτερα.

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει, λέει παροιμία. Όποιος βιάζεται γίνεται πιο ευάλωτος, διορθώνω...

Δεν είμαι Άγιος, όχι, αλλά υπάρχουν πράγματα που δεν θα ξανακάνω. Για μένα... Ο Ιθάκη-μαν, κύριες και κύριοι, δεν είναι τέλειος, κανείς δεν είναι τέλειος, nobody's perfect...

Καλή Βδομάδα!

Music Review: Ferguson's Heaven

2012-01-06T04:01:00.003+02:00

Ζηλεύω τους ανθρώπους που έχουν καλή φωνή και τραγουδάνε και αυτούς που μπορούν να εκφραστούν μέσα από τον χορό. Είμαι σε μια φάση χάλια, φάση αφασία, λίγο γκροτέσκο τώρα για αυτό προχωράω απευθείας στο ψητό.

Για μένα ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2011 ήταν αυτό της Rebecca Ferguson, το Heaven. Μπορεί να είναι αντισυμβατικό, μπορεί να μην έχει μέσα μεγάλες ραδιοφωνικές επιτυχίες, μπορεί να προέρχεται από μια παίχτρια τηλεοπτικού διαγωνισμού τραγουδιού αλλά είναι για μένα αυτό που λένε μερικοί “ποιότητα”.

Δεν είναι ιδιαίτερα ανεβαστικό, αλλά ούτε και υπερβολικά απαισιόδοξο. Κυρίαρχα θέματα είναι οι σχέσεις, άλλοτε η αγάπη με ζυγό αριθμό δεκτών, τους δυο, και άλλοτε χωρισμοί αλλά με φόντο πάντα την αγάπη. Ναι λίγο κλισέ αλλά χαλάρωσε, πες μου ένα τραγούδι που δεν έχει να κάνει με έρωτες και αγάπες.

Η Rebecca Ferguson είναι στιχουργός όλων των τραγουδιών της, δέκα είναι όλα κι όλα, και μαζί της ήταν μεγάλοι στιχουργοί και συνθέτες. Λίγο gospel λίγο soul και λίγο funky και όλα σε ένα δίσκο, πραγματικά απίστευτο. Δεν περίμενα πως θα άκουγα εν έτει 2011 μελωδία τύπου Mr. Bright Eyes... Είναι φτιαγμένα από και για την φωνή της Rebecca Ferguson και αυτό το κάνει ξεχωριστώ, ξεχάστε γαμάτα λόγια σε hip-hop intervention, ξεχάστε ναρκωτικά, σεξ και θανάτους, μελώ χωρισμούς.

Αυτό θέλουμε πια. Λίγο γκλαμ στην ζωή μας, όχι απλά κλάμα.

Δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω ένα και μόνο τραγούδι. Όλα έχουν διαφορετικό τόνο, σου προκαλούν διαφορετικά αισθήματα. Προσωπικά αγαπώ... όχι δεν με κατάλαβες, αυτό που εννοούσα είναι ότι α-γα-πώ το Teach me how to be loved. Και το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ Nothing's real but love το οποίο και βάζω να ακούσετε, όσοι δεν έχετε ιδέα...

Λίγο η κλάση των τραγουδιών από τις ταινίες του James Bond και η φωνή της Rebecca Ferguson θα σας κάνει να λατρέψετε όλο τον δίσκο! Το προτείνω... σαν must have!

Playing cards

2012-01-04T21:46:00.001+02:00

Και ναι, είμαι εδώ και σκέφτομαι να αλλάξω όνομα στο μπλοκ μου. Θα το κάνω MythBuster, σαν την επική σειρά εκπομπών του Ντισκάβερι τσάνελ, γιατί σας μίλησα για τον Θεό, για το ιδανικό, για τις μέρες και την Πρωτοχρονιά. Και σήμερα αγαπητοί μπλοκοθεατές έχουμε ακόμα ένα μύθο να ξεσκεπάσουμε και να αποδείξουμε πως δεν ισχύει: η ήττα στα χαρτιά. Προκαταβολικά σας λέω ότι η ήττα στα χαρτιά είναι ήττα στα χαρτιά τέλος. Τελεία. Ναι, μέχρι εδώ ήταν. Και συγχωρέστε με που σας το λέω τόσο απότομα.

Έχω παίξει τόσο πολύ χαρτί αυτές τις μέρες. Εννοείται πως το έκανα για εσάς, το αγαπημένο μου κοινό, για σας μέχρι και πειραματόζωο γίνομαι (όσο δεν υπάρχουν βελόνες). Καταρχάς χαίρομαι που δεν παίζω με λεφτά, μέχρι τώρα θα ήμουν άστεγος. Επίσης χαίρομαι που δεν είναι strip game, γιατί θα έπρεπε να βγάλω και την τελευταία επιφάνεια δέρματος. Χαίρομαι που δεν είναι παιχνίδι με ποτά, γιατί θα είχε συρρικνωθεί -αν όχι εξαφανιστεί- το συκώτι μου. Τέλος χαίρομαι που δεν κρατούσα σκορ, γιατί τώρα θα ήμουν σε βαθιά κατάθλιψη.

Και ναι αγαπημένο μου κοινό, για χάρη της επιστήμης το πείραμα έφτασε στο τέλος του. Και είμαι περήφανος για αυτό! Η υπόθεση του πειράματος ήταν “όποιος χάνει στα χαρτιά κερδίζει στην αγάπη” και η υπόθεση... κρίνεται αναληθής! Αν ήταν όντως έτσι, μετά από όλες αυτές τις ήττες (ούτε καν μισή νίκη) θα ήμουν παντρεμένος... τουλάχιστον! Αλλά η ζωή δεν τελειώνει εδώ, πως κάνετε έτσι για 5-6, 20-30 παιχνιδάκια χαρτιού. Εγώ χαίρομαι που σας ανοίγω τα μάτια και είμαι πάνω από όλα διδακτικός... Μην γελαστείτε παιδιά μου να πιστέψετε σε αυτή την πλάνη. Σας το λέω εκ των έσω...

ΥΓ. Αν μετράμε στα “χαρτιά” και τα UNO τότε έπρεπε να ήμουν παντρεμένος, με 4 παιδιά και να μετρώ 25 χρόνια έγγαμου βίου... τουλάχιστον!

Επιπλέον ημέρα

2012-01-02T14:55:00.001+02:00

Μην μου ανησυχείς, το ρητό που πάει κάπως έτσι: ό,τι κάνεις την πρωτοχρονιά θα το κάνεις όλη τη χρονιά, είναι ένας μύθος. Μόνο, σταμάτα να μου ανησυχείς! Όχι δεν θα μεθάς όλη τη χρονιά, όχι δεν θα διασκεδάζεις σε κλαμπ όλη τη χρονιά, όχι δεν θα τρως όλη την χρονιά, όχι δεν θα αρρωστάς όλη τη χρονιά...

Ήδη οι ειδήσεις συνεχίζουν ακάθεκτες, όλα ωραία και καλά χθες για το πως υποδέχθηκαν οι άνθρωποι σε όλες τις πλευρές του κόσμου -ή τουλάχιστον αυτές που θυμόνται και προβάλλονται- αλλά μέχρι εκεί. Και σήμερα όλα κυλάνε ξανά πίσω στην καθημερινότητα. Μάλλον όχι. Γράψε λάθος. Η καθημερινότητα -σε παρακαλώ κάπου εδώ να αποβάλεις την αρνητική σημασία που έδωσες στην λέξη- δεν σταμάτησε ποτέ.

Προχθές έκανα και ένα συνειρμό. Το 2012 δεν είναι ακόμα μια χρονιά, δεν είναι σαν τα τελευταία 3 χρόνια. Γιατί πολύ απλά το 2012 είναι δίσεκτο έτος. Αυτό σημαίνει πως έχουμε μια επιπλέον μέρα. Και μην αρχίσεις τώρα τη γκρίνια! Για μια παραπάνω μέρα δουλειάς; Σκέψου το αλλιώς... Μια παραπάνω μέρα διακοπών! Νάου τελ μι, χάου κουλ ιζ δάτ;

Όπως άλλωστε είπε και ο μεγάλος Κύπριος ποιητής, Οδυσσέας Ιθακηλύτης και παραδίδω το ποίημα...

Μια φορά στα τέσσερα χρόνια

στης Ολυμπιάδας τα τελώνια

μες τα σκοτεινά καΐκια

των sushi τα μαύρα φύκια

Τη χαϊδεύουνε και βγαίνει

ω τι τρομερή μικρούλα

τη μαγεύουνε και βγαίνει

μια επιπλέον ημερούλα

Την επιπλέον ημερούλα ποιος

θα βρει να μου την στείλει

Ποιος θα βρει να μου την στείλει

την επιπλέον ημερούλα.

Μια φορά στα τέσσερα χρόνια

λάμπουν αλλιώς τα ζιργκόνια.

Δεν γυαλίζουν μήτε τρεμολάμπουν

μόνο λάμπουν μόνο λάμπουν.

Μια φορά στα τέσσερα χρόνια

γίνεται η αγάπη χθόνια.

Να χεις τύχη να χεις τείχη

γαμπρός κακός μη σου πετύχει.

Την επιπλέον ημερούλα ποιος

θα βρει να μου την στείλει

Ποιος θα βρει να μου την στείλει

την επιπλέον ημερούλα.

Και επειδή οι μέρες ήταν, είναι και θα είναι μέρες... Καλή βδομάδα

Le temps qui compte...

2011-12-30T22:35:00.002+02:00

Εμπνευσμένο από το τραγούδι που υπάρχει στο τέλος... Έτσι αποχαιρετώ και επισήμως το 2011. Καλά να περάσετε την παραμονή σας!

Υπάρχει τίποτα σίγουρο; Ναι, ίσως αρχίσω τα κλισέ, αλλά θα μιλήσω γενικά και αόριστα αλλά και συγκεκριμένα. Οι ώρες του 2011 πέρασαν, σε λίγο τα ημερολόγια, τα χρονόμετρα, οι υπολογιστές θα μετράνε ώρες του 2012, μέχρι να ρθει και αυτουνού του χρόνου η σειρά, να φύγει. Και μεις να στεκόμαστε στην αποβάθρα των ερωτευμένων και να κουνάμε τα άσπρα μας μαντήλια. Απορώ πότε θα καταλάβουμε πως όλα αυτά είναι μόνο αριθμοί...

Αυτοί που κατασκεύασαν τον χρόνο ίσως δεν ήξεραν πως δεν θα υπήρχε περίπτωση να σταματήσει για χάρη μας. Τι κι αν αλλάξαμε χρονολογικά συστήματα, ο χρόνος δεν σταμάτησε ποτέ. Φαίνεται δεν το πρόσεξε κανείς, ήταν γραμμένο σε μικρά γράμματα, και τα μικρά γράμματα δεν τα διαβάζει κανείς.

Βλέπω ανθρώπους με μυαλό ρολογιού. Γρανάζια, αρμονικά και πειθαρχημένα σε βαθμό απειλής. Το να θέλεις η μέρα να έχει 26 ώρες δεν είναι επιθυμία. Είναι το “κόστος” του χρόνου που χάνεις. Μια μέρα έχει 24 ώρες, ό,τι και να γίνει αυτό δεν θα αλλάξει. Αυτό που ξεχνάμε όλοι είναι ότι μετά από μια μέρα με -μόνο- 24 ώρες υπάρχει μια άλλη μέρα με άλλες 24 ώρες, χωρίς αυτό να αποτελεί αντιστάθμισμα και αιτία για να επαναπαυόμαστε.

Μέσα σε αυτές τις ώρες, ακούσαμε τόσα τραγούδια, και στο μυαλό μας, σαν ξυπνητήρια χρησιμοποιούμε τα τραγούδια που φώναζαν το όνομα του, τα τραγούδια εκείνα που το ρεφρέν τους είναι γεμάτο πάθος. Παίζουμε με τις λέξεις όπως παίζουμε με τα πρόσωπα. Τα όνειρα εκεί, τα πρόσωπα αλλάζουν, τα ονόματα αλλάζουν. Λίγες μόνο πινελιές και μια ακόμη ουτοπία ετοιμάζεται να μπλεχτεί στα γρανάζια του ρολογιού, εκεί που ο δείκτης θα μετακινηθεί ελάχιστο

Ο χρόνος που τρέχει θα τρέχει, ακόμα και αν πρόλαβες να κάνεις όσα έχεις να κάνεις σε μια μέρα ή ακόμα κι αν δεν πρόλαβες. Ο χρόνος τρέχει όταν εσύ γελάς, όταν εσύ ζεις χωρίς να σε ενδιαφέρει αυτός. Ο χρόνος που τρέχει θα τρέχει πάντα. Ο δείκτης του δευτερολέπτου θα χτυπά, σταθερά και θα σου κρατά το τέμπο, τον ρυθμό. Μια φωνή θα σου φωνάζει τα χρόνια της ζωής σου. Ο χρόνος που τρέχει θα τρέχει πάντα.

Οι φωνές μέσα σε αυτές τις ώρες καλύπτονται από το τικ-τοκ των ρολογιών. Φωνή που σε καλεί να κάνεις πράγματα, να μην ξεχνάς, να δεις τον καθρέφτη σου, να μιλήσεις με τον δίπλα σου, με αυτόν που μοιράζεστε τον ίδιο καναπέ. Μια φωνή που τρεμοπαίζει. Μια φωνή που λάμπει αλλά ούτε την ακούς ούτε την βλέπεις. Μια φωνή που σου φωνάζει στα χρόνια της ζωής σου. Μια φωνή που σιγοτραγουδά ένα τραγούδι.

Η αγάπη είναι τοποθετημένη πάνω σε μια σεισμογενή πλάκα και σείεται. Αναλόγως της περιοχής, κάπου σε αφήνει να κτίσεις τα οικοδομήματα σου, πύργους, ουρανοξύστες ή απλά καλύβες. Αλλού θα τα καταστρέψει σίγουρο. Το σίγουρο είναι πως δεν είναι σίγουρο, δεν ξέρεις αν θα ανοίξει μια μέρα και να καταπιεί δυο-τρία δέντρα, ή αν θα κάνει το ίδιο σου το οικοδόμημα να σε σκοτώσει. Και είναι ζήτημα χρόνου...

Ο χρόνος που τρέχει θα τρέχει, ακόμα και αν πρόλαβες ακόμα κι αν δεν πρόλαβες. Ο χρόνος τρέχει όταν εσύ γελάς, όταν εσύ ζεις χωρίς να σε ενδιαφέρει αυτός. Ο χρόνος που τρέχει θα τρέχει πάντα. Ο δείκτης του δευτερολέπτου θα χτυπά, σταθερά και θα σου κρατά το τέμπο, τον ρυθμό. Μια φωνή θα σου φωνάζει τα χρόνια της ζωής σου. Ο χρόνος που τρέχει δεν θα μας περιμένει.

Ο χρόνος που περνά παίρνει μαζί του ζωές, τις αρπάζει και τρέχει. Εκλαμβάνουμε μερικές φορές τον χρόνο σαν κλέφτη. Τον κλέφτη των πολυτιμότερων άυλων αγαθών. Μέσα στα χρόνια, στα λίγα χρόνια, έκλεψε και χάρισε τόσες πολλές στιγμές, ώρες και μέρες. Και ακόμα παλεύουμε με τις λέξεις... Μα η ζωή αφήνεται στα νερά του. Εμείς άλλοτε αντιστεκόμαστε και άλλοτε αφηνόμαστε και πάμε με την ταχύτητα του νερού. Με ένα φιλί θέλουμε να πατήσουμε το κουμπί της παύσης. Ο χρόνος που τρέχει δεν θα μας περιμένει. Ακόμα και μετά το φιλί αυτό, με ή χωρίς πάθος, με Εκείνον ή χωρίς Εκείνον, η ζωή συνεχίζεται, ο χρόνος που τρέχει δεν θα μας περιμένει....

Ακόμα και με το πάθος, ο χρόνος διαρκεί, συμβολικά, μόνο όσο διαρκεί ένα τραγούδι...

Καλή Χρονιά!

11 quotes

2011-12-29T15:19:00.000+02:00

Μάζεψα 11 προτάσεις από τα ποστ όλου του χρόνου, με βόλεψε κι όλας που οι μήνες είναι 12... Ο Μάιος βλέπεις είναι ο κατεξοχήν μήνας Γιουροβίζιον, δεν ασχολούμαστε με τίποτα άλλο την περίοδο εκείνη, ακόμα και αν έχεις εξέταση την μέρα μετά τον τελικό... 11 αποφθέγματα για το 2011 λοιπόν!

Ευτυχώς η ζωή δεν είναι ένα παιχνίδι στον υπολογιστή... τα πράγματα είναι διαφορετικά... (21/02/2011)

Το αύριο υπάρχει (και) για ό,τι δεν κατάφερες σήμερα! (07/02/2011)

Τον σεβασμό άλλοτε τον αποκτάς εύκολα και άλλοτε δύσκολα... (02/03/2011)

Αν υπάρχει (Θεός), ένα θέλω μόνο, να μην διανοηθεί να μου απευθύνει τον λόγο. (23/04/2011)

Αν χάνεις στα χαρτιά δεν θα σε λυπηθεί η ζωή για να κερδίσεις σε άλλα πράγματα, θα χάσεις κι αλλού... (15/06/2011)

Αλλάζουμε γιατί δεν είμαστε πλέον αφελείς... (25/07/2011)

Don't get me wrong and don't call me pouritanos (31/08/2011)

Αλίμονο αν τα παρατούσαμε όλοι από την πρώτη φορά που δοκιμάζαμε κάτι, θα ζούσαμε κάπου σε κάποια σπηλιά ακόμα... (19/09/2011)

Μην γίνεσαι σαν τον Christian Louboutin που θέλει να κάνει της μόδας πάλι το τακούνι των εφτά εκατοστών! (...) αυτό είναι ο ορισμός της αμαρτίας! (28/10/2011)

Του Ιθάκη-μαν τα παιδιά, πριν πεινάσουν τρώνε... γιατί κάνει καλό στον μεταβολισμό! (01/11/2011)

Αν έχει χαλάσει η σωλήνας του νιπτήρα της κουζίνας και ρίξεις όλο το σπίτι, τι να πω, φίλε μου είσαι και γαμώ τους ριζοσπαστικούς! (07/12/2011)

Διασκεδαστικό είναι... Άντε κάντο και εσύ!

Unreleased: Future

2011-12-27T15:48:00.001+02:00

Επειδή πλησιάζει το τέλος του χρόνου και θέλω να μην αφήσω ανοιχτούς λογαριασμούς με το 2011 θέλω να ποστάρω και τα υπόλοιπα ακυκλοφόρητα ποστ. Θα συνεχίσω με αυτό, σχεδόν ένα χρόνο μετά το εξώφυλλο του ΟΚ με τον Έλτον Τζον και τον σύντροφο του και το παιδί που είχαν. Πάει καιρός που το είχα γράψει, στα μέσα του Ιανουαρίου, του μήνα της κλάψας αν θυμάστε απ' όσα έγραφα...

Όταν οι γονείς μου είδαν στο ΟΚ την φωτογραφία του Έλτον Τζον με τον σύντροφο του και το παιδί τους και βάσει της αντίδρασης τους, μου ήρθε στο εξής η ερώτηση...

Το μέλλον:

α) ... διαγράφεται κοσμικό;

β) ... διαγράφεται δύσκολο;

γ) ... διαγράφεται βατό;

δ) ... διαγράφεται απλό;

ε) ... διαγράφεται;

Δεν υπάρχει “σωστή” απάντηση, μην το ψάχνετε!

Ότι και αν κάνω σκέφτομαι πάντα τους γονείς μου, ασυνείδητα και συνειδητά αλλά δεν με εμποδίζει από το να κάνω πράγματα. Οι γονείς μου είναι μεγάλο μέρος της ζωής μου, είναι αυτοί που με έκαναν να αλλάξω κοσμοθεωρία στα 19 μου, είναι για αυτούς που μου χρέωσα μια ήττα χωρίς να δικαιολογούμαι σε κανένα, ήταν αυτοί που με τον τρόπο τους με έκαναν να κυνηγήσω τα όνειρα μου (δυστυχώς για αυτούς), ήταν αυτοί που με γέννησαν και είναι αυτοί που μεγαλώνω εγώ τώρα... ίσως με τα χρόνια ανταλλάξαμε και λίγο θέσεις, έτσι συμβαίνει πάντα.

Η προσωπική μου ευτυχία προέχει, θέλω να είναι χαρούμενοι για μένα και αν μη τι άλλο να είμαστε μια οικογένεια αλλά πάνω από όλα θέλω να είμαι καλά με τον εαυτό μου γιατί στο τέλος της μέρας, με εμένα κοιμάμαι, με τις έγνοιες μου πλαγιάζω, με εμένα “κυκλοφορώ”, εμένα έχω να αντιμετωπίσω καθημερινά... Προσπαθώ πάντα, προσπαθώ να είμαι όσο πιο συχνά γίνεται ευδιάθετος, έξω από το σπίτι είμαι πάντα γελαστός, πάντα είμαι εγώ που στηρίζω τους άλλους, πάντα αυτό που κάνω το αγαπώ (και συνήθως αγαπώ αυτό που κάνω αλλά λόγω της προηγούμενης υποπεριόδου) και πλέον ότι κάνω θέλω να το τελειώνω...

Θα είμαι δυνατός, με το να προσπαθώ πάντα! Πάντα θα υπάρχουν προβλήματα, πάντα θα υπάρχει κάτι που θα στραβώσει, το τέλειο δεν μπορούμε να το έχουμε και δεν είναι για μένα αυτοσκοπός, ούτε καν να το αγγίξω μπορώ, κανείς δεν μπορεί, δίνω μάχες καθημερινά, σε μερικές νικάω, σε άλλες χάνω, σε άλλες υποχωρώ εθελούσια γιατί δεν είναι ακόμα καιρός για αυτές! Δεν έχουν σημασία οι νίκες ή οι ήττες, σημασία έχει να προσπαθούμε... να συνεχίζουμε τον δρόμο μας, συνεχίζουμε να προσπαθούμε να κάνουμε κάτι και αν είμαστε και συνειδητοποιημένοι γιατί να μην το τελειώσουμε κι' όλας;

Christmas Movies

2011-12-25T19:50:00.001+02:00

Είναι η πρώτη φορά φέτος που δεν έκανα ψώνια της τελευταίας στιγμής. Ναι, ναι εξευρωπαΐζομαι... Και εις ανώτερα! Την παραμονή -και δη χθες- έμεινα σπίτι, χαλαρά. Κάναμε κουλουράκια -τελικά δεν είναι καθόλου δύσκολο- εμένα μου χτυπά στον ουρανίσκο η γεύση του αυγού. Πλάθω κουλουράκια με τα δυο χεράκια και ούτω καθεξής... Και όχι μην αγχώνεστε τα κουλουράκια δεν έχουν γκλίτερ!

Σήμερα καθόμαστε οικογενειακά σπίτι, και νιώθω και τύψεις που κάθομαι και γράφω αλλά έτσι για το γαμώτο θέλω να σας ευχηθώ κι' όλας. Βλέπουμε τηλεόραση και παίζει μια ταινία που την είδα τουλάχιστον 2 φορές και για αυτό είπα να η ευκαιρία. Να σας πω την αμαρτία μου εμένα μ' αρέσουν οι σαχλές αμερικάνικες ταινίες με τους γιους του Άγιου Βασίλη και άλλα πολλά... Αν και όλο αυτό κατάντησε να φαίνεται πως ο Άγιος Βασίλης είναι κάτι μεταξύ του Δία που γεννοβολούσε παιδιά από 'δω και από 'κει και του Γιάγκου Δράκου που σε κάθε επεισόδιο εμφανιζόταν καινούργιο εξώγαμο...

Χαζογελάω φυσικά όταν βλέπω το φλερτ της κοπελιάς με το παλικάρι, κάνω επιφωνήματα τύπου “ΩΩΩ!” συνοδευόμενα από βούρκωμα, ή “Ααααχ” συνοδευόμενο από αναστεναγμό, ή “Ουφφφ” συνοδευόμενο από μια δόση ζήλιας. Μερικές ταινίες είναι σχεδόν ελεεινές, για να λέμε και την αλήθεια, όλες οι ταινίες είναι προβλέψιμες, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, αλλά εγώ κάθομαι και τα βλέπω! Αλλά γαμώτο, είμαι ενοχικά ρομαντικός...

Όπως και να 'χει... Σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα ή Καλές γιορτές σε όσους δεν πιστεύουν στα Χριστούγεννα! Να είστε καλά, κοντά σε άτομα που σας αγαπούν, οικογένεια, φίλους, ξεχωριστούς ανθρώπους, εύχομαι να είστε εκεί που θέλατε να είστε.

Και να θυμάστε να μοιράζεστε την χαρά σας με τους άλλους ανθρώπους, γιατί δεν είμαστε μόνοι μας στην Γη, και να μοιράσετε και κανένα χαμόγελο σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη και ειδικά στα παιδάκια!

Φιλιά πολλά

Καλό υπόλοιπο

και καλή... χώνεψη!!!

Dear Santa...

2011-12-24T16:24:00.002+02:00

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

μάλλον, αγαπητό Ξωτικό δώσε αυτό το γράμμα στον Άγιο. Δεν είμαι κανά παιδάκι που θέλει κούκλα μπάρμπι, έχω σοβαρή συζήτηση με τον Άγιο... Ευχαριστώ

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Δεν έχω ιδέα γιατί γράφω το γράμμα αυτό αλλά το γράφω... δεν πιστεύω καταρχάς πως υπάρχει φρόνιμο παιδί άνω των δεκάξι γι' αυτό θα ξηγηθούμε με απλά λόγια... Πέρσι σου ζήτησα να μου φέρεις τεκνό με φιόγκο και τελικά μου έφερες μπουφάν. Ελπίζω φέτος να φέρεις αυτόν που θα φοράει το μπουφάν, και ας μην έχει φιόγκο. Ξέρω, η οικονομική κρίση σε άγγιξε και σένα, αλλά δεν θα τσακωθούμε τώρα, έτσι για να δεις πως έχω επίπεδο και δεν θα κάνω σκηνή για το φιογκάκι. Είδες; Ανωτερότητα!

Όσες φορές σου ζήτησα να μου φέρεις κάτι τα έκανες μαντάρα και πάλι μαντάρα θα τα κάνεις και φέτος... Δεν ξέρω ποιος είναι πιο βλάκας, εσύ που δεν μου έχεις φέρει ποτέ δώρο ή εγώ που σου γράφω και γράμμα! Πάω να πνίξω τον πόνο μου στα μελομακάρονα, αποφεύγω τις σοκολάτες!

Υ.Γ. Εγώ είμαι ο πιο βλάκας τελικά γιατί θα το αναρτήσω στο μπλοκ μου!

Mooooo(d)

2011-12-23T14:54:00.001+02:00

Ιδέα μου είναι ή τα παιδάκια που γυρνάνε να πούνε τα κάλαντα έχουν αποθρασυνθεί τελείως; Καταρχάς πως χτυπάτε έτσι το κουδούνι; Σαν να τους κυνηγά μανιακός δολοφόνος! Μιλάμε για ταχύτητα, όχι μαλακίες! 3 χτυπήματα κουδουνιού το δευτερόλεπτο! Απίστευτο! Τύφλα να 'χει ο επιταχυντής του CERN... Το χάσαμε το Νόμπελ.

Σήμερα ξύπνησα το πρωί, δεν ήθελα φυσικά να σηκωθώ από το κρεβάτι, και έβαλα μουσική, γαλλική... Όταν άνοιξα το παράθυρο και είδα το έδαφος ελαφρώς βρεγμένο είπα ας είναι, κάτι είναι και αυτό, μεθαύριο ειν' γιορτή... Ντύθηκα, πήρα κλειδιά και μουσική και βουρ για το σπίτι της θείας. Άνοιξα μπήκα μέσα (ευτυχώς κανείς δεν τηλεφώνησε της αστυνομίας νομίζοντας ότι είμαι κλέφτης) πήγα στην αποθήκη, πήρα το δέντρο, πήγα στο δωμάτιο σκαρφάλωσα την ντουλάπα και πήρα τα στολίδια και το έκανα το σπίτι τέλειο!

Πριν 2 χρόνια της στόλισα το σπίτι από τις 5 Νοεμβρίου, πέρσι τέλος Νοεμβρίου και φέτος 2 μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Πάνε εκείνες οι μέρες. Αλλά έστω, κάλλιο αργά παρά αργότερα! Η θεία βλέπεις δεν έχει ιδέα πως στήνουμε το δέντρο, καλά και εγώ δεν ήξερα αλλά έκατσα και έμαθα πέντε πράγματα. Της άλλαξα την διαρρύθμιση του σαλονιού γιατί ήταν απίστευτα βαρετή, έβαλα όλα τα στολίδια και αυτά που έμειναν τα έριξα σε μια πιατέλα και τα έβαλα στο τραπεζάκι. Αυτό ονομάζεται άποψη, έτσι για να μαθαίνεις και εσύ δυο πραγματάκια.

Μετά βλέποντας το χολ σηκώθηκε η τρίχα του ποδιού μου. Δηλαδή, δεν γίνεται να είναι τόσο πατρονέ το σπίτι! Μα ασημένια εικόνα της Παναγίας δίπλα από την τηλεόραση; Αν είχε και σεμεδάκι δεν θα έκανα καν τον κόπο αγαπητέ μου αναγνώστη, κάποια πράγματα είναι αδικαιολόγητα. Αλλά επειδή η Παναγία ήταν αγία -λέμε τώρα- εγώ είμαι ένας διάβολος. Πήρα ό,τι δεν μου άρεσε και το έκρυψα, επίσης κάτι κεριά που ήταν άσπρα και έγιναν κίτρινα τα πέταξα, μαζί με τα αποξηραμένα άνθη που δεν ήταν αρωματικά πια, εκτός και αν η μυρωδιά σκόνης είναι αρωματικό χώρου.

Και τώρα ετοιμάζομαι να πάω για μια βόλτα και να δω καμιά βιτρίνα... Και άμα λάχει να κάνω κανά ψώνιο της τελευταίας στιγμής! Α!!!! Έχω πλυθεί εκατό φορές και τα γκλίτερ δεν βγαίνουν από πάνω μου! Λες το πληκτρολόγιο να λαμπυρίζει στο σκοτάδι; Ου! Σέξι!

Fantastic Four

2011-12-20T17:14:00.002+02:00

Τι μέρα είναι σήμερα; Τρίτη; Εξυπνάκηδες! Τίποτα δεν θυμάστε... Είπαμε πέρσι τα ξέχασα και εγώ αλλά φέτος είναι διπλή γιορτή. Τελείωσα τις εξετάσεις μου και νιώθω 100 κιλά ελαφρύτερος, έχω δηλαδή αρνητικό βάρος και γι' αυτό κάποιος να με προωθήσει να πάρω και το Νόμπελ Φυσικής. Λοιπόν για πες τι μέρα είναι σήμερα; Πάλι Τρίτη; Α! Αγαπητέ μου φαν έχεις χάσει το πολυμίξερ, δυο φορές σε ρώτησα και δεν το βρήκες! Δεν μπορώ πια να μοιράζω δώρα έτσι...

Σαν σήμερα πριν χρόνια τι έγινε; Και για να σε προλάβω -γιου νόου- μη διανοηθείς να μου πεις πως είναι τα γενέθλια της Βίσση, μιλάω για κάτι πρόσφατο. Λοιπόν επειδή σε βλέπω να ανοίγεις Ουικιπίντια για να δεις τι έγινε και η Ουικιπίντια δεν θα το γράφει, πίστεψε με, θα σου πω εγώ... Ήταν μια Πέμπτη του 2007... Ήταν λίγο μελαγχολική εκείνη η μέρα, η προτελευταία μέρα του Λυκείου πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων. Δεν θυμάμαι αν είχε κάτι γίνει συνταρακτικό εκείνη την μέρα τελοσπάντων αλλά δεν ήμουν καλά. Δεν θυμάμαι τι ακριβώς με είχε παρακινήσει στο να πατήσω τελικά εκείνο το κουμπάκι που έλεγε “Δημιουργία Ιστότοπου”.

Ναι σαν σήμερα πριν 4 χρόνια ένα μέρος του εαυτού μου, το alter ego μου, ο Sashi(mi) Fierce μου, βγήκε στην επιφάνεια και με έπεισε να δημιουργήσω το μπλοκ “Ιθάκη: ένας δρόμος ατελείωτος”, να 'ναι καλά. Έκτοτε γράφω τους προβληματισμούς μου, τους μοιράζομαι με εσάς, επικοινωνούμε, έχω γνωρίσει κι΄όλας μερικούς συμπλόκερς και εύχομαι να συνεχίσουμε για πολύ ακόμα... Όχι, όχι μην μου αγχώνεσαι αν σου έχει μυρίσει κάτι και νομίζεις πως θα κάνω απολογισμό λανθάνεσαι! Αν συνεχίζει να σου μυρίζει κάτι δεν είναι τίποτα, απλά άλλαξε κάλτσες ή μπλούζα!

Ευχαριστώ θερμά όλους όσους πέρασαν και άφησαν έστω μια φορά σχόλιο, θέλω να στείλω τα χαιρετίσματα μου και στους μπλόκερ που έχει καιρό να εμφανιστούν ή έχουν χαθεί, εύχομαι να είναι καλά. Ευχαριστώ τον εαυτό μου που πήρε την πρωτοβουλία να δημιουργήσω αυτό το μπλοκ, δεν κόστισε κάτι αλλά αξίζει τόσα πολλά! Θέλω να ευχηθώ καλή συνέχεια στον κάθε ένα σας ξεχωριστά, και σε σένα που θα αφήσεις σχόλιο, και σε σένα που θα διαβάσεις και που δεν θα αφήσεις σχόλιο -είτε επίτηδες είτε επειδή δεν έχεις χρόνο είτε δεν μπορείς για λόγους ανωτέρας βίας- και για σένα που με έχεις υπόψη σου. Γεροί, δυνατοί και υγιείς να είμαστε όλοι μας και όλα θα πάνε ακόμα πιο καλά!

Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ!!!

Ιθάκη-man

Nouvelle week

2011-12-19T20:04:00.002+02:00

Τι και αν έχει ραγίζει ο πάγος, τι και αν η Παπαρίζου θα γράψει βιβλίο, τι και αν χώρισε η τάδε με τον τάδε, τι και αν είναι έγκυος η άλλη τάδε... Τι κι αν ο Τζιόβας είπε πως θα ήθελε να έχει παιδί με την Κατερίνα η ζωή συνεχίζεται... Εγώ συνεχίζω να διαβάζω, δεν μου άλλαξε την ζωή μου ή την καθημερινότητα μου το γεγονός πως το τελευταίο άλμπουμ του Σάκη έγινε πολλαπλά πλατινένιο. Δηλαδή αν ασχολιόμουνα και με αυτά θα είχα κρεπάρει προ καιρού...

Για να καταλάβω κι όλας, θα μου πείτε ότι αν φορέσω μπότες και πάω στην θάλασσα με ένα καμπριολέ αυτοκίνητο αντιγράφω την Βίσση; Φατσόνι μου πήγαινε στην άλλη παράγραφο εσύ. Όχι πως έχω το κάμπριο (ούτε άσπρο φόρεμα έχω) αλλά λέμε τώρα... Άντε πες ότι το γυρίζω και σε βίντεο κλιπ σημαίνει πως αντιγράφω την Βίσση; Το βίντεο κλιπ του Απαγορευμένου -όχι της Τζούλιας- το έχετε δει από την αρχή μέχρι το τέλος; Έχω βαρεθεί φαν της Άννας -κατά κόσμον Αννούλας- να λένε στο Facebook πως το καινούργιο βίντεο κλιπ της Βανδή -άλσοου νόουν ας Ντεσπίνα Βάντι- είναι κακή απομίμηση του Απαγορευμένου -όχι της Τζούλιας ξεκόλλα. Και το γράφουν στο στάτους τους λες και ανακάλυψαν την θεωρία της σχετικότητας. Σημειολογία του παραλόγου!

Πλησιάζουν επικίνδυνα τα Χριστούγεννα και δεν έχω πάρει ακόμη δώρα, φυσικά δεν έχω και τα ανάλογα χρήματα για αυτά που σκεφτόμουν και κάποια πράγματα από την λίστα (όπως τα παπούτσια για τον εαυτό μου, ένα καινούργιο ρολόι για το χέρι μου, ένα πλεκτό και ένα καρό πουκάμισο για μένα κ.ά.) πρέπει να μείνουν πίσω... Δεν βαριέσαι μωρέ, στα ξεπουλήματα! Μια φορά είπα να ψωνίσω και εγώ και να τι έπαθα!

Εγώ φοράω το καπελάκι μου και μπαίνω στο κλίμα... it's not about the gifts, it's about the joy the day brings (και ΔΕΝ εννοώ την μέρα των Χριστουγέννων, μιλώ για την κάθε μέρα ξεχωριστά)

Καλή βδομάδα σε όλους!

Free Spirit

2011-12-15T21:49:00.002+02:00

Τρεις γραμμούλες είχα γράψει και τις έσβησα, και όχι δεν λογοκρίνω τον εαυτό μου, φαρμακόγλωσσε! Απαπα! Αμέσως να με φας! Για χαλάρωσε λίγο... Έχω μπουχτίσει με το διάβασμα, δεν αντέχεται άλλο η κατάσταση, έχω σηκώσει ότι φαγώσιμο υπάρχει στον σπίτι εκτός από τις μελιτζάνες και το έχω εξαφανίσει! Μάγος έπρεπε να γίνω, έχω ταλέντο σε τέτοια! Που 'σαι μάνα να χαρείς τον γιόκα σου;

Εμ πως να το κάνουμε το τελευταίο μάθημα της εξεταστικής πάντα είναι το υπουλότερο... Εκεί που έχεις τελειώσει με το τουλάχιστον 80% των υποχρεώσεων σου τσουπ πετάγεται ακόμα ένα που έμεινε πίσω. Κρίμα κι αυτό από κάπου ξέμεινε, κάποιος το πέταξε... Δεν είναι κρίμα που έμεινε πίσω; Σαν εμένα τον κύριο Μανταρινάκη. Όχι δεν θα γράψω βιβλίο... μην ανησυχείτε! Ναι, γιατί παραείναι στην μόδα τον τελευταίο καιρό και βλέπω το σπασμό του φρυδιού σου. Μην μου φοβάσαι με κάθε μου κουβέντα θα καταλήξεις σε ψυχιατρική κλινική καλό μου!

Η εβδομάδα κυλάει όπως κυλάει η μπάλα του μπόουλινγκ στο ειδικό παρκέ στους διαδρόμους του μπόουλινγκ! Γυρνάει με απίστευτο ρυθμό και είναι cool. Δεν παλεύω και με τα βιβλία αλλά τελειώνω από το διάβασμα, από την επανάληψη και όταν σταματάω να διαβάζω αντιλαμβάνομαι πως οι 4 μέρες της βδομάδας έχουν κάνει φτερά, πιο καλά και από τις γνωστές μάρκες σερβιέτας (ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε).

Μια απρόσμενη συζήτηση με πρόσωπο φέρνει απρόσμενες καταστάσεις που θα οδηγήσουν λίγο ή πολύ στο αυτονόητο αποτέλεσμα. Τι σας λέω, έχω σεφεριάσει από το διάβασμα, μην μου δίνετε και πολλή σημασία, εγώ κάτι έχω υπόψη μου. Τι θέλει να πει ο ποιητής; Καλέ τι είναι αυτά τα μπανάλ ερωτήματα που χρησιμοποιείς; Τι είναι αυτές οι παλιομοδίτικες εκπαιδευτικές μέθοδοι; Άστα αυτά! Αυτά είναι για τον προηγούμενο αιώνα! Και δεν σας λέω την “λύση”, ξέρετε γιατί; Γιατί θέλω να ακονίσετε την κριτική σας σκέψη! Για το καλό σας είμαι εγώ εδώ.

Αφηνίασα μου φαίνεται και η γλωσσοδιάρροια μου είναι και πάλι στα φόρτε της... Ένας (δω)δεκάωρος ύπνος είναι ότι πρέπει! Αφού το βλέπεις και από την συνοχή του ποστ, τον θέλω τον ύπνο, ο οργανισμός μου το απαιτεί, είναι δικαίωμα του πνεύματος μου να ηρεμεί κι αυτό, γιατί όλα τα ανήσυχα πνεύματα καταβάθος θέλουν να ξαπλώσουν στον καναπέ και όταν δεν τους βλέπει κανείς να πάρουν ένα ύπνο, γιατί ΝΑΙ έχω μουρλαθεί από το διάβασμα και λέω μπαρούφες...

What the hell? (πιθανή έκφραση αναγνώστη)

Yes, ανήσυχο πνεύμα has left the building...

Parapa-ba-bam

2011-12-11T23:38:00.001+02:00

Πως να μπεις στο χριστουγεννιάτικο πνεύμα όταν το πιο γλυκούλικο τραγούδι των Χριστουγέννων -και όχι δεν μιλάω για το Last Christmas ποτέ δεν ήταν γλυκό αυτό- έχει “πειραχθεί” τόσο πολύ που άρχισε ήδη να σου την δίνει στα νεύρα; Όχι αγάπη μου, όταν ακούς το All I want for Christmas is you με την Μαράια αλλά και τον Τζάστιν Μπίμπερ, ξενερώνεις! Ποιος; Ο Μπίμπερ, που είμαι σίγουρος πως ακόμα πιστεύει στον Άγιο Βασίλη! Τι πράγματα είναι αυτά; Έχω γίνει έξω φρενών!

Και όχι δεν είναι η έκλειψη, δεν είναι η Πανσέληνος, ούτε ο ανάδρομος... εγώ αυτά τα κάνω του χεριού μου. Αν εξαιρέσεις τις δυο άτοπες επαγγελματικές προτάσεις που ήρθαν μαζί και βρέθηκα σε δύσκολη θέση... απέρριψα την δεύτερη και για την πρώτη βλέπουμε! Αλλά αυτά δεν είναι τα “επείγοντα”, τώρα προέχει η φοιτητική μου ανέλιξη -τι λέω ο μαλάκας- και διαβάζω ακόμη... Έχω σιχαθεί το διάβασμα η αλήθεια να λέγεται αλλά δεν θα είναι για πολύ... Ακόμα μια βδομάδα και τα βιβλία και οι σημειώσεις θα πάνε σε ένα ράφι της βιβλιοθήκης -αν όχι στην ανακύκλωση. Και ποιος θα ασχοληθεί ξανά μαζί τους; Όχι εγώ πάντως.

Όσο και το Σάββατο το πρωί όσο και σήμερα το πρωί ξύπνησα λόγω περίεργων εφιαλτών... Τελείως κικιρίκου το υποσυνείδητο μου, τα 'χει παίξει κα-νο-νι-κό-τα-τα! Αγαπημένο μου υποσυνείδητο κάνε λίγη ακόμη υπομονή θα ασχοληθούμε και με άλλα πράγματα εκτός από το διάβασμα. Φυσικά και δεν διαβάζω μόνο, θα είχα κρεμαστεί από κάπου μέχρι τώρα αν διάβαζα μόνο! Χθες καλή ώρα πήγα θέατρο (κόβεται καλέ το... θέατρο; δεν κόβεται).

Αυτά εν ολίγοις... Και για το επόμενο επεισόδιο των Desperate Housewives πρέπει να περιμένω τις 8 του Γενάρη! Σε ένα μήνα δηλαδή... Η αλήθεια είναι πως το επεισόδιο της προηγούμενης βδομάδας δεν το είδα και τώρα που ξέρω πως θα αργήσει να βγει το επόμενο σκέφτομαι να κρατήσω για ακόμα λίγο την αγωνία μου... Πρέπει να διαβάσουμε κι όλας γιατί σήμερα το παράκανα με οτιδήποτε εκτός από το διάβασμα!

Καλή βδομάδα!

Unreleased: No Connection 2

2011-12-09T18:51:00.003+02:00

Το παρακάτω κείμενο το είχα γράψει όταν βγήκαμε για μια βόλτα. Τον ήξερα από πιο πριν, είχαμε μιλήσει και μάλιστα είχαμε και κοινούς γνωστούς... Μια μέρα του "ξέφυγε" πως "δεν είμαστε το ίδιο" και είπε "είσαι τυχερός, εσύ δεν έχεις AIDS". Είναι πολύ κουλ και ήρεμος πια, το είχε πάρει βαριά το όλο ζήτημα στις αρχές και εγώ απλά του είπα να χαλαρώσει και πως αυτό δεν αλλάζει την φιλία μας. Παραξενεύτηκε μάλιστα που ήμουν και εγώ κουλ... Είχε μια τάση να μιλά λες και μου εκφωνούσε την απολογία του και του είπα να χαλαρώσει. Το πιο γλυκό ήταν στο τέλος της νύχτας που μου λέει, μικρότερος μου είναι, "Να προσέχεις".

Σκέφτομαι το παιδί, εκείνο το παιδί που στα 17 του μαθαίνει ότι έχει AIDS*. Από την πρώτη του σχέση... Πως να συνεχίσει το παιδί εκείνο την ζωή του; Πως να ξαναερωτευτεί το παιδί; Τα τελευταία 3 χρόνια αν και για άλλους είναι τα πιο ωραία χρόνια της ζωής τους, για αυτόν ήταν μια κόλαση, χάπια, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, αλλαγή του lifestyle... Τώρα, ευτυχώς είναι καλύτερα και μπράβο του. Ανατίμησε την σημασία της ζωής, ξυπνάει σχεδόν καθημερινά το πρωί και κάθεται και βλέπει το ξημέρωμα, θέλει να βλέπει πως κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα και για όσο θα είναι εδώ, και θα είναι για πολύ ακόμα, η ζωή του τού ανήκει!

Αυτός είναι Άνθρωπος με άλφα κεφαλαίο! Και χαίρομαι που τον ξέρω...

*Κατ' ακρίβεια έχει τον ιό της Ανθρώπινης Ανοσοεπάρκειας, κατά κόσμον HIV. Ο ιός αυτός προσβάλλει συγκεκριμένο είδος λεμφοκυττάρων τα οποία είναι υπεύθυνα για το ανοσοποιητικό μας σύστημα, αν μειωθούν σε συγκεκριμένο επίπεδο τότε το άτομο που προβλήθηκε από τον ιό έχει το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS). Το AIDS είναι μια ανίατη νόσος -ευχόμαστε όχι για πολύ ακόμη- η οποία εξαρτάται από τον ιό του HIV.

Συγγνώμη για το λάθος μου, πρόκειται για το κλασικό αποτέλεσμα της βιασύνης μεν αλλά και ενός είδους αμάθειας.

Deconstruction

2011-12-07T21:10:00.002+02:00

Όταν στοιβάζεις πράγματα και δομείς κάτι πίστεψε με θα έρθει η ώρα που πρέπει να το ξεστήσεις... Όσο πάει ο καιρός, τα πράγματα γύρω μας αλλάζουν και κάτι καινούργιο θα βρεθεί που δεν το υπολόγισες ή κάτι θα αλλάξει για κάτι που χρησιμοποίησες και θα χρειάζεται αντικατάσταση. Και για να επιτευχθεί μια κάποια επικοινωνία ας μιλήσουμε ελαφρώς πιο πρακτικά. Αποφασίζεις να χτίσεις ένα σπίτι και χρησιμοποιείς τούβλα -θεωρώ πως έχεις ξεπεράσει το επίπεδο του πλιθαριού. Όταν το χτίσεις (αν το κτίσεις καλά κι όλας) θα μείνεις μέσα.

Θα έρθει η μέρα -όσο καλός και αν είσαι ή όσες προσευχές κι αν κάνεις σε μια μέρα- που θα σπάσουν τα υδραυλικά σου και ο τοίχος θα φουσκώσει από την εσωτερική υγρασία γιατί μάλλον κάτι δεν προνόησες καλά. Τι πρέπει να κάνεις τώρα; Υπάρχουν αρκετές επιλογές-πιθανότητες. Ο τοίχος θα αρχίσει να “ξεφλουδίζει”, ή που θα τον φτιάξεις και θα τον γεμίσεις με στόκο και να τον μπογιατίσεις ή που θα πάρεις τηλέφωνο τον υδραυλικό να σου πει πως, ξέρεις τι, οι μέθοδοι έχουν αλλάξει, γύρω από τους σωλήνες βάζουμε προστατευτικά καλύμματα αφρού και τα δένουμε, μετά δεν βάζουμε το τσιμέντο απευθείας και έτσι και γιουβέτσι...

Αν έχει χαλάσει η σωλήνας του νιπτήρα της κουζίνας και ρίξεις όλο το σπίτι, τι να πω, φίλε μου είσαι και γαμώ τους ριζοσπαστικούς! Αν υπάρχει πρόβλημα όμως, σοβαρό, και ανακαλύψεις ότι ισχύει για όλα τα υδραυλικά σου και κάτσεις και μελετήσεις το κόστος να σπάσεις τοίχους, να αλλάξεις σωλήνες, να ξανακάνεις τοίχους και ξαναμπογιατίσεις και αφού το αντιπαραβάλεις με το κόστος επανανέγερσης του σπιτιού και δεις ότι είναι πιο συμφέρον το να το γκρεμίσεις και να το ξαναχτίσεις, τιμή σου και καμάρι σου... Τις ευχές μου!

Φυσικά για κάθε ένα λόγο υπάρχει και ένας αντίλογος. Για κάθε περίπτωση υπάρχουν και οι πιθανότητες, για κάθε πρόβλημα υπάρχουν λύσεις... Ναι το άπειρο και το χάος είναι μέσα στην ζωή μας. Μπορώ να κάτσω και να μιλάω με τις ώρες αλλά ό,τι και αν πω κάποιος που είναι οικοδόμος, κάποιος ηλεκτρολόγος, κάποιος από πολύτεκνη οικογένεια, κάποιος που τελείωσε υδραυλικός, κάποιος γλωσσολόγος, κάποιος που έχει περάσει πολλά, κάποιος που έζησε στο βουνό, κάποιος που έχει θερμοσίφωνα, κάποιος που ξέρει από λογιστική και πολλοί πολλοί άλλοι θα βρουν κάτι να προσθέσουν...

Δεν φτάνει για κάθε λόγο να βρίσκεις τον αντίλογο, ούτε να μετράς πιθανότητες και αοριστολογίες. Οι υποθετικοί λόγοι δεν συνάδουν με την πολιτική και κρίμα σε αυτούς που δεν έχουν αποδομήσει μερικές από τις τόσο καλά -έτσι θέλουν να πιστεύουν οι ίδιοι- δομημένες τους “αλήθειες”. Δεν είναι κακό να φτάνεις σε συμπεράσματα, κακό είναι να τα επιβάλλεις σε όλους. Η αμφιβολία είναι αυτή που σε οδηγεί σε κάτι πιο "σίγουρο", μέχρι να το ξαναμφιβάλεις... Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο.

“(...) profound truths, recognised by the fact that the opposite is also a profound truth. (...)”

“ (...) Οι βαθιές αλήθειες που διακρίνονται από το γεγονός πως το αντίθετο τους είναι μια επίσης βαθιά αλήθεια (...)”

”

Hans Bohr, Neils Bohr: His Life and Work, 1967

It's beginning...

2011-12-05T14:13:00.003+02:00

Πάλι κάνω ένα διαλειμματάκι από το διάβασμα και να σας γράψω λίγα πράγματα... Μας έφαγε το διάβασμα, πως να το κάνουμε... Το Σαββατοκύριακο πέρασε χαλαρά, κάλυψα ύλη όχι ενός μαθήματος αλλά δυο και τώρα τρίβω τα χέρια μου σαν δαιμόνιο που είμαι και απλά κάνω χαλαρά επανάληψη! Και ναι μεν διάβασα αλλά καθάρισα το γραφείο, άλλαξα τη διακόσμηση λίγο της βιβλιοθήκης (ξέρεις τώρα, να φεύγουν σιγά σιγά τα ηλίθια βιβλία του πανεπιστημίου που αδίκως τα βάζουμε για μόστρα) και καταφέραμε να στολίσουμε όλοι μαζί, οικογενειακά, το δέντρο!

Ευτυχώς φέτος η μαμά αποφάσισε να μην στολίσει χριστουγεννιάτικα! Ξέρετε πολύ καλά τι σημαίνει “στόλισμα” από τα χεράκια της μαμάς... Ό,τι είχαμε, μα πραγματικά οτιδήποτε είχαμε, έμενε στην θέση του και απλά βάζαμε στα λιγοστά κενά των ραφιών λίγα χριστουγεννιάτικα κεράκια, μερικά διακοσμητικά ανεξαρτήτως προέλευσης και έτος παραγωγής με αποτέλεσμα να έχουμε το καρναβάλι που είχαμε την προηγούμενη περίοδο βαρυφορτωμένο με διάφορα, λιλιπούτεια αν είμαστε τυχεροί, διακοσμητικά. Αν υπήρχε περιοδικό για κακόγουστα σπίτια και κακόγουστη διακόσμηση θα ήμασταν μέσα (αν όχι στο εξώφυλλο).

Αλλά προσπαθούμε να της μάθουμε κάποια βασικά πράγματα, αρχής γενομένης του συνδυασμού των χρωμάτων. Και μαθαίνει δεν λέω, αλλά είναι αυτό το αρχέγονο αίσθημα που έχουν οι μαμάδες όταν ικανοποιούνται μόνο όταν γίνεται το δικό τους ή αυτές που δεν το έχουν τόσο έντονο να συνδυάζουν αυτά που τους λες με αυτά που ξέρουν, με τραγελαφικές καταστάσεις όπως μοντέρνο σκουρόχρωμο τραπεζάκι ΜΕ σεμεδάκι! Ναι, ναι... Συμβαίνουν και στα καλύτερα σπίτια! Και σας το λέω με βαριά καρδιά, και αν φύγουμε το σεμεδάκι θα βάλει χριστουγεννιάτικο τραπεζομάντιλο... Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα...

Καινούργιος μήνας ξεκίνησε, ο τελευταίος της χρονιάς και νιώθω πως χρειάζεται να διορθώσω ακόμα μερικά πράγματα... Υγιεινή διατροφή για μένα λοιπόν, κομμένη η ζάχαρη, τα πολλά γλυκά και τα πατατάκια. Είναι να μην πάρω αποφάσεις εγώ, μην με βλέπετε έτσι! Το μόνο που μένει είναι να αρχίσω γυμναστική. Αλλά προς το παρόν το διάβασμα με καλεί... Αυτή η εβδομάδα είναι γεμάτη, και τι δεν έχει, εξετάσεις, συνέδριο, συνάντηση με διάφορους καθηγητές, μαθήματα και να κλείσω ραντεβού στον οδοντίατρο... Και μόλις ξεκίνησε! Καλή βδομάδα σε όλους μας!

And something else... show no mercy στα σεμεδάκια!!!

World AIDS Day 2011

2011-12-01T21:07:00.000+02:00

Μια από τις αγαπημένες μου μέρες του χρόνου είναι η 1η Δεκεμβρίου!

Είναι η πρώτη μέρα του τελευταίου μήνα ενός έτους, αυτό σημαίνει πως την επόμενη φορά που θα ανταλλάξουμε ένα “Καλό μήνα” θα είναι καινούργιος χρόνος. Αλλά αυτή η μέρα είναι τόσο μα τόσο ξεχωριστή για μένα. Η 1η Δεκεμβρίου είναι μια μέρα σαν τις άλλες, συνέβησαν πολλά πράγματα, μερικά από τα οποία μπορείτε να βρείτε σε στήλες “Σαν Σήμερα...” ή στο άρθρο της Wikipedia για την ημερομηνία αυτή. Το πιο βασικό γεγονός από όλα είναι ότι σαν σήμερα το 1981 αναγνωρίζεται επισήμως η νόσος του AIDS, ή το Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας ελληνιστί.

Θα έλεγε κανείς πως το AIDS αποτελεί ακόμη ένα μυστήριο της ανθρωπότητας, ή της επιστήμης καλύτερα. Με ταχείς ρυθμούς οι επιστημονικές μελέτες μας έδειξαν ένα ευρύ φάσμα της νόσου του AIDS και του ιού του HIV. Όμως σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν πως το AIDS είναι ένα μυστήριο. Δυστυχώς δεν είναι και δυστυχώς δεν κάνει διακρίσεις. Το AIDS δεν είναι ευγενικό, δεν θα κάνει καν τον κόπο να σου κτυπήσει την πόρτα, θα μπει μέσα στο σπίτι σου χωρίς να σε ρωτήσει... Για αυτό και μας αφορά όλους.

Προστάτευσε όχι μόνο τον εαυτό σου αλλά και αυτούς που αγαπάς...

Αυτή η μέρα είναι για να ενημερωνόμαστε και να ενημερώνουμε!

Άρες, μάρες...

2011-11-30T16:50:00.003+02:00

Σε κατάσταση αφασίας και γλωσσοδιάρροιας αποφάσισα να (ξανα)γράψω! Τι είπατε; Α, δεν θέλω τέτοια! Σου το είπα, ή μάλλον σε προειδοποίησα στο προηγούμενο ποστ, “αυτά... προς το παρόν”... Στο πα, δεν στο πα; Μην μου αγχώνεσαι μόνο δεν θα σε πνίξω με τα ανύπαρκτα προβλήματα και ούτε θα μιλήσω για πανεπιστήμια, αρλούμπες και χρωματιστά άλογα. Φτάνει το κλαψ-κλαψ και είναι καιρός να πάρουμε άλλα διπλά τέτοια όπως γιαμ-γιαμ (εξαιρείται το γαβ-γαβ)

Και όχι δεν θα φιλοσοφήσω, νόμιζα πως το κατάλαβες αυτό όταν άρχισα το γιαμ-γιαμ, αλλά το λέω σε περίπτωση που δεν το αντιλήφθηκες. Είμαι εδώ πάνω από τον υπολογιστή και γράφω μια εργασία και τελικά είμαι και πολύ ωραιομαλακιστής (άδικα μετροφυλλάς τον Μπαμπινιώτη, δικιά μου λέξη)... το τι έχω γράψει για ένα μόνο πράγμα δεν περιγράφεται, αλλά αυτά κάνει κανείς όταν δεν μπορεί να γεμίσει το όριο λέξεων που του ανέθεσαν. Τουλάχιστον ας το κάνω καλά!

Και όσο γράφω κάνω και διαλείμματα -καλή ώρα- και μπαίνω και στο ίντερνετ -καλή ώρα- και έπεσε το μάτι μου σε κάτι μοντέλα-τεκνά -η ώρα η καλή. Κάθομαι και τους βλέπω και λέω, “Γαμώ το DNA μου, γαμώ”. Σκέφτομαι (ναι για αυτό μυρίζει περίεργα) γιατί βρε παιδί μου δεν μπορούσα να είμαι σαν αυτόν; Ή αυτόν; Ή αυτόν; Α όχι, σαν και αυτόν! Τι όμορφος που είναι! Γιατί βρε παιδί μου έτσι και όχι γιουβέτσι; Και δεν έχω καταλάβει, μεταξύ μας πάντα, ποιον θα πείραζε αν ήμουν σαν ένα μοντέλο; Θα μεγάλωνε η τρύπα του όζοντος; Θα ερχόταν η καταστροφή που είπαν οι Μάγια; Θα ξανάβγαινε ο Μπους στην εξουσία; Τι στο διάολο;

Προχθές βρήκα μια φωτογραφία ενός μοντέλου για να πάρω ιδέες πως να κόψω τα μαλλιά μου και μετά αντελήφθην πως δεν είναι τα μαλλιά που μου άρεσαν τόσο όσο ο κύριος στην φωτογραφία. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με κάθε λογιών διαφημίσεις με αρώματα, ρούχα, εσώρουχα που εννοείται πως πάνω σου δεν φαντάζουν τόσο σέξι όσο στην διαφήμιση. Και για να γίνω εγώ σαν τον εικονιζόμενο δεν πρέπει απλά να κόψω τα μαλλιά μου αλλά να κάνω και 2-3 πλαστικές αρχομένης της μύτης.

Α! Εγώ αγαπημένε μου αναγνώστη (τι κάθεσαι και διαβάζεις καημένε/η) ταράζομαι. Δεν είναι πως ξεπετάγονται οι ανασφάλειες μου (εδώ είναι αυτές νυχθημερόν σε χαμηλούς τόνους) αλλά κολάζομαι, πως να σου το πω. Δεν έχω στόχο ζωής να γίνω φουσκωτός τρίγωνος με κοιλιακούς για να παίζεις τρίλιζα. Όχι, εγώ μιλκ-σέικ πρωτεϊνών δεν πίνω, μόνο μιλκ-σέικ παγωτό!

Τώρα που έβλεπα την κριτική του Leviathan θυμήθηκα πολύ καλά γιατί δεν πήγα σινεμά το προ-προηγούμενο Σάββατο. Εμ... ποιος νομίζεις πως είναι ο λόγος που δεν είδα στο σινεμά το Immortals; Απαπαπα όλο αυτό το αρχαιοελληνικό με τους Ολύμπιους θεούς με τους καλοσχηματισμένους κοιλιακούς με κολάζει και με προβληματίζει ταυτοχρόνως... αλλά με κολάζει πρωτίστως! Βαριαναστέναξε μαζί μου... ο Joseph Morgan σαν Λύσανδρος... αχ... ο Henry Cavill σαν Θησέας... ααααχ... ο Corey Sevier σαν Απόλλωνας... αααχ μάαανα... ο Luke Evans σαν Δίας... εδώ δεν αναστενάζουμε απλά, τραγουδάμε, όλοι μαζί...άιντε παλικάρια μου: Δε μπορώ μανούλα μ' δε' μπορώ, αααααχ σύρε να φέρεις το γιατρό...

Και ξέρεις ποιο είναι το κερασάκι στην τούρτα; Ότι όλα αυτά (κοιλιακοί, γλουτοί, μηροί, κοντινά, μακρινά) είναι σε 3D. Σου λέω με ανεβασμένη (την πίεση, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων) θα έβγαινα από την αίθουσα αν το έβλεπα... Και για τρία μερόνυχτα θα παραμιλούσα από το κακό μου!

Δεν μπορώ μανούλα μ' δε μπορώ...

Sexy and I know it: Part 1

2011-11-27T23:51:00.001+02:00

Μια μουγκαμάρα με έχει καταλάβει... και μια βλακώδες αισιοδοξία κυλάει στις φλέβες μου, το νιώθω καταρχάς στα γόνατα μου, το αριστερό γόνατο είναι πλέον στο χρώμα και στο μέγεθος που ήταν πριν 2 εβδομάδες και το αριστερό έχει ακόμα την πληγή αλλά δεν με πονάει τόσο. Είναι αυτή η αισιοδοξία χωρίς λόγο και αιτία, χωρίς σκοπό και αφορμή. Το είπα με δραματικό ύφος α λα Ντενίση αλλά δεν με ακούτε ή δεν με βλέπετε και σας το λέω για να το ξαναδιαβάσετε. Πάμε ξανά: (προφίλ χαμηλό) είναι αυτή η αισιοδοξία (παύση) χωρίς λόγο και αιτία (παυσούλα, γυρίζω στο καλό προφίλ και συνεχίζω) χωρίς σκοπό και αφορμή (σκύβω το κεφάλι κάτω). Ε; Καλό; Καλό;

Η οποιαδήποτε προσπάθεια να κάνω κάτι και να νιώθω και να δείχνω σέξι βυθίζεται στο άδυτα και παγωμένα νερά του χειμώνα. Ε με τέτοιες θερμοκρασίες δεν μπορείς ούτε το χαμηλόμεσο παντελόνι σου να βάλεις σαν άνθρωπος για να φαίνεται λίγο το εσώρουχο που ήρθε από το εξωτερικό (και το χρυσοπλήρωσες). Ελα ντε που είναι κρύο, πως να το κάνουμε; Φοράω ρούχα το ένα μετά το άλλο και μοιάζω περισσότερο σαν χιονάνθρωπος. Που να φανεί το εσώρουχο; Εκτός και αν είσαι ο Σούπερμαν και έχεις όραση-ακτινογραφία (και σιγά μην προσέξεις το εσώρουχο, θα πας κατευθείαν στο ψητό)

Και το πήρα απόφαση θα πάρω τηλέφωνο να κόψω τα μαλλιά μου. Όχι τώρα καλέ! Θα με βρίσει ο άνθρωπος αν τον πάρω τηλέφωνο τώρα! Είπαμε! Αύριο το μεσημέρι καλά είναι. Πως να τα κάνω; Δεν ξέρω, θα πάω εκεί και θα του πω να πειραματιστεί λίγο με την μηχανή και το ψαλίδι. Ε ευκαιρία του δίνω να αναδείξει το ταλέντο του... Αν έχει... Αν δεν έχει δεν πειράζει, μαλλιά είναι θα ξαναμεγαλώσουν.

Λοιπόν αυτά... προς το παρόν... (μπορείς να το εκλάβεις σαν απειλή, ναι)

Φιλιά πολλά για μια καλή και υπέροχη εβδομάδα!!!

Unreleased: Compromise

2011-11-23T19:27:00.002+02:00

Αυτό το κείμενο γράφτηκε κάπου μέσα στον Σεπτέμβρη του 2011. Ήταν ένα κομμάτι ενός εκτενέστερου κειμένου από το οποίο έμεινε αυτό το μέρος, και έχει θέμα του τον συμβιβασμό. Όταν διάβασα το ποστ της Tinkerbell μου ήρθε στο νου, μόνο που αυτό δεν είναι τόσο βαθύ και ατομικό, και αποφάσισα σήμερα να το αναρτήσω...

Συμβιβασμός... Οι έμπειροι με τις σχέσεις σου λένε πως πρέπει να μάθεις... Οι έφηβοι σου λένε ότι είναι αχρείαστη και ξεκινάνε το παραμιλητό... Όλοι το έχουνε υπόψιν τους και όλοι έχουν μια άποψη για αυτό.

Συμβιβασμός... Ένας μεσήλικας που θέλει να κληρονομήσει τον πατέρα του θα κάνει τα πάντα, ακόμα πράγματα που δεν θέλει. Συμβιβασμός... Μια γυναίκα που θέλει να παντρευτεί θα κάνει μερικά χατίρια στον γαμπρό και στα πεθερικά αν και η ίδια διάλεξε διαφορετική διαρρύθμιση. Συμβιβασμός... Ένας φίλος δεν θέλει να χαλάσει χατίρι στην φιλενάδα του και αυτός δέχεται να δει το Sex and the City. Συμβιβασμός... Όταν το παιδί σου θέλει να κάνει κάτι και επειδή είσαι μάνα το στηρίζεις απλά και μόνο επειδή είναι παιδί σου, ακόμα και αν δεν διαφωνείς.

Όταν σκέφτεσαι υπερβολικά μακροχρόνια -αν όχι ουτοπικά- και απλά οι υπόλοιποι να σου υπενθυμίζουν με ένα θηριώδες τρόπο ότι πρέπει να κουλάρεις και να χαλαρώσεις, στην τελική βγαίνεις ο “λάθος”. Μετά κάθεσαι και από την πολλή αρνητική ενέργεια λες πως είσαι κακομαθημένο και τα θες όλα. Μπορεί να επιστρέψεις στην μεταεφηβική σου αυτοπεποίθηση και να προσθέσεις το “ή τίποτα” με εμφανή τη γαϊδουρίσια σου επιμονή. Κάπου εκεί ξυπνάς και λες δεν μπορώ να τα έχω όλα δικά μου και όποτε τα θέλω. Και αν και έχουν γίνει σχεδόν όλα τα παραπάνω δεν ξέρεις τι να κάνεις. Καλά στα λόγια είμαστε καλοί, μερικοί ακόμα καλύτεροι, αλλά στις πράξεις είναι που τα χάνουμε.

Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να ξεχάσει τα θέλω του, δύσκολα συμβιβάζεται. Ακόμα πιο δύσκολα συμβιβάζεται αυτός που δεν τα ξεχνά και θέλει να τα υπερασπιστεί μέχρι θανάτου. Φυσικά ο συμβιβασμός για κάποιους είναι αυτό που σε κάνει να απομακρύνεσαι από τα θέλω σου. Συμβιβαζόμαστε με κάτι, σημαίνει ότι κάνουμε πράγματα που δεν μας αρέσει για προσωπικό όφελος; Ναι, και αυτό αλλά όχι μόνο αυτό... Συμβιβάζομαι για μένα σημαίνει και να άρω ότι εμποδίζει την σχέση μου με κάτι, είτε αυτό είναι η ψυχική μου ηρεμία είτε η υγεία μου είτε η οικογένεια μου.

Δεν θεωρώ τον συμβιβασμό κάτι κακό. Μπορεί να γίνει μόνο αν τον αφήσουμε να γίνει... εξαρτώνται από μας πολλά πράγματα αλλά παράλληλα φαινόμαστε τόσο “μικροί” για κάποια άλλα.

Μην συμβιβάζεσαι με αυτό που δεν θες, αλλά μάθε να συμβιβάζεσαι με την έννοια του χρόνου για αυτά που θες...

Waiting for...

2011-11-21T23:43:00.000+02:00

Η γειτόνισσα ήταν 94 χρονών. Και από σήμερα όταν αναφερόμαστε σε αυτήν θα πρέπει να χρησιμοποιούμε ρήματα σε παρελθοντικό χρόνο...

Καινούργια εβδομάδα με τραυματισμούς αυτή την φορά... τα καημένα τα γόνατα μου! Το ένα θέλει τσιρότα επειδή χτύπησα (βραβείο πρωτοτυπίας δεν θα πάρω ποτέ, το χώνεψα) και το άλλο είναι φουσκωμένο από άλλο χτύπημα (told you so). Ναι η ζωή συνεχίζεται ακόμα και με μικροτραυματισμούς και αντέχω... έχω περάσει εγώ και τι δεν έχω περάσει από αυτούς τους μικροτραυματισμούς που μικρό- μικρό- αλλά πονάνε έτσι, τα ξέρετε και εσείς...

Χρόνια πολλά σε όλους όσους γιορτάζουν ή έχουν ονομαστικές γιορτές by the way... Και προχωρώ... πως προχωρώ. Δεν θέλω να σας τα πρήξω με τα του Πανεπιστημίου ούτε με τα επαγγελματικά, γίνομαι κατσούφης και είναι πράγματα που τα περάσαμε όλοι εξάλλου. Θα βρεθεί για όλα η λύση! Και την πολλή μουρμούρα την βαριέται και ο πιο μίζερος άνθρωπος...

Η καθημερινότητα μου κυλάει -όλως παραδόξως- με γοργούς ρυθμούς και την απολαμβάνω. Έχω 2 μαθήματα και τα απολαμβάνω αφάνταστα, οι καθηγητές που τα κάνουν είναι και πολύ προχώ τελοσπάντων. Είναι ακαδημαϊκοί που μπορείς να κάνεις μαζί τους μια σοβαρή συζήτηση χωρίς να σε σνομπάρουν! Αυτό μας λείπει, λίγη σοβαρότητα. Και είναι μάλιστα καθηγητές που δεν υποσκάπτουν την δημιουργικότητα σου, βασικό, γιατί το παραχέσαμε με τους βαθμούς και τις εξετάσεις!

Ίσως και δεν έχω καλύτερα πράγματα για να ασχολούμαι...

Και περιμένω τις 4 του Δεκέμβρη για το επόμενο επεισόδιο των Desperate Housewives...

Unreleased: Humans oughta know

2011-11-16T21:33:00.001+02:00

Αυτό και αν είναι σύμπτωση... υπάρχουν κι αυτά όμως! Το κείμενο γράφτηκε στις 22 Μαίου 2011. Μόλις χθες πληροφορηθήκαμε τον θάνατο ενός οικογενειακού φίλου από καρκίνο, το πάλεψε όσο μπορούσε, ήταν λες και δεν ήθελε να δείξει πως ήταν άρρωστος. Χάρισε τόσα χαμόγελα σε διαγωνισμούς, στα παιδιά και στους φίλους του αλλά η είδηση σίγουρα μοίρασε λύπη σε μας που τον ξέραμε! Η ζωή όμως προχωράει για όλους εμάς που είμαστε εδώ και καλό υπόλοιπο της βδομάδας σας εύχομαι!

Έχω μάθει να μην κρίνω τους ανθρώπους...

Όσοι είναι φίλοι μου και περνούν δύσκολα είναι εξίσου δύσκολο και για μένα. Και όταν τους βλέπω να χαμογελάνε και το ξέρω πω το εννοούνε, χαίρομαι και εγώ. Είναι μαθήματα ζωής που μου προσφέρουν μερικοί άνθρωποι, και πραγματικά χαίρομαι για αυτά. Δεν είναι ανάγκη οι άνθρωποι αυτοί να είναι φίλοι σου, μπορεί να είναι γνωστοί ή τελείως άγνωστοι για σένα αλλά και πάλι μπορούν να σου προσφέρουν πολλά πράγματα.

Ξέρεις η λέξη καρκίνος είναι μια πολυσυνηθισμένη λέξη τις μέρες μας, αλλά η ανθρωπιά δεν είναι... Όταν ήμουν μικρός και άκουγα όλες αυτές τις “άσχημες” -τότε- λέξεις -καθημερινές πλέον- δεν πίστευα ότι θα με απασχολήσουν. Έλα ντε που μεγάλωσα και να 'τες μπροστά μου. Αυτός έχει καρκίνο, η μαμά της φίλης σου έχει όγκο στον εγκέφαλο, ο παππούς σου έχει λευχαιμία, η άλλη κάνει χημειοθεραπείες, η καθηγήτρια έκοψε τα μαλλιά της από τις χημειοθεραπείες, η γιαγιά τελικά οδεύει προς τύφλωση, το χέρι της προς παράλυση, η θεία παίρνει φάρμακα, οι ακτινογραφίες του θείου δείχνουν κάτι περίεργο, η άλλη θεία είχε προεγκεφαλικό επεισόδιο...

Αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, δεν νιώθω πως η ζωή με έχει φτύσει. Και ο θεός για μένα δεν έχει καμία θέση, είναι πουθενά (αν όχι στα τσακίδια). Ξέρω ότι οι άνθρωποι που είναι δίπλα μου δεν θα είναι εδώ για πάντα και είμαι λίγο χαμένος και αγχωμένος από όλα, από τις σκέψεις από το ένα από το άλλο...

Και από την άλλη προσπαθώ να κάνω τους γονείς μου να το καταλάβουν αυτό, ότι δεν θα είμαι μια ζωή εδώ να τους κάνω χάρες και παρακάλια, εντάξει μερικές φορές το καταλαβαίνουν αλλά άλλες επιμένουν. Κανείς δεν είπε πως θα είναι εύκολα αλλά δεν χρειάζεται να τα κάνουμε πιο δύσκολα, έτσι;

Δεν μπορώ να ζω την ζωή μου σκεπτόμενος ότι δεν έκανα κάτι όταν είχα την ευκαιρία ή όταν μπορούσα. Αλλά θέλω να ζήσω την ζωή μου και όχι την ζωή των γονιών μου. Ίσως ακούγεται εγωιστικό (για αυτούς) αλλά δεν με ενδιαφέρει. Είμαι σκληρός με τον εαυτό μου γιατί αυτοί με μεγάλωσαν έτσι, δεν είναι δικαιολογία αυτό, don't get me wrong, αλλά θέλω να καταλάβουν όλοι όσοι είναι γύρω μου και ειδικά οι γονείς μου ότι δεν θα μπορέσω να τους κάνω τις χάρες που θέλουν γιατί δεν θα είμαι εδώ για πάντα και μόνο τότε θα καταλάβουν γιατί τους λέω όχι. Και δεν εννοώ χάρες όπως να πάω μαζί με κάποιον σε ένα κατάστημα ή να πάω να πάρω κάτι για αυτούς...

It fell on the floor...

2011-11-14T20:11:00.002+02:00

Το κηροπήγιο έπεσε όβερ.

Άτσαλος να το πω; Γκαντέμω να το πω; Απρόσεκτος να το πω;

Δεν σου είπα να μην βάζεις πράγματα που σπάνε στην άκρη του τραπεζιού μαμά όβερ; Δεν σου είπα να μην βάζεις πράγματα που σπάνε στην άκρη του τραπεζιού μαμά όβερ; Και μετά μην μου λες πως δεν στο είπα όβερ. Γιατί ότι και να γίνει μάδερ, I told you so όβερ.

Όπως και να 'χει, τα κηροπήγια και ότι άλλο είναι φτιαγμένο από γυαλί ή από οτιδήποτε που μπορεί να σπάσει, δεν είναι φτιαγμένα για να τοποθετούνται στις άκριες ραφιών και τραπεζιών ιδιαίτερα σε αυτά που έχω πρόσβαση εγώ. Πλάκα πλάκα έχω σπάσει πολλά πράγματα -πέρα από τα νεύρα σας- αλλά πιάτο ποτέ! Αλλά ας μην τα σκέφτομαι αυτά...

Καινούργια μέρα, και τι μέρα, καινούργια βδομάδα, αν θα 'ναι σαν την μέρα κατάλαβα, καινούργιος καιρός, είμαι σαν βρεγμένο σκυλί και δεν έχει ζεστό νερό για μπάνιο, καινούργια εποχή, επιτέλους. Για να δούμε τι θα δούμε αυτή την βδομάδα. Λιγουλάκι απαιτητική την βρίσκω και αυτήν την βδομάδα αλλά εδώ περάσαμε άλλα κι άλλα, εδώ θα κωλώσουμε; Μη μου πτοείσαι! Και ζεστό νερό θα βρεθεί για μπάνιο και καινούργιο κηροπήγιο...

Μερικοί μου λένε πως είμαι απότομος και νομίζουν πως τους θυμώνω. Μερικοί από αυτούς είναι πνιγμένοι στο άγχος και δεν ξέρουν τι λένε ενώ μερικοί άλλοι απλά δεν καταλαβαίνουν τι τους λέω και θέλουν να ταπελώσουν κάποιον σαν τον κακό της υπόθεσης. Αλλά ας μην τα σκέφτομαι ούτε αυτά...

Τι έμεινε να σκεφτώ δεν ξέρω... Σίγουρα δεν μπορώ να σκεφτώ και δεν θα σκεφτώ πράγματα τα οποία επιφύονται στον οποιονδήποτε εκτός εμένα. Θα σκεφτώ αυτά που έχω να κάνω όπως για παράδειγμα μια μελέτη και μερικά πράγματα τα οποία θα βελτιώσουν την καθημερινότητα μου όπως για παράδειγμα τι πνευματικό, καλλιτεχνικό θα κάνω αυτή την βδομάδα... γιατί αυτή η εβδομάδα μπορεί να ξεκίνησε για μένα περίπου επεισοδιακά αλλά όσο είναι στο χέρι μου θα είναι μια υπέροχη βδομάδα! Τα φιλιά μου και καλή βδομάδα!

Unreleased: No Connection 1

2011-11-12T19:36:00.002+02:00

Ακυκλοφόρητη παράγραφος. Είναι παράγραφος από αδημοσίευτη ανάρτηση η οποία τελικά εξελήχθκε αλλιώς και τελικά, αν και ήταν η αρχή και το κεντρικό θέμα τα όνειρα, έμεινε μόνη της. Την αναρτώ και σας εύχομαι ένα πολύ καλό Σαββατοκύριακο!

Τα όνειρα είναι όνειρα... κάποια είναι για να μείνουν όνειρα. Αλλά όταν διαψεύδουμε τους άλλους είναι για καλό μας, ειδικά όταν διαψεύδουμε τον εαυτό μας. Φοβόμαστε αυτό που δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε ποτέ αλλά λίγοι προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας χωρίς να ονομάζουμε τους εαυτούς μας ρεαλιστές ενώ οι υπόλοιποι μας ονομάζουν απαισιόδοξους. Η δύναμη δεν πηγάζει από κάποια φυσική ικανότητα, αλλά πηγάζει από μια αδάμαστη θέληση όπως είπε και ο Γκάντι. Καθημερινά άνθρωποι μας δίνουν αυτό το μάθημα και ελπίζω αυτό να γίνει μάθημα και για εμάς!

Κουπ-Έπος

2011-11-07T15:13:00.003+02:00

Μάλιστα... Όταν ο Ιθάκη-μαν κάνει σχέδια οι θεοί δεν υπάρχουν!

Και καθόμουν χθες και σκεφτόμουν. Και για να σε προλάβω σκέφτομαι και στα όρθια ναι αλλά αυτή η σκέψη μου ήρθε στο καθιστό. Σκεφτόμουν πως μια σκέψη, απλά μια σκέψη, όχι σαν και αυτή, κάτι άλλο που πέρασε από το αθώο μυαλουδάκι σου (το αθώο στην δική μου περίπτωση ισχύει) μπορεί να σου χαλάσει την μέρα! Ω! Ναι! Σε αυτό δεν μπορεί να μας ξεπεράσει τίποτα! Όσες μηχανές κι αν φτιάξουμε, όσους υπολογιστές, όσα ρομπότ κι αν κατασκευάσουν Ιάπωνες και λοιποί υπερτεχνολογικοί λαοί, αυτό το ορμέμφυτο του μαζοχισμού μόνο ο άνθρωπος το έχει!

Αλλά άσχετο αυτό. Ο καιρός είναι υπέροχος ας μην ασχολούμαστε με τις σκέψεις του αθώου μου μυαλού (αυτό με την επανάληψη ονομάζεται πλύση εγκεφάλου το ξέρεις φαντάζομαι) του αθώου μου μυαλού, εμπεδώστε το! Είναι σχεδόν 8 βαθμούς κάτω από το κανονικό για την εποχή! Φυσικά για να βγω έξω ντύνομαι λες και θα επισκεφθώ το πλησιέστερο χιονοδρομικό κέντρο αλλά εντάξει δεν αντέχουν όλοι το κρύο. Και δεν ξέρω αν είναι επειδή έχω αθώο μυαλό! Αθώο μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου...

Διαβάζω τις αναρτήσεις που δεν έχω αναρτήσει στο μπλοκ, αυτές που δεν θα γλιτώσετε, και λέω γιατί βρε παιδί μου να τα αφήνω όλα στην μπάντα; Έχω μαζέψει περίπου 10 κείμενα ακυκλοφόρητα. Αναβλητικότητα ονομάζεται αυτό, σωστά μάντεψες, να παραλάβεις το δώρο σου από τα κεντρικά μας γραφεία! Μπορείς όμως να ονομάσεις αναβλητικότητα και το γεγονός πως δεν μίλησα για την σκέψη μου; Κοίταξε, δεν είναι και δα νέο ότι υπερβάλω όταν είμαι πάνω στις σκέψεις μου, για αυτό και απέφευγα να γράψω τις τελευταίες μέρες, καλύτερα να γράφω με καθαρό μυαλό, όπως τώρα, καθαρό και αθώο μυαλό!

Χθες τύλιξα κουπέπια! Σήμερα τα τρώω... Ναι ναι φυσικά δεν συγκρίνεται το δικό μου τύλιγμα με το τύλιγμα της μαμάς αλλά με την εμπειρία μαθαίνεις το καλό το τύλιγμα του κουπεπιού! Και θα μάθω όχι απλά να τυλίγω καλά τα κουπέπια αλλά θα μάθω να μαγειρεύω από μόνος μου μια μέρα... να το θυμάστε!

Καλή Βδομάδα!!!

ΥΓ. Το Χριστουγεννιάτικο άλμπουμ του Michael Buble είναι ΤΕ-ΛΕΙ-Ο!!! Αγοράστε το ή download it!

Novembre

2011-11-01T21:51:00.001+02:00

Βρε βρε... να σου και ο Νοέμβρης! Καλωσορίσατε μεσιέ Νοέμβρη... Και πλησιάζουν και τα Χριστούγεννα... παύση... εδώ η Tinkerbell βγάζει σπίθες και λέει “Μην ξεκινήσεις από τώρα... Δεν θα αντέξω”... αλλά δεν πτοούμαι, όχι! Και προχωρώ... Τι μου κάνετε; Τι μου κάνετε; Καλά πρέπει να ακούσετε και την συνοδευτική συρτή, παράφωνη και σπαστικιά φωνή που δυναμώνει σε κάθε τόνο. Α δεν είναι το ίδιο να γράφεις και να μιλάς! Δεν είναι δίκιο που χάνετε τέτοια φωνή...

Είμαι κυριευμένος από... *αστραπή* Δαίμοννεεεεεεες *καπνός*... Όχι, όχι αστιεύομαι! Είμαι κυριευμένος από μια αδικαιολόγητη χαρά. Όχι-όχι, ακόμα να φτάσω στο επίπεδο της Ντόρας της Εξερευνήτριας, μην ανησυχείς. Η αλήθεια είναι πως δεν μου βγαίνει να γράψω κάτι σοβαρό. Στην τρίτη γραμμή έχει πεθάνει κάθε σοβαρότις.

Του Ιθάκη-μαν τα παιδιά, πριν πεινάσουν τρώνε...

γιατί κάνει καλό στον μεταβολισμό!

Έχω κάνει μερικούς σχεδιασμούς για τον μήνα και τις αναρτήσεις που θα δουν τα ματάκια σας (τυχεροί, ε τυχεροί). Τι σας έχω λοιπόν για τον Νοέμβριο; Έχω μαζέψει τις τελειωμένες και ημιτελείς αναρτήσεις οι οποίες δεν έχουν κυκλοφορήσει πουθενά μέχρι τώρα. Ψώνιο θα με πείτε και δεν θα σας παρεξηγήσω. Δεν είναι ότι με κυνηγάνε εκδοτικοί οίκοι για να εκδώσω τα Άπαντα μου αλλά άστε με να προωθήσω την δουλειά μου! Μάλιστα, ναι ναι, είστε στην προνομιακή θέση να διαβάσετε never-seen-before κείμενα. Και τώρα θα με ξαναπείτε ψώνιο...

Καινούργια βδομάδα, καινούργιος μήνας...

Θα αγοράσουμε και κανένα καινούργιο τρικό;

Ξέρω, ξέρω πως δεν είναι Δευτέρα σήμερα αλλά περίμενα να γυρίσει ο μήνας! Ο μήνας λοιπόν έχει σήμερα 1η (λες και δεν έχετε ημερολόγια σπίτια σας, στους υπολογιστές σας, στα κινητά σας, στα android σας και περιμένετε εμένα να σας πω πότε αλλάζει ο μήνας) και μπορείτε να κάνετε τα πάντα μέχρι το τέλος του (εκτός από το να πλουτίσετε νόμιμα) αλλά μην περιμένετε τίποτα και κανέναν μωρέ, κρίμα είναι... άιντε καλέ τι το μελετάς; Καλή βδομάδα και καλό μήνα!

Desperate Αργία SEASON 5

2011-10-28T23:24:00.002+03:00

Oh happy day!

Αχ αυτή η αργία είναι ότι ακριβώς περίμενα όλο τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο μέχρι χθες... Υπέροχα. Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να μπει σε τάξη ήταν ο ύπνος και έτσι έγινε! Κοιμόμουν δώ-δε-κα ολόκληρες ώρες. Φυσικά αν και το άσμα της Απόλυτης λέει “δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα” ίσχυε όλως παραδόξως και στην δική μου περίπτωση! Προνόησα βεβαίως να βάλω το κινητό σε αθόρυβη λειτουργία αλλά όταν ξύπνησα και είδα το κινητό αντελήφθην πως δεν είχα ούτε μια αναπάντητη. Ω! Χαρά εις διπλούν. Τι χαρούμενη μέρα!

Χρονομαχίες όπως... ταυρομαχίες!

Το επόμενο πράγμα που τώρα φτιάχνω είναι ο χρόνος μου. Καλύτερος προγραμματισμός σημαίνει μεγαλύτερη ευτυχία και ικανοποίηση. Και όχι αγαπημένε αναγνώστη! Τα προγράμματα τύπου 13:00-13:30 φάε, 13:31-15:30 διάβασε και 15:31-16:15 δες τηλεόραση δεν έχουν να κάνουν τίποτα με αυτό που λέω. Αυτά είναι αυστηρά χρονοδιαγράμματα τα οποία θυμίζουν στρατό και άλλα παρόμοια... Ο χρόνος είναι σαν οι ταύροι όταν τους βάζουν στις αρένες! Αν θες να γίνεις ταυρομάχος, καλώς, γίνε αλλά να ξέρεις πως υπάρχει μια πιθανότητα να το χάσεις το παιχνίδι (και πριν να το καταλάβεις πάει και η ζωή σου).

Ότι και αν κάνεις φρόντισε να το κάνεις σωστά...

Όσος χρόνος και αν σου μένει φρόντισε να κάνεις αυτά που θέλεις να κάνεις για να χαμογελάς στο τέλος της μέρας. Αλλά σε συμβουλεύω να μην κάνεις κινήσεις ότι να ναι, αυτές που ονομάζω με μια λέξη κινησεισοτινάναι!!! Σου το λέω σαν συμβουλή και κράτα την γερά στο μυαλό σου: Μην γίνεσαι σαν τον Christian Louboutin που θέλει να κάνει της μόδας πάλι το τακούνι των εφτά εκατοστών! Ντροπής πράγματα! Μην σου πω πως αυτό είναι ο ορισμός της αμαρτίας!

Last but not least...

Λοιπόν, η καλή διάθεση πηγάζει από την ξεκούραση, να το θυμάσαι και αυτό! Κρατάς σημειώσεις; Πολλά πράγματα λέω... Και να καταλάβεις δεν έφαγα σήμερα όλη μέρα και δεν με ένοιαξε κι όλας. Αλλά τώρα που το στομαχάκι μου παραπονιέται, κάνει συναυλία, γουργουρίζει πως το λέμε, θα πάω να τσιμπήσω κάτι. Αν και Παρασκευή επέλεξα να μείνω σπίτι και να ξεκουραστώ, γιατί αργίες δεν θα έχουμε άλλες για αυτή την Ακαδημαϊκή χρονιά (Πρωτομαγιά μόνο)

Καλό Σαββατοκύριακο!

Study, work, meditate

2011-10-21T12:19:00.001+03:00

Μετά από ένα εννιάωρο ύπνο ήρθαν και τα υπαρξιακά μου... Δεν μου έφταναν όλα τ' άλλα, έχω και υπαρξιακά τώρα! Δηλαδή έλεος, την ερχόμενη βδομάδα έχω εξετάσεις Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, αν η Παρασκευή δεν ήταν αργία είμαι σίγουρος πως θα είχα και την Παρασκευή. Έχω τόσα πολλά να διαβάσω και τόσα πολλά να κάνω και τόσες λίγες μέρες να διαβάσω. Αλλά θα τα διευθετήσω όλα μην μου αγχώνεστε. Εγώ αγχωμένος;

Κάτι έχω πάθει τον τελευταίο καιρό και αντιμιλάω στους καθηγητές. Ο Liar φταίει που ήταν παλιόπαιδο στο Λύκειο και μου ξύπνησε τον αλητήριο που έκρυβα μέσα μου. Την είπα στην καθηγήτρια για τους τρόπους διεξαγωγής του μαθήματος, κάνω τις πιο σπαστικές ερωτήσεις σε όλους τους καθηγητές (όπως ρωτούσα τον θεολόγο στο Λύκειο κάθε μάθημα “Μήπως αυτό και αυτό είναι απόδειξη πως δεν υπάρχει Θεός” και αυτός άλλαζε 100 χρώματα) και τέλος λέω στους καθηγητές να κάνουν την δουλειά τους που είναι να μας διδάξουν και όχι να μας κάνουν κήρυγμα.

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι ακόμα και αν ασχολείσαι με αυτά δεν θα αλλάξει τίποτα, αλλά να σου πω, δεν θα μου κάνουν την ζωή δύσκολη και βασικότερο δεν θα σκύβω το κεφάλι. Όσο είμαι εκεί απαιτώ αμοιβαιότητα και δεν είμαι κανένας τυχαίος φοιτητής αλλά δεν είμαι κομπιουτεράκι που θα τα προλάβω όλα κι όλας!

Στα περί επαγγελματικών τώρα αναμένεται να αρχίσω σύντομα την πολιτική ίσων αποστάσεων (πολιτική που όταν την κάνουν οι Άγγλοι τους θεωρούν γαμάτους αλλά όταν την κάνει η Κύπρος βλαμμένους μας ανεβάζουν χαμένους μας κατεβάζουν) και την πολιτική της βαθμιαίας διείσδυσης (το οποίο επιτέλους έμαθα να γράφω σωστά χωρίς ορθογραφικά λάθη).

Never underestimate the power of a young guy...

Still Monday

2011-10-17T23:10:00.003+03:00

Βρε καινούργια βδομάδα! Και μένα περιμένατε να σας το πω, ναι! Δεν μιλάω πολύ το ξέρω, ξεκινάμε στραβά αλλά θέλω να μιλήσω για να μην μείνουν όλα μέσα μου. Δεν μιλάω γιατί αν μιλήσω θα σας τα πρήξω και θα σας τα κάνω πεπόνια με τα επαγγελματικά μου, ξέρεις τώρα τα δράματα με την απόλυση και τα βάσανα που μου υποβάλλονται για να ξαναβρώ δουλειά. Κάποιοι άνθρωποι μετατρέπονται σε εμπόδια επειδή έχουν προσωπικά προβλήματα μαζί μου, αλλά δεν θα παίξω το παιχνίδι τους γιατί δεν οδηγεί πουθενά. Αυτά για τα επαγγελματικά μου επιγραμματικά... Τελικά αρρώστησα αλλά δεν είχε να κάνει με τον καιρό, άρα ο χειμώνας ακόμα να έρθει... Ωραία συμπεράσματα, μου θυμίζει τις “επιστημονικές” μεθόδους των καθηγητών μου!

Λοιπόν την προηγούμενη βδομάδα ο Περσέας με βράβευσε και πριν λίγες μέρες με βράβευσε και ο Leviathan -και τώρα ήχος από το Αλληλούια από τον Μεσσία του Χάντελ. Αυτός είναι λόγος να τους λατρεύω δις! Λοιπόν λοιπόν. Το παιχνίδι παύλα βραβείο προϋποθέτει να πω 7 τυχαία άσχετα σχετικά πράγματα με εμένα και να δώσω βραβείο σε 15 άτομα. Αλλά θα το αλλάξουμε λίγο.

Ας ξεκινήσουμε με τα 7 πράγματα για μένα...

Πρώτον, τον Αύγουστο έκανα για πρώτη φορά γυμνισμό αλλά βράδυ (σε παραλία μη-γυμνιστών εννοείται)

Δεύτερον, δεν έχω κάνει τόσα εξτριμ πράγματα όσα ο Liar! Μπροστά του είμαι ξενέρωτος

Τρίτον, δεν μυρίζομαι καλά αλλά ακούω τα πάντα, αυτί... καμπάνα. Και ένας από τους ήχους που δεν με αφήνουν να κοιμηθώ είναι ο ήχος του ρεύματος!

Τέταρτον, διαβάζω την κυριακάτικη εφημερίδα με πολύ πολύ συγκεκριμένη σειρά...

Πέμπτον, προσπαθώ σχεδόν πάντα οι κάλτσες μου να ταιριάζουν με το εσώρουχο μου και η φανέλα μου με την κάλτσα μου (ακούγεται μέθοδος Ζουμπουλία αλλά ισχύει)

Παρασκευ... Έκτο ήθελα να πω... ακόμα και αν είμαι μόνος μου σπίτι κλείνω την πόρτα της τουαλέτας

Έβδομο και τελευταίο: καταλαβαίνει κανείς ότι δεν είμαι καλά ή όταν δεν πεινώ ή όταν τα ρούχα μου είναι ασυνδύαστα.

Λοιπόν βραβεία δεν θα δώσω ακριβώς. Θέλω να πω μόνο λίγα λόγια για αυτούς που ξεχωρίζω... Αν θέλετε να τα εκλάβετε σαν βραβεία ορίστε και η φώτο να την βάλετε στο μπλοκ σας!

Αρχή θα κάνω με τον φίλτατο πολυαγαπημένο Μηδενικόπουλο. Δεν φτάνει που είσαι Ελλαδίτης και έχεις την ευφράδεια λόγου τα κείμενα σου είναι πολύ γαμώ από πολλές πλευρές. Δεύτερος ο Liar. Liar μου πρέπει να φτιάξεις την φωτογραφική σου και σύντομα να δούμε έκθεση σου στην Ευρώπη. Τρίτη η Tinkerbell, μια από τις πιο stylist γυναίκες που ξέρω με πολύ σέξι πόδια! Τέταρτος ο Leviathan και δεν το κάνω επειδή μου έδωσε το βραβείο. Απίστευτες κριτικές ταινιών, αν και πολλά έδωσε στην κριτική του για το Horrible Bosses και τελευταία κάτι έπαθα και ακούω την μουσική που έχει στο μπλοκ του (που εγώ δεν ακούω τέτοια πράγματα). Πέμπτη η Τουλίπα, για τους προβληματισμούς της, την ωριμότητα που βγάζει αλλά και την απλότητα που την συνοδεύει, κάπου θα σε έχω δει αλλά δεν θα ξέρω ότι είσαι εσύ... Ο Περσέας έκτος (6 είναι ο αγαπημένος μου αριθμός) και πάλι δεν είναι στην λίστα επειδή μου έδωσε βραβείο (να 'σαι καλά) ο οποίος αν και είναι 1 χρόνο μικρότερος μου τον ζηλεύω, δεν ξέρω γιατί αλλά φαίνεται πιο “ζωντανός” από μένα! Δεν θα μπορούσα να αφήσω έξω τους πολυαγαπημένους all-time classics Mahler (εκπληκτική μουσική), Αρκούδο (αστείρευτη αισιοδοξία), Θεία Ντόνα (τρελή, τελεία), Jingle all the way (που μου βρήκε το κομμάτι που έψαχνα), Turigr (κάτι ιστορίες που σηκώνουν την τρίχα)

Τέλος θέλω Music Bug, Bill του Παρθεναγωγείου, Ροζ Πεταλούδα, Scatterbrain, Δίδυμο, Divine, Ξωτικόπουλο και Κατσίκι να επιστρέψουν ή να δώσουν σημεία ζωής! Φυσικά όλοι όσοι είναι δίπλα στα links αξίζουν βραβεία κατ' εμέ (για αυτό σας έχω άλλωστε εδώ) και τώρα πρέπει να διαβάσω...

Καλή βδομάδα!

False Epiphany

2011-10-10T23:39:00.001+03:00

Τελικά η έμπνευση πήγε βόλτα, κι όπως το κόβω πήγε για μια Αυστραλία. Δεν την βλέπω να έρχεται σύντομα πίσω! Δυστυχώς... Ίσως φταίνε οι απανωτές επαγγελματικές χυλόπιτες που μου ρίχνουν ή τα απανωτά χαμένα εκτός τόπου και χρόνου ανοίγματα που κάνω, αλλά έννοια σου και θα τα φτιάξω εγώ, έχω την γαϊδουρίσια επιμονή αλλά με ένα έτσι πιο μοντέρνο touch θα-το-κάνω-με-τον-τρόπο-μου, του Διδύμου είναι; Κληρονομικό είναι; Εφηβικό-αντιδραστικό είναι; Θα σε γελάσω...

Καινούργια εβδομάδα μπήκε και μαζί της και ο χειμώνας. Όχι, δεν βασίζομαι απλά στην Μετεωρολογική Υπηρεσία αλλά το νιώθω κι όλας. Με λίγα λόγια, για να συνεννοούμαστε, νομίζω είναι η εποχή που θα αρρωστήσω, κάτι μαγκιές κάνει η μύτη μου και δεν μ' αρέσει. Θα πάνε και τα κοντομάνικα στα ψηλά ράφια της ντουλάπας... Άντε να κατεβάσουμε και τα σέξι μας φουτεράκια!

Αχ... Αναπολώ τα ταξίδια του προπερασμένου καλοκαιριού, την δουλειά του προηγούμενου, την άκρατη ηρεμία που πήγαζε από τις αυξημένες υποχρεώσεις καθώς και την παραγωγικότητα των 3-4 μηνών πριν το περασμένο καλοκαίρι. Αλλά όλα αυτά ακούγονται τόσο λυρικά και ανήκουν φυσικά στο παρελθόν... Αυτός ο Σεπτέμβρης δεν ήταν τόσο επίπονος όσο νόμιζα και έχει αποκτήσει ήδη η καθημερινότητα ένα ρυθμό όμως νιώθω ότι κάτι μου την χαλάει. Μπορεί να είναι απλά η ιδέα μου ή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Όπως και να έχει καλά να 'μαστε και θα βρεθεί μια άκρη για όλα... Δεν θέλω να γενικεύω αλλά το κάνω ο άτιμος, όλα εξαρτώνται από κάποια πράγματα διαφορετικά σε κάθε περίπτωση και αυτό είναι που κάνει την κάθε περίπτωση ξεχωριστή και μοναδική. Καλά, τέτοια ώρα, τέτοια λόγια!

Καλή Βδομάδα!!!

October

2011-10-03T20:01:00.002+03:00

Άλλη μια Δευτέρα. Καινούργια βδομάδα, η πρώτη βδομάδα του μήνα Οκτώβρη... Του μήνα για την ευαισθητοποίηση για τον καρκίνο του μαστού! Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε! 605 φιγούρες για φέτος, στην συμβολική πορεία της Europa Donna Κύπρου από τις οποίες 550 ροζ φιγούρες συμβολίζουν τα νέα περιστατικά του 2010, 54 άσπρες φιγούρες για αυτές που έχασαν την ζωή τους από τον καρκίνο και 1 γαλάζια φιγούρα για το 1 ανδρικό περιστατικό που σημειώθηκε στην Κύπρο.

Ενημέρωση, πρόληψη και υποστήριξη. Και αυτά ισχύουν για όλες τις “αρρώστιες” μεταδοτικές και μη, θανατηφόρες και μη, σοβαρές και μη!

Ξεκίνησα αλλιώς αλλά με σοβαρό σκοπό. Δευτέρα σήμερα και ήδη ο καιρός έκανε τις πρώτες του υποχωρήσεις στην θερμοκρασία, που προμηνύει (ελπίζω) έναν ωραίο χειμώνα, με ότι και αν σημαίνει αυτό! Υπάρχει πολύς θόρυβος όμως... και συνεχίζω να κουράζομαι! Όμως τρέχω από δω και από κει και αν συνεχίσει έτσι η κατάσταση θα ευχηθώ να γίνω σαν το κουνελάκι της Ενερτζάιζερ για να τα προλαβαίνω όλα! Ίσως, λέω ίσως, αν δεν κάνω λάθος, η έμπνευση να έρχεται πίσω... αλλά μπορεί και από το μάτι μου να εξαφανιστεί και πάλι!

Αν βλέπεις σύννεφα μην ανησυχείς, ο ήλιος είναι πίσω από αυτά!

Μια πολύ καλή βδομάδα σε όλους σας!

You woke me up...

2011-10-02T01:56:00.001+03:00

Να που τελείωσε και ο Σεπτέμβρης! Πολύ “ανώδυνος”΄μήνας για μήνας ολικής επαναφοράς αλλά δεν θα παραπονεθώ για αυτό... σήμερα... μόνο... Όχι, όχι, δεν σκοπεύω να παραπονεθώ, δεν έχω άλλωστε λόγο να παραπονεθώ για κάτι. Η έμπνευση φαίνεται να λείπει από την περίοδο αυτή, τουλάχιστον για μένα, αλλά νομίζω θα φτιάξει...

Εντάξει η έμπνευση που θα πάει; Θα ξανάρθει... Το θέμα τώρα είναι η συγκέντρωση! Ναι εντάξει, θα μου πεις για πόσο καιρό δεν θα συγκεντρώνομαι; Ναι αλλά δεν μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα με την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης και κουράζομαι δυο φορές. Ο ελεύθερος χρόνος είναι είδος υπό εξαφάνιση (και τάχατες έκανα έτσι το πρόγραμμα μου για ίση κατανομή) και ξεκλέβω ώρα από τον μόνο χώρο που δεν ξέκλεψα μέχρι τώρα... τον ύπνο!

Και ναι αγαπητέ μου αναγνώστη όπως θα έχεις συνειδητοποιήσει μέσα στα χρόνια θα αντιλήφθηκες πως τα πράγματα είναι σοβαρά όταν έφτασα στο επίπεδο να κόβω ώρες από τον ύπνο για να κάνω πράγματα που με χαλαρώνουν. Διότι ως γνωστόν, δυο πράγματα εκτιμώ σε αυτή τη ζωή (όχι πως θα υπάρξει και επόμενη αλλά λέμε τώρα): το φαγητό και τον ύπνο.

Είχα 2 στοίβες βιβλία και σημειώσεις να διαβάσω μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, και την τελευταία βδομάδα μειώθηκε η μια στοίβα κατά ενάμιση εκατοστό! Δεν φτάνει που δεν συγκεντρώνομαι να διαβάσω όταν θέλω να διαβάσω κάτι θέλω ή να 'ναι εικονογραφημένο ή να είναι παντελώς άσχετο με σπουδές και ότι άλλο συνεπάγεται με την φοίτηση. Παράδειγμα επειδή πριν λίγο καιρό μετροφυλλούσα ένα περιοδικό και βρήκα μέσα το Δημοτικό στάδιο της Braga της Πορτογαλίας το οποίο ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά! Έψαξα λοιπόν να βρω κι άλλα έργα του Πορτογάλου αρχιτέκτονα Eduardo Souto de Moura, αλλά εντάξει, δεν ενθουσιάστηκα τόσο, όσο με το στάδιο... Αν και οφείλω να παραδεχτώ ότι φαίνεται εξαιρετικά άβολο για άτομα με κινητικά προβλήματα ή με αναπηρίες.

Είδα και τα bootcamp του Βρετανικού X-Factor, έχω ήδη κατεβάσει τις πρώτε ακροάσεις και του Αμερικανικού X-Factor και το πρώτο επεισόδιο της τελευταίας σεζόν των Deseperate Housweives και άλλα πολλά... Λοιπόν εδώ κάποιος παίρνει μια καρφίτσα και μου τρυπάει το συννεφάκι που είναι πάνω από το κεφάλι μου! Πρέπει να διαβάσω (πέρα από τα άσχετα) να ξεμπερδεύω επιτέλους! Αλλά εντάξει δεν είναι ότι τα άφησα σε δεύτερη μοίρα.... Τελικά αν είσαι χαλαρός μπορείς να διαβάσεις με ευκολία...

Καλό μήνα! Και καλά να περνάτε...

Random comparison

2011-09-26T16:13:00.001+03:00

Οι πεζοπορίες είναι σαν το σεξ...

Άλλοι τελειώνουν γρήγορα, άλλοι χρειάζονται ώρες....

Μερικοί το έχουν σαν χόμπι... Που και που... Υπάρχουν οι επαγγελματίες και οι ερασιτέχνες

Μπορείς να το οργανώσεις καλά ή μπορείς να πας αυθόρμητα.

Το ιδανικό είναι να πας με ακόμα ένα άτομο, αλλά μπορείς να βρεις κι άλλους στην πορεία.

Σίγουρα αν είσαι μόνος σου δεν θα είναι το ίδιο.

Πρέπει να πάρεις και τις απαραίτητες προφυλάξεις.

Οι απόψεις διίστανται. Άλλοι λένε πως η διάρκεια έχει σημασία και άλλοι λένε πως το σημαντικό είναι το φθάσιμο...

Δεν θα το κάνεις για πάντα με το ίδιο άτομο!

Υπάρχουν αποστάσεις μικρής και μεγάλης χρονικής απόστασης!

Σίγουρα θα ιδρώσεις...

Καλύτερα μην φας κάτι βαρετό πριν...

Χρειάζεσαι σύνεργα που θα σε βοηθήσουν

Υπάρχουν παραδοσιακοί τρόποι για να το κάνεις και οι μοντέρνοι...

Όταν τελειώσεις λαχανιάζεις

Η πρώτη φορά είναι το κλειδί...

Άλλοι έχουν αντοχές και άλλοι ενοχές...

Μπορεί να χρειάζεσαι διάλειμμα!

Υπάρχουν και... “ατυχήματα”

Συνήθως είναι από τα πράγματα που είναι στην λίστα “Τι πρέπει να κάνω πριν παντρευτώ”

ΥΓ. Το Σάββατο πήγα πεζοπορία Τρόοδος-Πλάτρες και ήταν μαγευτικά!

Καλή Βδομάδα!

Like & Dislike Vol. 32

2011-09-25T20:53:00.003+03:00

Μ' αρέσει... ο Κωνσταντίνος Χαραντινώτης, ο δάσκαλος Γίογκα στον Καφέ με την Ελένη

Δεν μ' αρέσει... που όταν κατεβάζω ταινίες ο υπολογιστής μου πάει πιο αργά και από σαλιγκάρι!

Μ' αρέσει... η Rihanna με μακρύ κόκκινο μαλλί (όπως μπορείτε να την δείτε στο music video του τραγουδιού Man Down)

Δεν μ' αρέσει... η φασαρία που επικρατεί γύρω από το όνομα της Rihanna για την “άκρατη” όπως έχει χαρακτηριστεί σεξουαλικότητα της!

Μ' αρέσει... το comeback της Melanie C, ειδικά το δεύτερο promotional single της Think About it

Όσα χρόνια κι αν περάσουν οι κοιλιακοί της θα είναι πάντα εκεί!

Δεν μ' αρέσει... η οικονομική κρίση και σίγουρα δεν μ' αρέσουν τα μέτρα λιτότητας!

Μ' αρέσει... η Tilda Swinton

Δεν μ' αρέσει... που η ταινία Pina, για την Pina Bausch δεν θα κυκλοφορήσει με αγγλικούς υποτίτλους!

Από την παράσταση Vollmond

Μ' αρέσει... ο Landon Swank, αλλά είναι αρραβωνιασμένος! Όλοι οι καλοί είναι κρατημένοι!

Δεν μ' αρέσει... που παρουσιάζονται προβλήματα με την παράδοση του Νέου Θεάτρου του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου! Δηλαδή έλεος, ήταν για 6 χρόνια στα χαρτιά, το έκτιζαν 2 χρόνια και τώρα έχουν προβλήματα με τον εξοπλισμό...

Μ' αρέσει... το τρέιλερ της ταινίας One Day

Δεν μ' αρέσει... που η Μενεγάκη πάει μεσημέρι! Πότε θα την βλέπω;

Μ' αρέσουν.. πολλά τραγούδια από το άλμπουμ Who You Are της Jessie J

Για τις ανάγκες του βίντεο κλιπ του Who's laughing now

Δεν μ' αρέσει... στα live της η Jessie J

Extra της Εβδομάδας... Μ' αρέσουν... οι μέχρι τώρα ακροάσεις για το Βρετανικό X-Factor

Baby Steps

2011-09-19T01:19:00.002+03:00

Το κάθε βήμα μου καταλήγει σε πτώση... Τόσα χτυπήματα δεν έχω φάει από τα 6-7 μου όταν μάθαινα να οδηγώ το ποδήλατο χωρίς τα βοηθητικά τροχάκια

Αλίμονο αν κυκλοφορούσα ακόμα με τα βοηθητικά. Αλλά έτσι πάει... όταν πέφτεις σηκώνεσαι δεν υπάρχει λόγος να κάθεσαι χάμω και να μοιρολογάς την ζωή σου, έπεσες απλά. Η ζωή δεν θα μας περιμένει να τα βρούμε μαζί της με το πάσο μας, η ζωή συνεχίζεται και τελειώνει μια φορά για τον καθένα. Όλα συνεχίζονται (και οι σειρές δυστυχώς ή ευτυχώς) ακόμα και όταν κοιμόμαστε η γη κινείται... αν εμείς περνάμε σούπερ και θέλουμε να κρατήσει περισσότερο η μέρα ή αν περνάμε χάλια και θέλουμε να τελειώσει αυτή η γκαντέμω μέρα γρηγορότερα δεν θα γίνει.

Αλίμονο αν τα παρατούσαμε όλοι από την πρώτη φορά που δοκιμάζαμε κάτι, θα ζούσαμε κάπου σε κάποια σπηλιά ακόμα... Έτοιμος ή όχι έφθασε η στιγμή που οι ανάγκες (κοινωνικές, ηθικές, ατομικές ή ένα συνονθύλευμα από όλα αυτά) σε πιέζουν να προχωρήσεις ακόμα και αν δεν θες. Κάποια πράγματα είναι εύκολα και κάποια δύσκολα...

Οι προσπάθειες δεν έχουν όριο. Η υπομονή όμως έχει. Και νομίζω είμαι κάπου εκεί... Δεν είμαι ανυπόμονος, είμαι κουρασμένος και λίγο απογοητευμένος. Από πολλές πλευρές, για πολλά θέματα, αν όχι από όλα. Συμβαίνουν περίεργα πράγματα και είμαι λίγο μουδιασμένος επειδή δεν έχω δουλειά... Αλλά σιγά μην τα βάλω κάτω (ειδικά τα επαγγελματικά) γιατί από όλα τα κακά-κληρονομικά (βλέπε μεγάλη μύτη) πήρα και την γαϊδουρίσια επιμονή και το γινάτι. Θα μου πάρει λίγο χρόνο να βάλω μπρος αλλά εντάξει μωρέ, ήδη τώρα που το σκέφτομαι θέλω να κάνω πράγματα...

Βρε δες τι παθαίνει κανείς ότι προσπαθεί να πει τον πόνο του στις 1 και είκοσι το πρωί... Να το κάνω πιο συχνά νομίζω! Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ το έβαλα στόχο πως αυτή η βδομάδα θα είναι Τέλεια!

Καλή, Υπέροχη και Τέλεια βδομάδα να έχετε!

Still September

2011-09-12T22:21:00.001+03:00

Ο υπολογιστής μου κινείται με υπερβολικά αργούς ρυθμούς... κατεβάζω μια πανάρχαια σειρά και βλέπεις ο υπολογιστής έχει βάλει όλες του τις δυνάμεις να μην με απογοητεύσει. Ναι, τόσα ξέρω από υπολογιστές. Και για να σε προλάβω αγαπημένε αναγνώστη, ναι, ξέρω τι είναι το antivirus και έχω και από αυτό και το δουλεύω.

Προσπαθώ να βρω τον ρυθμό της χαμένης καθημερινότητας μιας και ξεκινήσαμε δυναμικά την ακαδημαϊκή μας χρονιά. Τελικά ο Σεπτέμβρης είναι πολύ παρεξηγημένος μήνας, ο ρυθμός του είναι εκπληκτικός, ειδικά για αυτούς που νιώθουν ότι έχασαν τον ρυθμό τους και ακόμη περισσότερο για αυτούς που τον θέλουν πίσω. Μ' αρέσει, με εξιτάρει αυτή τη στιγμή να διαβάζω (μη φαντάζεσαι στοίβες) να οργανώνομαι με τα μαθήματα, τα φυλλάδια, το ένα το άλλο...για μετά δεν υπόσχομαι.

Σήμερα είναι και η τελευταία Πανσέληνος του καλοκαιριού -τουλάχιστον έτσι λένε, δεν θα έπαιρνα όρκο όμως γιατί χθες και σήμερα ήταν αρκετά ζέστη! Οι μέρες πάνε, οι μέρες έρχονται και φαντάζομαι θα μάθατε τόσα χρόνια ότι τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια ακούγονται παντώς καιρού σε αυτό το σπίτι. Προ ολίγου έπαιζε το All I want for Christmas της Μαράια και μέχρι να καταλάβω ότι ήταν χριστουγεννιάτικο χόρευα έξαλλα στον ρυθμό του τραγουδιού. Μπορεί και να 'ναι η Πανσέληνος για αυτό το έγραψα πρώτο, τραγική ειρωνεία να το πείτε, προοικονομία να το πείτε δεν θα με πειράξει!

Σήμερα ήταν μια κουραστική μέρα αλλά αυτό έχουν οι Δευτέρες και οι Πέμπτες από τούδε και το εξής, κούραση! Αλλά αύριο είναι μια ακόμη πιο μεγάλη μέρα και ανυπομονώ. Τον ύπνο πρέπει να τον φτιάξουμε λίγο... έχω αλλάξει και λίγο την διατροφή μου, έχω βρει καινούργιο οδοντίατρο, έκλεισα ραντεβού με τον κομμωτή και χαλαρώνω. Μετά από αυτό το γενικό σέρβις προγραμματίζω γενικές αναλύσεις αίματος!

Να περνάτε καλά! Καλή βδομάδα!

Quiet... please

2011-09-10T02:05:00.002+03:00

Είναι η σιωπή. Είναι ο θόρυβος κάνει η ησυχία... Το ανοιχτό παράθυρο, το αυτοκίνητο στον δρόμο και τώρα ησυχία. Η κουρτίνα χορεύει στον ρυθμό του ανέμου και ακόμα ένα αυτοκίνητο περνάει πατώντας ένα πλακάκι που δεν είναι στρωμένο καλά. Και τώρα ησυχία. Όχι ακόμα. Λίγο ακόμα. Σκέψεις, οι σκέψεις μου θορυβούν στην ησυχία.

Οι σκέψεις μου παρεμβαίνουν στην ησυχία. Κατ' ακρίβεια η σκέψη έχει πάρει τον ρόλο του ρυπαντή. Έχουμε ταλέντο οι άνθρωποι να σκεφτόμαστε και να κάνουμε την ζωή μας δυσκολότερη... Τι κι αν έτσι, τι κι αν αλλιώς. Τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει, πόσο μας ενδιαφέρει και πόσο αδιαφορούμε, πόσο προσπαθούμε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι δεν μας ενδιαφέρει.

Λες και όλα είναι από το χέρι μας; Θα ήταν πολύ διαφορετικός ο κόσμος αν ο έρωτας αρκείτο σε ένα άτομο, αλλά ο έρωτας κάνει διακρίσεις. Δεν φτάνει να νιώθεις ερωτευμένος, πρέπει να είσαι ερωτευμένος. Υπάρχει τρομερή απόσταση από το να νομίζεις μέχρι το να είσαι. Ακόμα και αυτό είναι εν μέρει θέμα τύχης. Όχι τύχης, δεν υπάρχει τύχη και ατυχία απλά δεν βρίσκω λέξη. Μπορεί να έχεις πέσει σε λάθος περίπτωση, μπορεί να γίνονται πράγματα πίσω από την πλάτη σου και εσύ να μην το ξέρεις, μπορεί να είσαι τρελά ερωτευμένος -αν και η ανταπόκριση δεν χαρακτηρίζει την περίπτωση σου- και να μην το έχεις ξεπεράσει. Μπορεί, μπορεί, μπορεί, φυσικά μπορεί και να μην μπορεί.

Η παραφιλολογία ήταν της μόδας κάποτε, όπως και η μελαγχολία, και ειδικά το είδος της παραφιλολογίας που δεν θα το κατανοήσει κανείς, όχι επειδή τα πράγματα που λες είναι δυσνόητα αλλά επειδή δεν έχουν συγκεκριμένη σημασία παρά μόνο για σένα... Δεν είμαι και δεν επιδιώκω να γίνω ούτε Καρυωτάκης ούτε Ελύτης, προς το παρόν τα λέω απλά για να τα πω έστω και αν κατανοώ μόνο εγώ τι λέω...

Όνειρα έχω. Τα όνειρα για μένα κάποτε ήταν κάτι κακό. Τα όνειρα ήταν αυτά που με πρόδωσαν. Τα όνειρα ήταν κάτι μου δεν θα μου επέτρεπαν να είμαι εγώ. Τα όνειρα μου ήταν εμπνευσμένα από αμερικανικές ταινίες, ρομαντικές. Τα όνειρα μου δεν είχαν την λειτουργία των ονείρων με απλά λόγια. Τα όνειρα τώρα, για μένα είναι σειρά φανταστικών παραστάσεων κατά την διάρκεια του ύπνου με άμεση σχέση τόσο και από την συνείδηση μου όσο και από το υποσυνείδητο μου. Και χαίρομαι όταν ξυπνάω και δεν τα θυμάμαι. Το καλύτερο μου.

Η ζωή είναι δική μου, όχι κτήμα μου, δική μου. Ζωή είναι η βασική μου ιδιότητα σαν έμβιο ων που είμαι. Δεν μου χρωστάει κανείς τίποτα και δεν χρωστάω τίποτα σε κανένα. Αν με ρωτούσαν σήμερα ποιους θέλω να ευχαριστήσω μάλλον θα έλεγα τον εαυτό μου μόνο, τουλάχιστον αυτό μου έρχεται τώρα στο νου. Είναι που είμαι και μόνος μου, είναι ησυχία και σκέφτομαι πάλι -και όταν σκέφτομαι εγώ δεν με σώζει τίποτα...

Είναι ησυχία. Ο θόρυβος της ησυχίας. Το πλαστικό της κουρτίνας χτυπάει στο παράθυρο, το ψυγείο δουλεύει και θα δουλεύει για όσο θα έχει ρεύμα και θα κάνει ένα ελάχιστο θόρυβο. Ακόμα και η σημασία του θορύβου και της ησυχίας αλλάζει. Ησυχία για μένα τώρα είναι αυτό, να φυσάει, να χτυπάει το πλαστικό, να περνά το αυτοκίνητο, να ακούς την ησυχία! Αλλά και τώρα η σκέψη μου θορυβεί! Και με ενοχλεί...

Ίσως δεν είναι και τόσο ησυχία τελικά...

Desperate...

2011-09-07T00:09:00.002+03:00

Δεν είναι αξιοπερίεργο που συμβαίνει και στις ζωές μας; Αυτά που συμβαίνουν σε ταινίες και σειρές... Εκεί που κάθεσαι και λες ότι όλα είναι εντάξει και υπό έλεγχο, εκεί που λες πως είσαι έτοιμος να κάνεις ένα καινούργιο βήμα, εκεί που λες ότι γουστάρεις πετάγεται μπροστά σου κάτι μικρό σαν μια φωτογραφία ή μεγάλο σαν ένας άνθρωπος. Και δεν σου ταρακουνούν την ζωή απλά, σου φέρνουν τα άνω κάτω!

Είδα και το τελευταίο επεισόδιο του 7ου κύκλου της σειράς Desperate Housewives. Το κρατούσα τελευταίο, έτσι κάνω, η χαρά των Φροϋδιστών θα γίνω! Το κρατούσα εν αναμονή της έναρξης του 8ου και δυστυχώς του τελευταίου κύκλου. Πραγματικά αυτή η σειρά είναι αν όχι η αγαπημένη μου μια από τις αγαπημένες μου και εύχομαι να ξαναβρώ σειρά που να μου αρέσει τόσο πολύ.

Τώρα αν πω ότι είναι καινούργια βδομάδα

α) θα μου πείτε το ξέρετε

β) θα σας πω πως το ξέρω και εγώ

γ) θα μου πείτε “ε και;”

δ) θα μου πείτε “η ίδια κουβέντα, κάθε βδομάδα είναι καινούργια και γαμώ τους διαφωτιστές”

ε) όλα τα παραπάνω

Όλοι συχνά είμαστε απεγνωσμένοι, άλλοι απεγνωσμένοι για ένα κουτσομπολιό, μερικοί απεγνωσμένοι για δράση, άλλοι απεγνωσμένοι για μια κατάσταση και μερικοί για έρωτες και πάθη... Διψάμε για διάφορα πράγματα τελοσπάντων... Άλλοι είναι απλά απεγνωσμένοι, γενικά και αόριστα και δείχνουν τον εαυτό τους διαβάζοντας αυτά!

Τα πνεύματα οξύνονται όταν λέμε “συνεχίζεται” και ηρεμούν μόνο όταν πούμε “τέλος”. Εν αναμονή λοιπόν της έναρξης της τελευταίας σειράς επεισοδίων του Desperate Housewives στις 25 Σεπτεμβρίου... Ανυπομονώ

Wake me up when...

2011-09-01T15:47:00.002+03:00

Όταν οι Pussycat Dolls έλεγαν Be careful what you're wishing for cause you just might get it δεν τα άκουγα! Να τα μας τώρα. Αλλά και εγώ σαν την Tinkerbell και τον κάθε σώφρων άνθρωπο που σέβεται τον εαυτό του μπορώ να μάθω από τα... λάθη να τα πω; όχι δεν είναι θέμα σωστού και λάθους. Μπορώ τελοσπάντων να μάθω από τις καταστάσεις και να κάνω τον εαυτό μου καλύτερο, όχι κατ' ανάγκην για την επόμενη φορά αλλά γενικότερα, ξέρετε τώρα... You 've been there and done that!

Λοιπόν, τετράδια έτοιμα για χρήση και από βδομάδας ξεκινάμε με μαθήματα στο Πανεπιστήμιο και την άλλη βδομάδα θα ξεκινήσω και τα ιδιαίτερα (η συνήθεια που έγινε λατρεία) και μετά τέλη Οκτωβρίου κι άλλα ιδιαίτερα (και δεν μαζεύεται). Λειτουργώ καλύτερα έτσι, μελετημένο και καταγεγραμμένο σε πόρισμα. Δυστυχώς την δουλειά την κάψαμε ή μάλλον μας έκαψε... Αν με ηρεμεί κάτι αυτό είναι ότι θα μπω σε ένα πρόγραμμα...

Έχω γύρω μου χαρτιά, που γράφουν απλά μια ή δυο λέξεις και θα μπούνε στο κουτί της ανακύκλωσης λίαν συντόμως. Το Media Player νομίζω πως θέλει να με βρίσει γιατί δεν αποφασίζω τι τραγούδι θέλω να ακούσω, προς το παρόν μου την δίνουν τα λόγια, δεν γουστάρω λόγια. Είναι περίεργη η κατάσταση με εμένα, αλλά πιστεύω ότι θα επανέλθουν όλα με το που αρχίσω να παίρνω σοβαρά τα μαθήματα.

Δεν ξέρω αν είναι το καλοκαίρι ή αν έπρεπε να κάνω διακοπές φέτος... δεν είμαι εδώ να κάνω απολογισμό για το καλοκαίρι και μεταξύ μας δεν ξέρω αν υπάρχει και νόημα να κάνω κάτι τέτοιο. Είναι ωραίο το αίσθημα να ξεκινάς από το μηδέν αλλά όταν το κάνεις πολλές φορές σε κουράζει. Καλά ό,τι πιο άσχετο θα σκεφτώ θα σας το γράψω για αυτό σταματώ! Για το καλό σας το κάνω πιστέψτε με.

Ο δρόμος για την κορυφή είναι ανηφορικός και είναι μονόδρομος!

Λοιπόν εύχομαι όσοι είστε ακόμα διακοπές να περνάτε καλά και να επιστρέψετε με το καλό, καλά να περνάτε ό,τι και αν κάνετε. Όσοι επιστρέψατε για δουλειές και άλλα ταυτόσημα καλά να πάθετε, έλα αστιεύομαι. Καλή Αρχή σε όλους όσους ξεκινάνε σχολή (βλπ Περσέας) καλή επιστροφή στις δουλειές σας οι υπόλοιποι και ένα πολύ καλό μήνα σας εύχομαι!

Tell me is it safe

2011-08-31T19:17:00.002+03:00

Why is all about sex?

Λύσσα κακιά! Από το πρώτο ραντεβού; Χαλάρωσε βρε παιδάκι μου... Δηλαδή αμάν πια! Για αυτό έχει χάσει την αξία του η χειρωνακτική εργασία. Λύσσα κακιά! Sex, sex, sex, sex, sex... Μα από το πρώτο ραντεβού; Ραντεβού... Και τι ραντεβού; Rendez-vous my ass! Μην λέμε κι ότι θέλουμε... Όχι καλέ σεξ από το πρώτο ραντεβού!

Don't get me wrong and don't call me pouritanos, ξέρω πολύ καλά ότι αν δεν υπάρχει η έλξη δεν στέκεται το πράγμα, συμφωνούμε ναι... αλλά έλεος καλέ με το σεξ! Αλλά ξέρεις τι βαριέμαι; Την παρδαλοφιλοσοφία παύλα κοινωνιολογική ανάλυση. Άντε και να το αναλύσουμε, άντε και να μου πείτε το και το, αυτό και αυτό, εκείνο και το άλλο, ας μιλήσουμε και ας φτάσουμε στο συμπέρασμα (πάλι) για την σεξουαλική καταπίεση που δέχονται οι ομοφυλόφιλοι σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης... Την ίδια σεξουαλική καταπίεση που δέχονται και οι ετεροφυλόφιλοι και οι αμφισεξουαλικοί και οι τρανσέξουαλ κτλ. Και μην μου πείτε ότι η πίεση προς τους ομοφυλόφιλους είναι μεγαλύτερη γιατί δεν κερδίζει ΚΑΝΕΙΣ τηγάνια της GreenPan. Όχι ούτε πολυμίξερ!

Αυτή η επανάληψη είναι σπαστική. Το μάθαμε το ποίημα, δεν λέω πως είναι ψέμα αλλά έχω βαρεθεί. Αυτό που λέει και ο Liar, Πότε σταματά η ανάλυση και πότε αρχίζει η ζωή;;; Είναι στο μυαλό μας; Τι ακριβώς είναι αυτό που εμποδίζει τους ομοφυλόφιλους να βγουν ένα κανονικό ραντεβού; Ποιο αρρωστημένο παιχνίδι κρύβεται πίσω από όλα αυτά; Το κράξιμο της κοινωνίας; Γιατί εγώ δεν είμαι μέρος της κοινωνίας;

Γιατί δεν πας πουλάκι μου σε ένα καφεστιατόριο για καφέ, για φαγητό, για σινεμά... Και άντε να πω πως έχετε χημεία με τον άλλον και βγάζουν σπίθες τα μάτια σας όταν βλέπει ο ένας τον άλλον. Όταν βγείτε και είστε σαν τις καλαμίες στην έρημο, τι θα κάνετε; Όταν δεν έχεις τι να πεις με τον άλλον τι κάνεις; Όταν ξεπατωθείς στο σεξ από το 3ο ραντεβού στον μήνα τι θα κάνεις; Να την πω την κακιούλα μου; Θα την πω! Σιγά μην πάει μήνα... Αν δεν υπάρχει η έλξη δεν στέκει και το υπόλοιπο, αλλά δεν σημαίνει ότι το καλό σεξ θα τα φτιάξει όλα!

Θα πονέσω γιατρέ μου;

Tip: Μην παραπονιέστε αν έχει προφυλακτικά στο συρτάρι! Για να φτάσατε εκεί, τα θελες και εσύ...

Απορία του μήνα:

Υπάρχουν Σάουνες για στρέιτ; Γίνονται όσα γίνονται και σε σάουνες για γκέι; Αν όχι, γιατί;

Catasterismi

2011-08-24T19:18:00.000+03:00

Τον παρακάτω μύθο, τον θυμήθηκα στο άσχετο λόγω της ζέστης και θα δείτε στο τέλος γιατί τον θυμήθηκα λόγω της ζέστης. Τον είχα ακούσει πρώτη φορά σε μάθημα στο Πανεπιστήμιο που μας το είπε η καθηγήτρια επίσης στο άσχετο -όλο άσχετα πράγματα- αλλά μου άρεσε τόσο πολύ που τον θυμάμαι ακόμη. Έχει αρκετές παραλλαγές ο μύθος αλλά αυτόν ξέρω και θα σας τον πω γιατί μ' αρέσει πολύ -κάνοντας έτσι ένα πολύ άσχετο ποστ.

Ο Ικάριος είναι μυθική μορφή της Ελληνιστικής Εποχής. Σύμφωνα με τον μύθο ο Ικάριος που κατοικούσε στην Αττική ήταν ακόλουθος του θεού Διονύσου ο οποίος του δίδαξε την τέχνη του κρασιού. Ο Ικάριος εξασκώντας την τέχνη της οινοποιίας μεθούσε και βοσκοί τον σκότωσαν ένα βράδυ νομίζοντας πως έχει καταληφθεί από μανία. Η Ηριγόνη, η κόρη του, μαζί με την σκυλίτσα της Μαίρα τον βρήκαν νεκρό. Η Ηριγόνη κρεμάστηκε πάνω από τον τάφο του πατέρα της και αυτοκτόνησε.

Ο Διόνυσος εξοργισμένος για την πράξη αυτή ρίχνει κατάρα στους Αθηναίους και όλες οι κόρες των κατοίκων της Αττικής τρελάθηκαν και κρεμάστηκαν. Αμέσως μετά τον χρησμό του μαντείου των Δελφών, θεσπίστηκε η γιορτή της Αιώρας, νέες Αθηναίες δηλαδή κρεμάζονταν από σχοινιά αλλά ταλαντεύονταν και άγγιζαν τα πόδια τους σε μικρές βάσεις, μιμούμενες εν μέρει την αυτοκτονία της Ηριγόνης.

Σύμφωνα με τον ίδιο μύθο με τον θάνατο της, η Ηριγόνη έγινε ο αστερισμός της Παρθένου που συνορεύει με τον αστερισμό του Βοώτη (με τον φωτεινότερο αστέρα του Βορείου Ημισφαιρίου, τον Αρκτούρο) που δεν είναι άλλος από τον αστερισμό που ανήκει στον πατέρα της, Ίκαρο. Και φυσικά η Μαίρα, το μικρό σκυλάκι, έγινε, σύμφωνα πάντα με την μυθολογία, το άστρο του Κυνός, ο Σείριος ή ο Προκύων.

Σείριος σημαίνει φωτεινός ή καυτός και το καλοκαίρι ανατέλλει με τον Ήλιο. Δυο άστρα λοιπόν σήμαιναν την περίοδο ζέστης. Οι Αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν τις μέρες εκείνες Κυνάδες μέρες και εμφανίζονταν συχνά εγκαύματα στους ανθρώπους τα οποία ονομάστηκαν Κυνικά Καύματα λόγω της συσχέτισης τους με το άστρο του Κυνός

ΥΓ. Για τους φιλομαθείς φίλους το φαινόμενο όπου πρόσωπα γίνονται άστρα ονομάζεται Καταστερισμός ή Αστροθεσίαι

Week Speed

2011-08-21T18:39:00.001+03:00

Δεκαπενταύγουστος! Ναι λοιπόν το ομολογώ! Με σκυφτό το κεφάλι... Ναι, πήγα σε Εκκλησία. Χάσατε και την τελευταία θετική άποψη που είχατε για μένα, το ξέρω! Αλλά υπάρχει το εξής ελαφρυντικό... δεν μπήκα μέσα στην Εκκλησία, κάθισα έξω σε ένα παγκάκι!

Δεν ήξερα όμως πως θα ήταν ωραία έξω από την Εκκλησία... Το τι τεκνό παρέλασε από μπροστά μου δεν λέγεται! Τόσο όμορφα παιδιά και πάνε Εκκλησία... και κολάστηκα και σε ιερό χώρο! Και μιλάμε για νεαρά τεκνά. Τεκνά-τεκνά όχι αστεία! Οφθαλμόλουτρο κα-νο-νι-κό-τα-τα! Αλλά οι πιο ωραίοι θρήσκοι είναι στρέιτ και είναι και παντρεμένοι. Ψαγμένο, 20 ολόκληρα λεπτά έξω από την Εκκλησία. Αυτό απέδειξε η μίνι-έρευνα εξπρές που έκανα και ξέρετε, είμαι και γαμώ τις εμπιστευτικές πηγές! Δεν το συζητώ!

Η βδομάδα κύλησε γρήγορα... Μπάνια; Φευ! Πάνε αυτά τελειώσαν! Α όχι, την Τρίτη πήγα για μπάνιο καλέ τι λέω; Αλλά ήταν βράδυ, μετρά; Που να μαυρίσω καλέ στο μαυροσκόταδο; Να σου πω, ήταν πολύ ωραία, η θάλασσα έλαμπε από το ολόγιομο φεγγάρι και έβλεπες που πήγαινες, είχα φανάρι μαζί μου αλλά δεν το χρησιμοποίησα να φανταστείς. Ε το κάναμε και αυτό, είναι η τρίτη φορά που πάω θάλασσα by night και η δεύτερη φορά που μπήκα...

Αν και από χθες αισθάνομαι ότι η ζέστη επανήλθε στα φυσιολογικά αφύσικα όρια για την εποχή δεν με πτοεί καθόλου. Οι μέρες περνούν γρήγορα αλλά περνούν καλά, κάνω ένα μίνι-μπρέικ από πάσης φύσεως επαγγελματικά και θα επανέλθω δριμύτερος σύντομα και σε αυτά ενώ τώρα επενδύω στην χαλάρωση και στην ξεκούραση (δεν είναι καιρός για επενδύσεις άλλων ειδών) μια δική μου εκδοχή για διακοπές, μιας και το εξωτερικό δεν ήταν επιλογή για φέτος.

Καλή Βδομάδα σε όλους σας!

Human, bombs and walls

2011-08-16T19:46:00.002+03:00

Άνθρωποι έκαναν τον πόλεμο, άνθρωποι κατέστρεψαν τον κόσμο, άνθρωποι προσπάθησαν να τον επαναφέρουν, να τον ξανακτίσουν, άλλοι τα κατάφεραν άλλοι δεν τα κατάφεραν. Άνθρωποι σκέφτηκαν, άνθρωποι κατέγραψαν, άνθρωποι έφτιαξαν και άλλοι άνθρωποι έριξαν βόμβες. Άλλοι άνθρωποι στην άλλη πλευρά του πλανήτη ονομάστηκαν “νικητές” και “θριαμβευτές” επειδή σκότωσαν άλλους ανθρώπους. 66 χρόνια μετά και ακόμα άνθρωποι βομβαρδίζουν τα μυαλά άλλων ανθρώπων....

Άνθρωποι προσπάθησαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο να βοηθήσουν, άλλοι τα κατάφεραν, άλλοι δεν τα κατάφεραν. Αλλά στο τέλος οι πολλοί άνθρωποι αποφάσισαν μέσω των πράξεων τους την “τύχη” τους. Και πάλι οι άνθρωποι ήρθαν εμπόδια στα σχέδια άλλων ανθρώπων. 50 χρόνια μετά και ακόμα τείχη στήνονται ολόρθα μπροστά μας. Άνθρωποι τα κτίζουν ή τα στήνουν νοητά και τα τείχη περιμένουν ανθρώπους να τα ρίξουν...

Εκατομβαιών*

2011-08-11T17:32:00.001+03:00

Τελικά ο Αύγουστος είναι πολύ περίεργος μήνας, άλλοτε με την καλή έννοια και άλλοτε με την κακή. Μας έχει κάνει όλους να παρανοούμε ή κάτι; Δεν ξέρω. Οι αστρολόγοι θα μας πουν πως φταίει η Πανσέληνος ή ο Ανάδρομος, απαπα και αυτοί ετοιμόλογοι, να σου ρίξουν και κανα τρίγωνο με τον τάδε πλανήτη θα σε κάνουν να τρέμεις!

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μου κάνουν τα νεύρα κρόσια, ευτυχώς όχι επί μονίμου βάσεως, αλλά συχνά... Και επειδή πάει καιρός από την τελευταία φορά που μου κάναν κήρυγμα είπαν να το κάνουν σχεδόν όλοι μαζί, όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα! Και βαριέμαι τις συμπτώσεις όταν γίνονται τέτοια πράγματα. Απαξιώ λοιπόν για κάθε κακεντρεχές σχόλιο... και προχωρώ. Δεν έχω ώρα να ασχολούμαι με σχόλια ανθρώπων που έπρεπε να ξέρουν αν ισχύουν ή όχι αυτά που λένε, αλλά τα λένε και αναρωτιέμαι γιατί.

Ξέρω καλά ποιος είμαι και ξέρω πολύ καλά και τι κάνω και γιατί το κάνω, και σαν pure ωφελιμιστής που είμαι συνήθως δεν κάνω κάτι αν δεν υπάρχει πρώτα λόγος. Κατακαλόκαιρο, η ζέστη καλά κρατεί, πλησιάζει Δεκαπενταύγουστος και ετοιμάζομαι για τα πανηγύρια της μέρας. Λουκουμάδες με σιρόπι και δεν μαζεύεται... Πάλι από την ζέστη 3 θα φάω μόνο! Και πολλοί είναι! Θάλασσα δεν με βλέπω να πηγαίνω, όση θάλασσα πήγα, πήγα, δεν προλαβαίνω άλλη... σε 3 βδομάδες εγγραφές και από Δευτέρας μαθήματα! Το chocola-το χρώμα λίγο το είχαμε από πριν, μαύρισα και λίγο, παράπονο κανένα!

Όχι, όχι αγαπητέ μου αναγνώστη μην φεύγεις ΔΕΝ θα κάνω απολογισμό του καλοκαιριού πίστεψε με! Ηρέμησες τώρα ε; Μπράβο! Σταματώ τώρα...

* σύμφωνα με το Αττικό Ημερολόγιο, το οποίο ήταν Σεληνιακό, ο Εκατομβαιών είναι ο πρώτος μήνας του έτους και ο πρώτος από τους τρεις μήνες του Θέρους. Υπολογίζεται ότι καλύπτει το διάστημα από τις 20 Ιουλίου μέχρι 20 Αυγούστου και πήρε το όνομα του από την Εκατόμβη, τη θυσία 100 βοδιών που λάμβανε μέρος την τελευταία μέρα στα Παναθήναια.

Μεταγειτνιών ήταν η ονομασία της χρονικής περιόδου του υπολοίπου Αυγούστου μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου. Το όνομα της βασίζεται στην γιορτή του Μεταγείτνιου Απόλλωνα, τα Μεταγείτνια.

I Dreamed a Dream

2011-08-06T14:17:00.001+03:00

Ήμουν σε ένα σπίτι, μάλλον δικό μου θα ήταν. Περίεργη διακόσμηση, αυτό που ονομάζω εγώ μίνιμαλ με πινελιές από διακοσμητικά. Τα χρώματα ήταν ζεστά, είχα ένα γωνιακό καναπέ και μια πολυθρόνα, η τηλεόραση στο έπιπλο, πολλά CD, παλιά, καινούργια, χρησιμοποιημένα, άλλα σκονισμένα. Περιοδικά πολλά για το σπίτι, για εξόδους και μια βιβλιοθήκη λίγο πιο δίπλα με βιβλία που μάλλον δεν τα διάβασα εγώ και ούτε πρόκειται.

Στο διπλανό δωμάτιο ήταν μια κουζίνα χρωματιστή, πράσινη. Και είχε ένα ψυγείο μεγάλο που πάνω είχε ζωγραφιές, ζωγραφιές που αν θα τις έκανε κάποιος ενήλικας θα ήταν απαίσιες αλλά ήταν υπέροχες, λάμπανε με τα χρώματα και τα χαμόγελα. Και είχε κάτι φωτογραφίες στο ψυγείο με ωραία μαγνητάκια αλλά άκουσα φωνές και προχώρησα...

Ένας διάδρομος φωτεινός, δεξιά μου στην πρώτη πόρτα ήταν ένα μπάνιο, αριστερά μου στην πρώτη πόρτα ήταν ένα άδειο δωμάτιο με ένα γραφείο και μερικές κούτες, το δεύτερο δωμάτιο στα δεξιά μου ήταν κλειδωμένο και προχώρησα στο επόμενο. Ήταν το πιο ωραίο υπνοδωμάτιο που είχα δει. Ένα υπέρδιπλο κρεβάτι μια τεράστια ντουλάπα, δικό του μπάνιο και βεράντα. Στην βεράντα είχε σκιά και μύριζε ωραία, είχε διαφόρων λογιών λουλούδια... μετά άκουσα θόρυβο πίσω στην κουζίνα.

Τρέχω και βλέπω έναν άντρα του οποίου το πρόσωπο δεν έβλεπα καθαρά λόγω του φωτός από την μεγάλη τζαμαρία, ήταν πιο μεγάλος από μένα και φορούσε κανονικά ρούχα, όχι κοστούμια και γραβάτες. Και μου δείχνει με το δάκτυλο του πίσω από τον πάγκο, τότε προσπάθησα να δω το πρόσωπο του, μόνο το χαμόγελο του είδα.

Ήταν λες και ήμουν σε ταινία, σαν να ήμουν στο Inception, κάποιος έπαιζε με το μυαλό μου εκείνη τη στιγμή. Ήμουν χαμένος, ένιωθα ζαλισμένος, το ίδιο αίσθημα είχα και όταν ξύπνησα. Ήταν λες και είχα προβάδισμα στον χρόνο, όλα κυλούσαν αργά και εγώ περπατούσα με κανονικούς ρυθμούς στο άγνωστο για μένα σπίτι αλλά λες και το ήξερα από κάπου. Περπατούσα και ένιωθα τα χρώματα κινούνται με εμένα, ίσως δεν άλλαξα ποτέ δωμάτιο αλλά περπατούσα. Οι πόρτες ήταν ανοιχτές εκτός από εκείνο το δωμάτιο, το δεύτερο δωμάτιο στα δεξιά.

Αποφασίζω να δω τι κρύβεται πίσω από τον πάγκο, ο άλλος άντρας συνέχιζε να χαμογελά και φαινόταν κουρασμένος και λαχανιασμένος. Προχωρώ αργά και ο χρόνος κυλάει ολοένα και πιο αργά, νιώθω την καρδιά μου να μην θέλει να πάει πιο αργά και κάνω υπεράνθρωπες προσπάθειες να περπατήσω γρήγορα και με το που αγγίζει το πόδι μου κάτω ο χρόνος επανήλθε σε κανονικά επίπεδα. Παραπατώ και πάω να πέσω, επιτέλους βλέπω πίσω από τον πάγκο...

Ήταν ένα κοριτσάκι που κρυβόταν. Ήταν το πιο όμορφο κοριτσάκι που είδα ποτέ στην ζωή μου. Ήταν μικρούλα γύρω στα 5-6, είχε σγουρά μαλλάκια και φορούσε τέλειο φορεματάκι. Αμέσως κοίταξε ψηλά. Είδα δυο μάτια αμυγδαλωτά φοβισμένα στην αρχή και μετά γέλασε, μετά γελάσαν και τα ματάκια της. Αμέσως ορμάει και με αγκαλιάζει. Δεν μιλάει, με αγκαλιάζει σφιχτά.

Δεν μου έμοιαζε καθόλου, αλλά δεν με ένοιαζε καθόλου... Ήταν το πιο γλυκό κοριτσάκι που είδα... με πιάνει από το χέρι και με τραβά, δεν μου μιλά κανένας. Ο άλλος άντρας έβαλε το χέρι του μπροστά στο πρόσωπο του και χαμογελούσε ακόμα. Με παίρνει στον διάδρομο και η πόρτα αυτή την φορά ήταν ανοιχτή. Ήταν ένα παιδικό δωμάτιο, με ένα μικρό κρεβάτι, μια μικρή ντουλάπα και πολλά παιχνίδια, γεμάτο παιχνίδια, άστατο δωμάτιο αλλά δεν με ενοχλούσε. Κοίταζα εγώ και δεν αντιδρούσα. Αμέσως αφήνει το χέρι μου και τρέχει, ψάχνει ανάμεσα σε κάτι χαρτιά, παίρνει ένα και το φέρνει. Ήταν μια ζωγραφιά, από εκείνες που είχε το ψυγείο πάνω, ελαφρώς βελτιωμένη, την κρατάει και προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από αυτήν. Την κατεβάζει και βλέπω πάλι εκείνα τα μάτια. Μετά μου δείχνει με παράπονο την ζωγραφιά, την παίρνω στα χέρια μου.

Ξαφνικά τα χέρια μου άλλαζαν, έδειχναν πιο ώριμα. Η ζωγραφιά είχε 2 φιγούρες και ακόμα μια μικρότερη να κρατάνε χέρια και από κάτω έγραφε Μπαμπάς + Εγώ + Μπαμπάς... Ακούω βήματα πίσω μου και ξαφνικά η πόρτα χτυπά δυνατά και ξυπνώ... Ξύπνησα ιδρωμένος και διψούσα... διψούσα... για ζωή;

Sextilis*

2011-08-02T20:59:00.002+03:00

Σήμερα είναι μια καινούργια μέρα για μένα... Βρε, δες που με πιάνουν όντως αυτά που λέω! Είχα ένα CD που είχα πάρει το 2009, δεν το είχα αγοράσει ακριβώς, ήταν δώρο με κάτι άλλο αλλά δεν θυμάμαι τι. Και σήμερα, την ώρα που κόβεται το ρεύμα, βρίσκω κασετόφωνο, ναι αν και είδος υπό εξαφάνιση έχω κρατήσει ένα, βρίσκω μπαταρίες, θέλει και έξι το άτιμο, και βάζω το CD μέσα να το ακούσω... Καλά κορυφή!

Θέλω να ευχαριστήσω τις διακοπές ρεύματος για πολλούς λόγους. Καταρχάς κάνουμε σάουνα σπίτι και απελευθερώνουμε τοξίνες, ιδρώνουμε (εγώ στάζω κυριολεκτικά για να είμαι ακριβής αλλά εντάξει) και καθαρίζουν και οι πόροι μας, χαλαρώνουν οι μύες μας, είμαι λιγότερο αγχωμένος και καίμε λίπη και θερμίδες! Άσε κάτω την κρέμα από το Telemarketing! Και μην ξεχνάτε ότι οι σάουνες είναι ακίνδυνες για την υγεία. Αν όμως έχετε κάποιο πρόβλημα συμβουλευτείτε καλού κακού τον γιατρό σας και μην επιχειρείσετε να το δοκιμάσετε σπίτι σας.

Επιπλέον οι διακοπές ρεύματος με κάνουν δημιουργικό. Είναι και οι ώρες που λείπουν από το σπίτι οι πάντες και τα πάντα (ζωύφια δεν συμπεριλαμβάνονται στους προαναφερθέντες) και μπορώ με την ησυχία μου να κάτσω, να ξαπλώσω, να ακούσω μουσική, να γράψω, να σβήσω πολλά πολλά πολλά πολλά και πολλά άλλα... Μια δημιουργική εποχή ξεκίνησε, ω ναι, αλίμονο σε όσους βρίσκονται κοντά μου!

Νιώθω υπερένταση! Νιώθω αντί αίμα να κυλάει Coca Cola στις φλέβες μου, και όχι δεν ήπια μια Coca Cola Zero και ακόμα και να έπινα τέτοιο ΔΕΝ γίνεται τίποτα παρόμοιο με τις διαφημίσεις! Δεύτερη μέρα του Αυγούστου και περνάμε καλά, όσοι δεν περνάτε υπάρχει και η τρίτη μέρα... Μην πτοείστε μόνο, θετική σκέψη και χαμόγελο!

“Ό,τι έγινε από παλιά μέχρι χθες θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο στο αύριο... Σημασία έχει το τώρα όμως! Γιατί και το αύριο θα γίνει τώρα... σύντομα!”

ταδε έφη Ιθάκη-μαν, ο ψαγμένος

Τραγουδάκι από Αγγελική Ηλιάδη “Χαμογελώ και Προχωράω”

*Sextilis: Δεν έχει να κάνει τίποτα με σεξ, καταρχάς! Στο Ρωμαϊκό Ημερολόγιο ο Αύγουστος ήταν ο έκτος μήνας εξού και το όνομα, ο ίδιος μήνας ονόμαστηκε Αύγουστος από τον Αύγουστο Καίσαρα

Ogust

2011-08-01T01:23:00.000+03:00

Κυριακές. Όλοι έχουμε συγκεκριμένα αισθήματα για συγκεκριμένες μέρες. Και ευτυχώς οι μέρες είναι 7 και απλά επαναλαμβάνονται! Ο καθένας έχει την πιο αγαπημένη μέρα και την πιο απεχθή... Όσοι δουλεύουν συνήθως αγαπούν την Παρασκευή ή το Σάββατο που βγαίνουν έξω και βαριούνται την Δευτέρα ή αρχίζουν να κουράζονται από την Κυριακή γιατί είναι τόσος ο ψυχολογικός πόλεμος που η δουλειά είναι λες και ξεκινά από την Κυριακή.

Έχουμε περάσει τα μισά της χρονιάς και δεν υπάρχει λόγος να παραπονιόμαστε! Υπάρχει; Δεν υπάρχει. Αλλά όσο και να προσπαθούμε κάπου θα τα χαλάσουμε... και τι πάει να πει τώρα που το σκέφτομαι να μην παραπονόμαστε; Μην με ακούτε καλέ! Δεν μ΄ ακούτε φυσικά αλλά αυτό είναι άλλο θέμα... Δεν είμαι εδώ για να σας λέω τι να κάνετε και να μην κάνετε. Όταν κάνω κήρυγμα κάντε πως δεν το κάνω...

Κυριακές ή Δευτέρες, ακόμα και αν δεν τις θέλουμε θα έρθουν δεν εξαρτώνται από εμάς. Και όλα στο μυαλό μας είναι, και η Δευτέρα θα έρθει και η Παρασκευή και η Τετάρτη και το Σαββατοκύριακο θα ρθουν ότι και να γίνει δεν θα γλιτώσουμε από καμιά μέρα. Εναρμονιστείτε λοιπόν με την ιδέα ότι όλες οι μέρες είναι μέρες. Και την Δευτέρα παιδί μου θα βγούμε αλλά δεν θα ξενυχτήσουμε τόσο. Της Αλίκης, που αφιέρωμα δεν της έκανα ο άτιμος, της άρεσε η Κυριακή, γούστα είναι αυτά...

Ήξερες εσύ πως κανένας άλλος μήνας δεν ξεκινά την ίδια μέρα της εβδομάδας με τον Αύγουστο, παραμόνο ο Φλεβάρης όταν το έτος είναι δύσεκτο;

Πάρε μια στιγμή και πες ένα ευχαριστώ εκεί που ξέχασες να πεις... Εισπνοή. Ακόμα και στην κυρία στον πεζόδρομο με τα μούτρα κατεβασμένα που φώναζαν Βαριέμαι-τις-Κυριακές εγώ της χαμογέλασα και με έβλεπε περίεργα! Και ένα χαμόγελο λοιπόν! Ναι! Αυτό είναι! Σήμερα μπορεί να είναι... η μέρα σου!

Μεταξύ μας, σήμερα μπορεί να ξεκινά και ο μήνας σου!

Καλό Μήνα! Καλή Βδομάδα!

Like & Dislike Vol. 31

2011-07-27T18:46:00.003+03:00

Μ' αρέσει... το music video των REM για το Uberlin, εκπληκτικό και το κλιπάκι και το τραγουδάκι!

Δεν μ' αρέσει... να με καλούν σε Events στο Facebook που διοργανώνονται σε άλλη χώρα!

Μ' αρέσει... ο Παναγιώτης Χατζηδάκης! Γλυκύτατος και κούκλος!

Ο Παναγιώτης (αριστερά) Ο πρώην της Σίσσυς (δεξιά)

Δεν μ' αρέσουν... οι άνθρωποι που φέρονται λες και ανακάλυψαν το μυστικό της (καλής) ζωής και σε βγάζουν “λάθος” σε αυτά που κάνεις και ειδικά δεν μ' αρέσουν αυτοί που γράφουν βιβλία για αυτό!

Μ' αρέσει... να αφήνω σχόλια στον Liar, θεωρώ ότι γίνεται ουσιαστική συζήτηση ακόμα και στα σχόλια!

Δεν μ' αρέσει... που η Κύπρος, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία είναι οι λιγότερο gay-friendly χώρες της Ευρώπης (από που και ως είμαστε εμείς Ευρώπη δεν το κατάλαβα αλλά προχωρώ). Και ειδικά το Αζερμπαϊτζάν! Ντροπή τους! Θέλουν να κάνουν και Eurovision!

Μ' αρέσει... που φτάσαμε στο τέλος της σεζόν, και τώρα διακοπές και από την τηλεόραση!

Δεν μ' αρέσει... που δημοσιογράφοι, πολιτικοί και πολίτες που κάνουν σαν τους γύπες εκμεταλλευόμενοι τις καταστάσεις!

Μ' αρέσει... η μουσική της ταινίας Harry Potter and the Deathly Hallows! Alexandre Desplat είσαι ιδιοφυΐα

Δεν μ' αρέσει.. που τελείωσε ο Harry Potteeeeer! Θέλω και άλλοοοοοοο!

Μ' αρέσει... το Φέτα και Ψωμί, γελάω κάθε φορά που το βλέπω... δεν υπάρχει!

Δεν μ' αρέσει... σε γενικές γραμμές το καινούργιο άλμπουμ της Beyonce 4

Έξτρα του μήνα: Μ' αρέσει... ο expert της Maybelline Γρηγόρης Πυρπύλης!

Ο Γρηγόρης με μια παίχτρια του Next Top Οτι'νά'ναι που τα παράτησε όλα επειδή της έκανε παρατήρηση ο φίλος της επειδή έκανε την δοκιμασία με το τεκνό στο κρεβάτι! Τώρα που το λέμε όμως...

Μ' αρέσει... το τεκνό που ήταν στο κρεβάτι! Το θέλω και στο δικό μου κρεβάτι!

D

2011-07-25T18:38:00.003+03:00

Αυτό που είχα ανάγκη ήταν να κάνω ένα διάλειμμα... και στον ψυχολόγο δεν πας καθημερινά. Ό,τι και να γίνεται γύρω μας η ζωή συνεχίζεται, μια φορά θα σταματήσει, ευτυχώς μια μόνο! Και ποιος να μου το έλεγε εγώ που κάποτε θεωρούσα ένα post πετυχημένο από τα σχόλια να χαίρομαι με τις αναρτήσεις μου που δεν μάζεψαν ούτε ένα σχόλιο. Και δεν ξέρω και εγώ πόσο καιρό σκέφτομαι τι να γράψω για αυτό το ποστ... Θα έλεγα πως είναι ξεχωριστό...

Αλλάζουμε γιατί δεν είμαστε πλέον αφελείς...

3 χρόνια, 7 μήνες και 4 μέρες μετά... και ακόμα είμαι εδώ! Είμαι πολύ περήφανος που μένω προσκολλημένος σε κάτι για τόσο πολύ, συνήθως ότι αρχίζω δεν σημαίνει αναγκαστικά πως θα το τελειώσω. Αλλά μεγαλώνω (και δεν έχω κρίσεις) και μαθαίνω διάφορα μεταξύ αυτών και ο σεβασμός. Μ' αρέσει να διαψεύδω με τέτοιο τρόπο τον εαυτό μου, γιατί ουσιαστικά διαψεύδω για τον εαυτό μου όσους δεν πιστεύουν ότι δεν μπορώ να φέρω εις πέρας κάτι. Δεν έχω όμως να αποδείξω τίποτα σε κάποιον, ότι κάνω το κάνω για εμένα και δεν με απασχολεί τόσο πολύ πια τι θα πουν οι υπόλοιποι... Αν είμαι εγώ εντάξει με κάτι που κάνω για εμένα τα άλλα είναι περιττά.

Κάθε φορά που φτάνω σε κάποιο ποστ αριθμητικά νιώθω υπέροχα... Κάποτε μετρούσα τα ποστ μου, μετρούσα πόσα είναι σχολιασμένα και πόσα είναι ασχολίαστα, μετρούσα τα σχόλια, μετρούσα πόσα είχαν μείνει για την επόμενη εκατοντάδα αλλά αυτά δεν με απασχολούν πια. Οι αριθμοί είναι για τους μαθηματικούς και ένας αριθμός δεν σου λέει τίποτα μόνος του, πρέπει να τον εντάξεις σε μια πρόταση ή να τον συγκρίνεις με κάποιον άλλο, για να μπορείς να τον προσθέσεις, να τον αφαιρέσεις, να τον διαιρέσεις, να τον πολλαπλασιάσεις αλλά, είπαμε, αυτά για αυτούς που ασχολούνται.

Όταν έχεις πάθει ψύχωση με τα σχόλια ή με τις αναρτήσεις φαίνεται... Είναι σαν την τηλεόραση, αν έχεις κάτι, αν σε προβληματίζει κάτι... φαίνεται. Απλά με τα blog δεν είναι τόσο άμεσο. Και εντάξει δεν είμαι ο κύριος τέλειος και το ξέρω και δεν θέλω επίσης να γίνω... γίνομαι μαλάκας, γίνομαι και βλαμμένο, γίνομαι και ανώριμο μερικές φορές... ή πολλές φορές, αλλά είναι μέρος της πορείας και αυτά, μέσα στη ζωή είναι και τα “παραστρατήματα”...

Αλλά ας μην κολλάω στα... “αρνητικά”. Γιορτάζω τα πεντακόσια ποστ (οι Ρωμαίοι έγραφαν το 500 σαν D εξού και ο τίτλος) και... γιορτάζω απλά!

Καλή βδομάδα σας εύχομαι, αν είστε σε διακοπές καλή συνέχεια, να περνάτε καλά ό,τι και αν κάνετε και... αυτά! Α! Και ευχαριστώ πολύ!

Τώρα εγώ, το Fiat 500, το μωβ χαρτονόμισμα, το 500 Http Error και η ταινία 500 days of summer έχουμε ένα κοινό...

Una scintilla nell'oscurità

2011-07-14T17:15:00.003+03:00

Η απόφαση ήταν δημοκρατική. Γιατί δημοκρατία σημαίνει επικρατεί η άποψη των περισσοτέρων... Η απόφαση ήταν να μεταφερθούν τα μικρά αρκουδάκια από τα ράφια της Βιβλιοθήκης και στη θέση τους να μπούνε βιβλία... Βιβλία χρωματιστά, βιβλία μεγάλα, βιβλία μικρά, εκτυπώσεις, αντίγραφα, σημειώσεις. Πήρα ένα κουτί, κουτί παπουτσιών και τα έβαλα μέσα...

Όσο τα τοποθετούσα ένα-ένα στο κουτί θυμόμουν διάφορα... Αυτό ήταν από την Κρήτη, αυτό από τη Θεσσαλονίκη, αυτό από την Αθήνα, αυτό από ένα πλανόδιο πωλητή σε ένα πανηγύρι. Τα θυμόμουν ξεκάθαρα όλα. Α! Και αυτό ήταν αυτό που είχα αγοράσει στον εαυτό μου για την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου... και αυτό είναι μόνο ένα δείγμα του πόσο λέιμ μπορώ να γίνω! Όμως στεναχωρήθηκα όταν τα μάζευα...

Δεν πίστευα πως θα με πείραζε τόσο πολύ να μαζέψω τα αρκουδάκια από τα ράφια. Μόλις έκλεισα το κουτί το ξανάνοιξα... Δεν ένιωθα καλά με το να τα κλείσω σε ένα κουτί κλειστό (αν ήταν ανοιχτό δεν θα ήταν κουτί, το ξέρω) με πείραξε... Ήταν ίσως ένα από τα τελευταία πράγματα της παιδικής μου ηλικίες, οι τελευταίες μου μνήμες, μιας και το δωμάτιο μου άλλαξε ριζικά, έγινε “μεγαλίστικο” επειδή η μαμά μου φοβάται να μην γίνω μαμόθρεφτο (too late mum), οι φωτογραφίες είναι ξεχασμένες σε ένα έπιπλο, τα παιχνίδια στην αποθήκη, τα παιδικά βιβλία και παραμύθια στις κούτες...

Σκεφτόμουν πριν λίγες μέρες ότι δεν έχουν κρατήσει οι γονείς μου ζωγραφιές μου από όταν ήμουν παιδί. Όλοι οι γονείς αυτό λένε πόσο γλυκές είναι οι μουντζούρες ενός παιδιού!Αλλά που είναι οι μουντζούρες μου; Το μίσος τους για την αγάπη μου για τις ζωγραφιές νομίζω τους έκανε να ξεπετάξουν ότι απομεινάρι δικών μου ζωγραφιών είχα... Γονείς σου λέει ο άλλος!

Τα αρκουδάκια φύγανε... Είναι σε ένα κουτί φυλαγμένα, με προσοχή, τοποθετημένα απαλά στην ντουλάπα πάνω από μερικά ρούχα. Αφημένα κάπου στο σκοτάδι... όπως ακριβώς και οι συζητήσεις για την παιδική μου ηλικία

Δυς αστήρ

2011-07-11T19:41:00.002+03:00

Η καταστροφή είναι πάντα καταστροφή... και νομίζω δεν υπάρχουν ελαφρυντικά για αυτές. Μετά από μια καταστροφή αρχίζει η παραφιλολογία... Το τι ακούνε τα αυτάκια μας σε δελτία ειδήσεων δεν περιγράφεται και λίγοι είναι αυτοί που προσέχουν τι ακούνε. Αλλά αυτό είναι άλλο ευαγγέλιο...

Ο κόσμος, η Γη κινείται καθημερινά, ασταμάτητα με τεράστια ταχύτητα. Ότι και αν κάνουμε εμείς τον χρόνο δεν τον σταματάμε, ακόμα και αν σπάσουμε όλοι τα ρολόγια μας τώρα ο χρόνος δεν σταματά. Εμείς τον φτιάξαμε θα μου πείτε ναι αλλά και ρολόγια να μην είχαμε πάλι θα είχαμε μέρα και νύχτα, πάλι θα πεθέναμε μετά από ένα χρονικό διάστημα. Ναι ξέρω, αμπελοφιλοσοφίες του κώλου... Τι έχει αυτό να πει στους συγγενείς κάποιων που έφυγαν πριν περάσει αυτό το χρονικό διάστημα;

Η ζωή συνεχίζεται... Όταν και μέχρι να πεθάνουμε και εμείς που είμαστε εδώ τώρα θα υπάρχουν κι άλλοι. Επειδή πέθανε ένας δεν σημαίνει ότι πεθάναν όλοι. Μια φορά πεθαίνουμε (και κάποιοι ελπίζουν και στην Ανάσταση αλλά τα αφήνω αυτά και όσοι ελπίζεται σας εύχομαι καλή επιτυχία)

Το ξέρω, άρχισα τα σπαστικά μου με το τουπέ “όλα είναι τόσο εύκολα όσο ακούγονται”... Αλλά δεν είναι. Αλλά η ζωή μπορεί να σταμάτησε για κάποιους αλλά για τους εναπομείναντες η ζωή συνεχίζεται. Δεν ζητώ από κανέναν να σταματήσει να θρηνεί ή να κλείσει το στόμα του. Τουναντίον... Γιατί η καταστροφή είναι πάντα μια καταστροφή και δεν υπάρχουν ελαφρυντικά. Η Γη κινείται καθημερινά, κάτι συμβαίνει καθημερινά αλλά δεν το μαθαίνουμε πολλές φορές, κάπου κάτι γίνεται, κάπου κάποιο μωρό μόλις γεννήθηκε, στην Αφρική κάποιο μωράκι πέθανε από ελονοσία, σε κάποιο σημείο της Γης ένα πλοίο βουλιάζει, σε κάποιο άλλο λιώνει ένα παγόβουνο...

Στην τελική αν δείτε αυτή την φωτογραφία και δεν σας έλεγα πως είναι φωτογραφία από την Λεμεσό θα μου λέγατε πως θα είναι από τη Φουκουσίμα

Καλή Βδομάδα, όσο πιο καλή γίνεται...

And lots of Security... (1)

2011-07-05T03:14:00.003+03:00

Ασφάλεια... Όλοι αυτό επιζητούμε στην τελική. Ακόμη και οι άνθρωποι που λένε ότι δεν το θέλουν, ότι δεν το ψάχνουν ή ότι δεν μπορούν να το έχουν. Δεν μιλάω ακριβώς για αυτό. Μιλάω για το αίσθημα της ασφάλειας, όταν αυτό έρχεται μέσα από την έλξη που έχεις σε ένα άτομο ειδικά όταν έρχεται με ανταπόκριση. Μιλάω για το αίσθημα της ασφάλειας όταν παίρνουμε τον έλεγχο στα χέρια μας, έστω και για λίγο, για ελάχιστο, όταν ελέγχουμε τους φόβους μας, όταν μπορούμε να πούμε “φτάνει”. Ψάχνουμε την ασφάλεια όταν αποφασίσουμε να κάνουμε το... “σωστό” πράγμα, κάτι που συνήθως αναβάλαμε τόσο καιρό ή κάτι που μάθαμε πριν από λίγο και δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο...

Τις περισσότερες φορές δεν είμαστε αυτοί που φαίνεται να είμαστε, ή αυτοί που θέλουμε να δείχνουμε. Δεν με ενδιαφέρει το πως και το γιατί... Απλά κάποτε πρέπει να μάθει κάποιος την αλήθεια. Τα προβλήματα και οι ανασφάλειες είναι μέρος της ζωής, κανείς δεν είπε πως όλα θα είναι ωραία και καλά. Αλλά όταν μάθουμε την αλήθεια και νιώσουμε ασφάλεια τότε θα αποφασίσουμε αν θέλουμε να είμαστε αυτό που ήμασταν ή αν θέλουμε να αλλάξουμε. Να γίνουμε πιο καλοί άνθρωποι, πιο πιστοί σύντροφοι, πιο επαγγελματίες. Αν θέλουμε να γίνουμε λιγότερο θύματα, λιγότερο καχύποπτοι, λιγότερο σκεπτικοί.

Γιατί ο κίνδυνος είναι μεγάλος να αποδειχθεί το αίσθημα αυτό της ασφάλειας πως ήταν ψεύτικο...

Γιατί μπορεί να είναι πιο εύκολα αλλά όχι και τόσο εύκολα... Μπορεί να είναι λιγότερο περίπλοκα αλλά όχι καθόλου περίπλοκα...

Γιατί ακόμα και να φοράς 3D γυαλιά πάντα βλέπεις μόνο την μια μεριά του νομίσματος...

Θέλω να πω και να δω την αλήθεια... Δεν θέλω να είμαι αυτό που φαίνομαι να είμαι... θέλω να είμαι αυτό που είμαι και να ζήσω. Ότι και να γίνει...

Digital... Sushi

2011-07-03T01:52:00.002+03:00

Ήρθε η ώρα και για την Κύπρο να υιοθετήσει την ψηφιακή τηλεόραση. Χεστήκαμε θα μου πείτε και ναι, δεν θα διαφωνήσω. Η ζωή μας ΔΕΝ θα αλλάξει με έναν αποκωδικοποιητή... Εκτός και αν πάρετε καινούργια τηλεόραση με ενσωματωμένο αποκωδικοποιητή (και όχι δεν παίρνω ποσοστά από εταιρείες με ηλεκτρονικά, μην ανησυχείτε) που θα συνδυάσετε το τερπνόν και δή και καινούργια τηλεόραση, μεγαλύτερη και λεπτότερη... μετά του ωφελίμου, χωρίς δηλαδή να συνδέετε εξωτερικούς αποκωδικοποιητές και χωρίς να σας χρεώσουν 5 ευρώ το σύρμα Scart εκτός και αν πάτε σε γνωστό κατάστημα ηλεκτρονικών που μας τα έχει πρήξει με τις διαφημίσεις του ονόματα δεν λέμε οικογένειες δεν θίγουμε και θα σας χρεώσει τουλάχιστον τα διπλάσια.

Και είναι “κατάρα” να ξέρεις από αυτά... Τι να ξέρεις δηλαδή; Επειδή διάβασα ένα φυλλάδιο και έχω λογική και μπορώ να βάλω 2 άκρες ενός σύρματος από την μια συσκευή στην άλλη και μπορώ να πατήσω κουμπιά από το τηλεχειριστήριο με εκμεταλλεύονται. Εντάξει, έφτιαξα τα κανάλια στην καινούργια τηλεόραση (την οποία εγώ επέλεξα) αλλά να σου στέλνει μήνυμα η θεία και να σου λέει “Αχ! Δεν έχω ψηφιακά κανάλια και δεν δείχνει τίποτα” και να σου κάνει και παράπονα δηλαδή έλεος πια! Με καταντήσανε το παιδί για όλες τις δουλειές! Δεν πειράζει βρε, χαλάλι...

Δοκίμασα για πρώτη φορά sushi με γαρίδα... Δεν είναι άσχημο αλλά δεν ξετρελάθηκα επίσης. Εθιστικό είναι αλλά σε κάποια φάση ήθελα να ξεράσω από την μυρωδιά της ψαρίλας, δεν ήθελα να φάω άλλο. Αλλά εντάξει, αν εξαιρέσεις την μυρωδιά καλό ήταν, νόστιμο και θα ξαναφάω άνετα... Maki νομίζω τα λένε, αχ μου το εξήγησαν αλλά δεν θυμάμαι ποιο είναι ποιο, δεν είναι και τα πιο εύκολα ονόματα που έχουνε!

Προχωράμε... Έτσι είναι... Είτε το θέλουμε, είτε όχι. Είτε τα πράγματα είναι σαν την ψηφιακή τηλεόραση και κάποια άλλα πράγματα που γίνονται επειδή λένε πως “πρέπει” και αν μάθεις το γιατί, πίστεψε με, δεν θα αλλάξει κάτι γιατί... πολλά πράγματα έχουν αλλάξει από τότε που άρχισε ο πήθικος να σκέφτεται. Είτε τα πράγματα είναι σαν το Sushi, όπου μπορείς να δοκιμάσεις ή μπορείς να μην δοκιμάσεις καθόλου. Αλλά να ξέρεις πως αν δεν δοκιμάσεις δεν θα ξέρεις πως είναι! Αρπάξτε τις ευκαιρίες από τα μαλλιά, αν και δεν υπάρχουν ευκαιρίες και “κατάλληλες” στιγμές, το κάθε δευτερόλεπτο που περνά είναι ευκαιρία και κατάλληλη στιγμή μαζί! Δείξτε τους πως είναι να τρως Sushi με chopsticks (και να το απολαμβάνεις ή να λες πως δεν σου αρέσει) και πως Σαρώνεις τα ψηφιακά κανάλια με τηλεχειριστήριο, ακόμα και αν δεν τα καταφέρεις!

Καλό μας μήνα!

Και καλή βδομάδα!!!

Don't forget to laugh

2011-06-29T17:10:00.002+03:00

Οι ρυθμοί των τελευταίων ημερών είναι πολύ περίεργοι... Αλλά συνεχίζουμε, άλλοι ακάθεκτοι και άλλοι προβληματισμένοι. Άρχισα πάλι τις αμπελοφιλοσοφίες και είναι και ζέστη και δεν υποφέρομαι! Την στροφή στα επαγγελματικά την έχω κάνει, ποια Πανσέληνος, ποια Έκλειψη! Φευ! Και επαναλαμβάνω ότι ο καιρός, οι φίλοι, τα τραγούδια, γεγονότα ή συγκυρίες (πχ. Έκλειψη) σε επηρεάζουν είτε αρνητικά είτε θετικά ανάλογα με το πόσο τους επιτρέπεις να σε επηρεάζουν.

Ο καιρός είναι λιγάκι βλαμμένο αλλά εντάξει θα τα βγάλω πέρα μαζί του. Προς το παρόν θέλω να τον στείλω στα δικαστήρια για ψυχική οδύνη αλλά ένας δικηγόρος φίλος μου είπε ότι δεν γίνεται (τι; στην τύχη νόμιζες θα πάω; Ψαγμένα πράγματα) Πάντως ο καιρός κάνει και τα θαύματα του. Διαβάζω. Μην με ρωτήσεις γιατί, δεν ξέρω. Πρώτη φορά στην ζωή μου διαβάζω ΑΦΟΥ τελείωσα τις εξετάσεις (συνήθως τα βάζω σε κανά ράφι και δεν τα ξαναβλέπω) Αναρωτιέμαι και εγώ μερικές φορές αν πάω καλά... αλλά απ' ότι βλέπετε...

Βρήκα καινούργια αγχολυτικά χόμπι. Ναι πέρα από το καθάρισμα τις πιο άκυρες ώρες (2 το πρωί ας πούμε) άρχισα να πλένω τα πιάτα. Αν με διαβάζει κανένα μέλος των Οικολόγων να σταματήσει να με διαβάζει... ΤΩΡΑ είπα... μια φορά δεν είχε λερωμένα και ξανάπλυνα τα καθαρά. Ναι, ίσως πρέπει να συνειδητοποιήσω ότι κάτι δεν πάει καλά αλλά εντάξει νομίζω είναι μέρος της εργομανίας (και όχι εργασιομανίας, είναι διαφορετική λέξη, δεν έχω μανία με την δουλειά μου -έχω και μ' αυτήν- αλλά γενικότερα με το να κάνω κάτι)

Δεν ξέρω αν η Αφροδίτη είναι ακόμα στο ζώδιο μου, δεν το νομίζω γιατί έλεγε η Άση ότι δεν θα μείνει για καιρό, αλλά σίγουρα έχω ακόμα τον μαλακομαγνήτη. Αλλιώς δεν εξηγείται... αυτά (τα τραγελαφικά) σε άλλο post, σύντομα. Τουλάχιστον γελάμε! Εσύ γελάς; Να γελάς, κάνει καλό!

Τα έμαθα και για την Νέα Υόρκη... και θα μπορούσα να πω πως αδιαφορώ...

Special Wishes

2011-06-27T04:16:00.000+03:00

Βλέπω με συγκίνηση την τελετή έναρξης των Special Olympics (από την τηλεόραση, είχα σκοπό να επισκεφθώ την Αθήνα για αυτό το λόγο αλλά τα επαγγελματικά δεν μου το επέτρεψαν) και μου την δίνει στα νεύρα που όλοι μιλάνε για την Ελλάδα... Για όνομα του Θεού και την Παναγίας (σώθηκες τώρα) έχουν τα παιδιά ούτε 10 μέρες και πάλι να το γυρίσουν στην Ελλάδα που ποτέ δε πεθαίνει! Βρε δε μας...

Αφήστε με να νικήσω, αν όμως δεν τα καταφέρω, αφήστε με να προσπαθήσω!

Και μπορεί οι Special Olympics να έχουν ξεκινήσει αλλά τίποτα δεν τελειώνει από την μια μέρα στην άλλη... Ξέρω. κανείς δεν θέλει κηρύγματα ανθρωπιστικά, ειδικά οι εξ' Ελλάδος αγαπητοί μπλόκερ που θα έχουν συγχαθεί να ακούνε για “εθνικές υποχρεώσεις” ή την λεγόμενη “ατομική ευθύνη”... Βρε τα λόγια είναι περιττά! Και οι φιλοσοφίες δεν έχουν κάποια θέση προς το παρόν!

Είναι μια μεγάλη ευκαιρία να κάνετε αυτό που θέλετε... αυτό που δεν κάνατε την προηγούμενη βδομάδα! Αν θες να στείλεις ένα μήνυμα και να πεις κάτι, κάντο μωρέ! Δεν βαριέσαι; Κάντο σου λέω! Μην αφήνεις τίποτα στην τύχη (γιατί αν περιμένεις και από αυτή... σώθηκες πάλι!) Κοίτα τον καθρέφτη σου και πες μια μαγική λέξη ή μια μαγική πρόταση... Και όλα θα είναι καλύτερα!

Καλή Εβδομάδα!

Who's the boss?

2011-06-21T13:03:00.001+03:00

Είναι λες και με βάζουν να γράψω τα συναισθήματα μου σε χαρτί... Δεν τα πάω καλά ούτε με τα λόγια τον τελευταίο καιρό! Δεν θέλω να κάνω κάτι σαν να είναι αγγαρεία και για αυτό δεν ποστάρω τόσο συχνά...

Αν μου λέγατε να σας πω ποια τραγούδια ακούω και με εκφράζουν δεν θα ήξερα τι να πρωτοβάλω!

Τα πράγματα έχουν αλλάξει αλλά ταυτόχρονα νιώθω ότι είναι ακριβώς τα ίδια και εγώ δεν αλλάζω. Ε οι αλλαγές δεν έρχονται από την μια μέρα στην άλλη... όχι, μάλλον οι αλλαγές έρχονται από την μια μέρα στην άλλη αλλά αυτά που θέλουμε θέλουν υπομονή και επιμονή. Το πόσο κήρυγμα έχω ακούσει τις τελευταίες μέρες δεν περιγράφεται... Δεν δέχομαι μύγα στο σπαθί μου όσον αφορά την ζωή μου και το μέλλον μου. Χου'ζ δε μπος; Χου'ζ γιορ ντάτι;

Δουλεύω σαν μηχανή και σκέφτομαι να κάνω και διακοπές με τα λεφτά που θα βγάλω... και να συνδυάσω το τερπνό μετά του οφελίμου! Μην σου πω πως σκέφτομαι να ξεκινήσω ακόμα μια δουλειά! Θα τα φάω τα μούτρα μου καμιά μέρα (και αυτό κάτι μου λέει θα είναι σύντομα) αλλά δεν είμαι και δα παιδί, έχω επίγνωση του τι κάνω...

Με τρελή διάθεση και με ήχους When I grow up από τις δεν-ξέρει-κανείς-αν-θα-συνεχίσουν-ή-όχι-μετά-την-αποχώρηση-της-lead-singer-Pussycat-Dolls προχωράμε γιατί καινούργια εβδομάδα είναι, και έχουμε ακόμα πιο καινούργια διάθεση (ευχαριστώ την Αφροδίτη που είναι στο ζώδιο μου) Και μετά από PD ρίξτε και ένα Κιάμο Ολοκαίνουργιος από πάνω μέχρι κάτω... από σήμερα Ολοκαίνουργιος θα γίνω, θα γίνω, θα γίνω, Ολοκαίνουργιος θα γίνω...

Και ναι...αυτή η εβδομάδα θα είναι πολύ καλή!

21 random things

2011-06-15T19:42:00.002+03:00

Τι κατάλαβα από τον τελευταίο ένα χρόνο;

Ότι όσο και αν προσπαθείς να κάνεις χαραμάδες για να μπει η ευτυχία στο τέλος είσαι σε ένα δωμάτιο με τρύπες! Στο πρώτο το αεράκι θα είναι λες και πέρασε ανεμοστρόβιλος

Ότι γίνομαι υπερβολικά δραματικός και ξεπερνώ κατά πολύ τα όρια του cheezy

Σε ένα πράγμα είμαι πραγματικά καλός: στην κλαψομ*νίαση, στα υπόλοιπα είμαι ερασιτέχνης

Ότι συνεχίζω παντώς καιρού να είμαι cheezy, καλή ώρα

Ότι μιλάω πολύ για εμένα τον τελευταίο καιρό και δεν μ' αρέσει!

Ότι δεν με συμφέρει να λέω ότι είσαι όσο (χρονών) αισθάνεσαι...

Αν χάνεις στα χαρτιά δεν θα σε λυπηθεί η ζωή για να κερδίσεις σε άλλα πράγματα, θα χάσεις κι αλλού...

Αν δεν θες να βγεις από το σπίτι καλύτερα να μην βγεις!

Αν πιεις γάλα μια μέρα μετά την αναγραφόμενη ημερομηνία λήξης δεν θα πάθεις κάτι ανησυχητικό.

Το Google Translator είναι και ευχή και κατάρα μαζί!

Αν δεν μπορεί να αποφασίσει ο άλλος τι θέλει μην τον πιέσεις κάνε τον δικηγόρο του διαβόλου για να περάσεις και εσύ ωραία... αν έχεις φυσικά υπομονή γαϊδάρου

Ότι δεν είναι τελικά τόσο δύσκολο να βρεις ένα Password που να σου λέει ότι είναι “Strong”

Μην περιμένεις ποτέ να γίνει η πρώτη κίνηση! Βάλε και εσύ λίγο το χεράκι σου.

Άνθρωπος που πρέπει να κοιτάξει την ατζέντα σου για να σε δει για λίγη ώρα μόνο γιατρός σου μπορεί να είναι, ποτέ γκόμενος!!!

Ότι είμαι ευαίσθητος (γελάτε;)

Ότι αυτοί που σε κρίνουν μπορούν να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο, όσοι όμως βιάζονται να σε κρίνουν ή σε κατακρίνουν δεν το καταφέρνουν...

Δεν λύνεις τα προβλήματα κανενός με τις φωνές σου. Το μόνο που μπορείς να καταφέρεις είναι να πονέσεις τον λαιμό σου...

Ότι ότι και να κάνω είμαι παράφωνος και πρέπει να σταματήσω να τραγουδώ δημόσια!

Ζηλεύω αυτούς που έχουν ωραία φωνή και αυτούς που μπορούν και χορεύουν χωρίς να φαίνονται χαζοί...

Μ' αρέσουν τα ξεκαθαρίσματα... δεν μπορώ το άγχος! Αξίζει να είσαι down για λίγο καιρό παρά να είσαι αγχωμένος!

Οι γενικολογίες συνήθως δεν έχουν καμία χρησιμότητα... Εξαρτάται από την κάθε περίπτωση και κάθε περίσταση... ακόμα το ψάχνω!

Lucky socks

2011-06-13T20:18:00.001+03:00

Όταν ήμουν μικρός είχα τυχερές κάλτσες (μην γελάτε) όταν φορούσα εκείνες τις κάλτσες ένιωθα ότι η μέρα μου θα πάει καλά... Σήμερα φοράω όποιο ζευγάρι υπάρχει καθαρό (μερικές φορές δεν είναι καν ζευγάρι αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) και που δεν είναι τρυπημένο. Τέρμα και οι τυχερές κάλτσες... Πριν λίγο καιρό ένιωθα ότι υπάρχουν τα τυχερά εσώρουχα (γελάτε ε;) όταν φορούσα το σούπερ-χοτ εσώρουχο που είχα αγοράσει από το εξωτερικό ένιωθα ότι είναι η μέρα μου... Σήμερα επιλέγω εσώρουχα με την σειρά που βρίσκονται στο συρτάρι... Τέρμα και τα τυχερά εσώρουχα...

Γενικότερα όμως νιώθω άλλος άνθρωπος όταν είμαι καθαρός και ακόμα πιο καινούργιος όταν είμαι πεντακάθαρος. Σε μια μέρα λέω πως θα κάνω μπάνιο, θα ξυριστώ, θα βουρτσίσω τα δόντια μου, θα κόψω τα νύχια μου και είμαι ήδη άλλος άνθρωπος. Και τις μεγαλύτερες αποφάσεις τις παίρνω τότε, πάνω στην αλλαγή (που υπό κανονικές συνθήκες δεν μ' αρέσει και τόσο). Θυμάμαι μια μέρα ξύπνησα και είπα, τώρα γυμναστική, μπάνιο κτλ και από σήμερα φτάνει, όχι άλλα αναψυκτικά και από εκείνη την μέρα (πριν 9 μήνες περίπου) έχω πιει μόνο 3 αναψυκτικά.

Σήμερα και πάλι είμαι έτοιμος για δραστικές λύσεις. Δευτέρα σήμερα, μια καινούργια εβδομάδα μόλις ξεκίνησε! Μπορεί ο καιρός να συνεχίζει να είναι μουντός αλλά μας επηρεάζει όσο τον αφήνουμε να μας επηρεάζει και σίγουρα δεν θα γίνω και εγώ σαν τον καιρό. No more tears, Ithaki's Baby Shampoo! Σίγουρα σε επηρεάζουν οι άλλοι γύρω σου και για αυτό μπορεί να είσαι “κάπως” (βλπ ο κύριος Καιρός αγανάκτησε) αλλά σε κάποια στιγμή λες φτάνει... Δεν θα κάτσω να χολοσκάω με τις παρλαπίπες που μου λέει ο καθένας, άσχετος και μη, φίλος και μη, γνωστός ή άγνωστος...

Μια στροφή στα επαγγελματικά είναι ότι πρέπει... και ποιος την υπολογίζει μωρέ την Πανσέληνο (μιλάω και για την σειρά του ΑΝΤ1) Καλή Βδομάδα σε όλους σας!

Age Culture

2011-06-08T17:46:00.003+03:00

Διαβάζω το post της Urban Tulip για την ζωή μετά τα 30, λέω τις κρίσεις που έχω για την ηλικία μου της Tinkerbell, βλέπω γνωστούς και φίλους να λένε “Α, δεν θα πάμε εκεί, εκεί πάνε 27 και πάνω”. Ω, ναι... Μια κρίση ηλικίας ή μια κρίση απλά!

Why is it that gays always feel forty at eighteen?

Δεν φρικάρω με την ιδέα που θα είμαι 30 ή 40 απλά μου προκαλεί άγχος. Είναι η κατάσταση έτσι, είναι το περιβάλλον, είναι η πολιτική (και οι πολιτικοί δυστυχώς) είναι τα οικονομικά που δεν μπορείς να είσαι βέβαιος για τίποτα.... Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει πως θα είμαι σε 10 ή 20 χρόνια από τώρα. Και να μου έλεγαν δωρεάν τις προβλέψεις τους μέντιουμ και χαρτορίχτρες δεν θα το έκανα.

Φοβάμαι για το πως θα εξελιχθώ σαν άνθρωπος. Δεν φοβάμαι μάλλον, ανησυχώ (απλά) (απλά; τι λέω;). Κάνω σαν υστερικός αλλά ναι υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν θέλω να γίνουν. Ορίστε και μερικά:

Δεν θέλω να είμαι πολυάσχολος, να έχω υποχρεώσεις-δουλειά από τις 6 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ (αν μιλάμε για 5 μέρες την εβδομάδα μπορώ να το διαπραγματευτώ, μ' αρέσει να δουλεύω και να έχω πράγματα να κάνω). Δεν θέλω να έχω πρόγραμμα 06:59-12:00 δουλειά 12:01-13:59 διάλειμμα, 12:30-13:05 για καφέ με τον τάδε, 13:14-13:35 μεσημεριανό με οικογένεια, 13:57-19:00 πίσω στη δουλειά...

Δεν θέλω επίσης να γίνω αλκοολικός. Κάθε φορά που πίνω ένα ποτήρι κρασί, ένα shot (παραστράτησα και εγώ ναι, το ομολογώ, άρχισα τα shots) ή οτιδήποτε αλκοολούχο φοβάμαι ότι θα καταντήσω αλκοολικός! Εντάξει θα πιούμε βρε αδερφέ ένα ποτήρι (άντε δυο) όταν βγούμε έξω, αλλά θέλω και το συκωτάκι μου δεν είναι ανάγκη να το καταστρέψουμε (και δη καθημερινά πίνω μέχρι να ξεράσω)

Δεν θέλω να ξεκινήσω το κάπνισμα! Δεν θέλω να μασάω τσίχλες σαν κατσίκα για να μην μυρίζει η αναπνοή μου και να μην ακούω κήρυγμα από μανιακούς μη-καπνιστές σαν και εμένα.

Δεν θέλω να κλείσω 40 και να μην έχω κλείσει ποτέ ούτε 40 μέρες σχέσης με κάποιον.

Δεν θέλω να κάνω το γυμναστήριο μου δεύτερο μου σπίτι (εκτός και αν υπάρχει λόγος υγείας). Δεν θέλω να φοράω φανελάκια V και να έχω φουσκώσει σε επίπεδο που δεν θα μου πάει (δες διπλωματικότητα ο μαλάκας; πως τα λέω, δεν είπα ότι δεν θέλω να φουσκώσω... “σε επίπεδο που δεν θα μου πάει” είπα)

But do they get that much pleasure from all these hook-ups ? There's so much energy put into cruising, socialization, fashion, months at the gym. Myoplex shakes. finally you get laid and never hear from the f*cker again. Then you invest all your energy and money back into grooming working out, making yourself perfect again for the next lay

Δεν θέλω να κυκλοφορώ κάθε βράδυ με το ζόρι επειδή πρέπει να βρω “παρέα” για να περάσω το μοναχικό μου βράδυ και ειδικά αν αυτή η παρέα (ανεξαρτήτως φύλου) δεν θα θυμάται καν ποιος είμαι το πρωί της επομένης ή θα λέει τα -πλέον- κλισέ “Θα τα πούμε” ή “Μην χαθούμε”...

Δεν θέλω με λίγα λόγια να γίνω σαν τις φιλενάδες στο Sex and the City

(τα αγγλικά αποσπάσματα είναι Quotes από την ταινία Boy Culture)

Short Story

2011-06-05T16:11:00.002+03:00

Προπερασμένο Σάββατο πρωί, μια βόλτα στην Λευκωσία... Όπως περπατάω βλέπω τεκνό να περπατά, και λέω αυτό το μούσι κάπου το ξέρω... Μωρέ και την φάτσα κάπου την ξέρω... Από το σώμα δεν καταλάβαινα, φορούσε ρούχα! Χαχαχαχαχα. Σταματώ, σταματά, βγάζει τα γυαλιά του ήλιου και με βλέπει. Τότε αντελήφθην ποιος είναι. Σιγά μην έγινε έτσι... Παρ'το απ' την αρχή πάλι:

Προπερασμένο Σάββατο πρωί, μια βόλτα στην Λευκωσία και όπως περπατάω βλέπω κάποιον ψηλό να περπατά και λέω γνώριμη είναι η φάτσα που βλέπω, δεν άργησα να συνειδητοποιήσω πως ήταν ο Σ. ο κάποτε έπαιζε-φάση-αλλά-“χαθήκαμε”. Λέω ας πλησιάσω μιας και είμαι στο διάβα του και θα δείξει, με καταλαβαίνει (λέμε τώρα) και δεν λέει τίποτα απλά κάνει φάτσα θαυμασμού και έκπληξης. Του λέω Χρόνια πολλά αναδρομικά για το Πάσχα μπλα μπλα μπλα (πάει να τον δω από... τον Ιούλη;) και ξέρω γω... Και κάναμε μια συζήτηση ξέρω γω 5-6 λεπτάκια

Ατάκα 1: “Παρ' ολίγο να μεν σε καταλάβω”

Nice try, nice try! Πόσο χαίρομαι που είχα ξυπνήσει και είχα πει “Σήμερα θέλω να δείχνω κούκλος”. Ξύπνησα, έκανα μπάνιο, ξυρίστηκα, έβαλα φακούς, φόρεσα ένα παλιό τζιν παντελόνι και μια σέξι μπλούζα! Τόσο ωραίος φαινόμουν; Βρε μπράβο μου! Αυτό μ' άρεσε! Επιτέλους να και κάτι καλό! Λάμπω παιδί μου λάμπω!

Ατάκα 2: “Ξέρω έχει καιρό να τα πούμε αλλά μετακόμισα στους δικούς μου”

Ιδέα μου είναι ή ακούω ένα τόνο τύψης στα λόγια του; Το ξέρω πως είναι δύσκολο να με στερείται κάποιος! Χαχαχα Ο εν λόγω... ονομάστε-τον-όπως-θέλετε, μετακόμισε με τους δικούς του σε άλλη πόλη γιατί η πολυκατοικία του (η οποία βρίσκεται στην πρωτεύουσα) έχρηζε γενικής επισκευής. Θα ενοικίαζε άλλο διαμέρισμα καθώς δουλεύει στην πρωτεύουσα αλλά κάτι δεν πήγε καλά.

Ατάκα 3: “Θα τα ξαναπούμε”

Ναι εντάξει... “Να το δω και να μην το πιστέψω” είπα. Και να εβδομάδες μετά (νομίζω δεν ήταν το προπερασμένο Σάββατο έχω την ιδέα ότι ήταν κάπου εκεί που ήταν και η Eurovision αλλά έχω χάσει τις μέρες) ακόμα θα φανεί. Επιχείρησα να στείλω μήνυμα και του λέω να ρθει να πάμε για καφέ ή σινεμά αλλά τζίφος. Δεν απάντησε....

Αυτά... Η ζωή συνεχίζεται! Δεν θα σκάσουμε κι όλας (από την ζέστη κάτι μπορεί αλλά από τα ανύπαρκτα γκομενικά αποκλείεται!) Νομίζω βρίσκω τους ρυθμούς μου!!! 350 γραμμάρια Nesquik με το κουταλάκι ήταν αυτά! Καλή Βδομάδα!

Children's Day

2011-06-01T16:40:00.002+03:00

Την αγάπη για τα παιδιά που έχω την έχω ξαναπεί αμέτρητες φορές... Σήμερα, 1η Ιουνίου, σε πολλές χώρες γιορτάζεται η Μέρα του Παιδιού, στις υπόλοιπες χώρες γιορτάζεται στις 20 Νοεμβρίου.

Όλοι είμαστε καταβάθος παιδιά... Αλλά σήμερα γιορτάζουν τα παιδιά, τα αληθινά.

Ένα κοριτσάκι από την Κίνα, ντυμένο αγγελάκι στέκεται μπροστά από το συντριβάνι του Ζωολογικού κήπου του Πεκίνο την Διεθνή Μέρα των Παιδιών, 1η Ιουνίου 2010. AP / Muhammed Muheisen

Παιδιά από το Αφγανιστάν χαιρετούν ένα Καναδό Στρατιώτη. 31 Μαΐου 2010. AP / Anja Niedringhaus

Και θα κλείσω με το πολύ αγαπημένο απόσπασμα από τον Προφήτη του Χαλίλ Γκιμπράν για τα παιδιά:

"Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τη Zωή. Για τη ζωή τους είσαι το μέσο, και όχι η αρχή, κι ας μένουν κοντά σου, δεν ανήκουν σε σένα. Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, όχι όμως και τις ιδέες σου, γιατί ιδέες έχουν δικές τους. Μπορείς να δώσεις μια στέγη στο σώμα τους, όχι όμως και στην ψυχή τους, γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο, που εσύ δε μπορείς να επισκεφτείς ούτε στα όνειρά σου ... Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις, μην προσπαθείς όμως να τα κάνεις όμοιά σου”

Χαλίλ Γκιμπράν

Καλό Μήνα!

New Week Dialogue 35

2011-05-31T23:41:00.001+03:00

Μαρή;

Χμ... Τι θες τώρα;

Στον αέρα είμαστε!

Αδυνατώ να το πιστέψω...

Καλά σε λέω!

Α! Καλέ καλά λες!

Στο είπα!

Και γιατί έτσι άξιππα

Γιατί έτσι ξαφνικά;

Ναι!

Επειδή ο κύριος Ιθάκη-μαν τα φόρτωσε στον μύλο

Ποιο μύλο;

Δεν είναι έτσι η έκφραση;

Ποια έκφραση;

Εκείνη που λέει ότι βαριέσαι

Α, δεν ξέρω!

Ε που να ξέρεις εσύ; Εσύ ξέρεις μόνο κουτσομπολιά!

Εγώ; Αποκλείεται!

Άντε τώρα να σου λέω και να μου λες άλλα!

Πόσο καιρό έχει να μας αφήσει να κάνουμε διάλογο;

Τον βλέπεις να κάνει κάτι άλλο; Ούτε καν μονόλογο δεν κάνει!

Και γιατί δεν το εκμεταλλευτήκαμε και εμείς;

Γιατί είσαι βλαμμένη!

Μην με θίγεις σε παρακαλώ!

Παρακάλα όσο θες εγώ θα μιλάω όπως θέλω, άσε με να εκφραστώ!

Να εκφράζεσαι χωρίς να με θίγεις!

Άσε με, άσε με...

Φουρέιρα;

Λογαριασμό θα σου δώσω;

Είμαι ο άλλος σου εαυτός...

Αυτός ο άαααανθρωποοοος, αυτόοοοος!

Τι χορεύεις καλέ;

Τι θες να κάνω μαρή; Να κάθομαι και να κλαίω σαν τον άλλονα;

Είσαι ελεύθερος να κάνεις ότι θες...

Ε και τι ανακατεύεσαι;

Ρωτάω απλά!

Και απαντάω

Αμ, δεν απαντάς

Ε και τι κάνω;

Μακακίες! Σταμάτα να είσαι τόσο μακάκας!

Αφού μ' αρέσει να σε κοροϊδεύω!

Εμένα δεν μ' αρέσει!

Καλά, θα είμαι πιο ήρεμος... περίπου

Ελπίζω

Ε άντε πες τίποτα

Τι να σου πω;

Α, έτσι θα συνεχιστεί;

Πες μου ντε κάτι να σου πω και θα σου πω

Τα Όσκαρ πέρασαν είναι ντεμοντέ, τις Κάννες σιγά μην τις ακολουθείς... Για Eurovision μην διανοηθείς! Για τα δίδυμα της Μαράιας ούτε να το σκέφτεσαι! Για τον Μπιν Λάντεν χέστηκα! Για το Dancing With The Stars και πάλι... Για το διαζύγιο του Μακρόπουλου αδιαφορώ και δεν ασχολούμαι!

Ε δεν άφησες κανα θέμα...

Βρες!

Μισό να κάνω Φανουρόπιτα!

Χιουμοράκι;

Με αποπαίρνεις...

Άσε με μάνα μου να κάνω αυτό που ξέρω καλύτερα!

Θες να το παίξουμε ψυχολόγοι!

Όχι, ειδικά αν φοράς στολή, κολάζομαι θα σου ριχτώ!

Μίλησε μου

Βλέπω ότι ο κόσμος με εκλαμβάνει σαν Καυστικό

Ναι, και μένα σαν Καλό

Βλαμμένο σε εκλαμβάνουν

Είπαμε δεν θα με θίγεις

Προσπάθησα αλλά δεν κρατήθηκα! Μιλάω όμως...

Ναι, συγγνώμη

Ευχαριστώ που με σέβεσαι και λυπάμαι δεν σε σέβομαι

Καλέ εσύ δεν είσαι καλά! Για να δω έχεις πυρετό;

Νιώθω κάπως αλλά δες...

Ε κάτι λίγο το χεις...

Αυτός ο Ιθάκη-μαν, ότι και αν έχει το γαϊδούρι είναι κολλητικό!

Καλά ντε, χαλάρωσε!

Και θα λέει ο Μηδενικόπουλος ότι θέλουμε Sessions

Κοίτα δίκαιο θα έχει ο άνθρωπος!

Ρίξε μου μια σφαλιάρα

Μπαρτόν;

Δώσε μια...

Εγώ;

Αχούυυυ! Μην μου κάνεις τον δύσκολο!

Μα να σε δείρω;

Ναι

Ορκίσου μου ότι δεν θα με δείρεις και εσύ!

Δεν ορκίζομαι. Δεν θα σε δείρω

Ορκίσου!

Δεν μ' αρέσουν οι όρκοι!

Εγώ πως θα είμαι κατοχυρωμένος;

Θα σου υπογράψω αλλά να κάνω όρκο δεν κάνω!

Καλά, υπόγραψε εδώ!

Ορίστε! Έχεις και την υπογραφή μου, αν την βάλεις στο ebay θα πάρεις αμέτρητα λεφτά

Πάρτην!

Μαλάκω! Έχεις βαρύ χέρι τελικά!

Συγγνώμη!

Να 'σαι καλά!

Συγγνώμη! Μην με δείρεις!

Χαλάρωσε μαρή!

Δεν θα με δείρεις;

Όχι!

Γιατί;

Θες να σε δείρω δηλαδή;

Όχι καλέ!

Ε άρα; Γιατί κάνεις έτσι;

Έτσι, κανονικά θα με δείρεις τώρα

Δεν θα σε δείρω! Ευχαριστώ πολύ! Άντε εγώ πάω

Που πας καλέ;

Ε να ξεσκάσω λίγο!

Καλέ περίμενε έρχομαι και εγώ

Ούτε να το σκέφτεσαι!

Invisibility

2011-05-26T22:55:00.002+03:00

Μήπως έχω ανακαλύψει την φόρμουλα του αόρατου και δεν το ξέρω;

Πείραμα 1: Πήγα με 3 φίλες σε μπαράκι. Οι κοπέλες κάθονται, 4 καρέκλες όλες κι όλες, 3 οι κοπέλες και ακόμα 1 για τις τσάντες (don't ask me, ask them!) και εγώ στέκομαι χαλαρά και χορεύω χαλαρά. Σηκώνεται μαι φίλη και... όχι δεν της έκλεψα την καρέκλα... χορεύαμε! Βλέπω 2 τύπους απέναντι να κρατάνε ποτά (κλασική πόζα) και να μιλάνε μεταξύ τους! Όμως δεν ήξεραν ότι ο Ιθάκη-μαν όταν δεν ακούει (δυνατή μουσική, πολύ δυνατή μουσική) ενισχύει όλες τις άλλες αισθήσεις και ειδικά την όραση! Διάβασα τα χείλη τους “Ρε, δε τες κορούες σε τζίνο το τραπέζι”. Το πείραμα έληξε επιτυχώς.

Πείραμα 2: Εγώ και φίλη πάμε για ψώνια (για την φίλη ψώνια, εγώ είμαι ψώνιο δεν θέλω κι άλλα). Μπαίνουμε μέσα σε μαγαζί, πωλητής ομορφονιός... Μιλά μόνο στην φίλη... Εγώ δεν υπάρχω, δεν μου απηύθυνε ούτε ΚΑΝ μια, τι μια; Ούτε καν μισή φορά τον λόγο... Πείραμα 2 επιτυχέστατο!

Πείραμα 3: Η χαριστική βολή. Καθόμαστε με 2 φίλες, στο χαλαρό, είμαι ντυμένος εξαιρετικά casual και οι φίλες ντυμένες στην τρίχα σχεδόν. Δυο παιδιά κάθονται σε διπλανό τραπέζι, ο ένας τυλίγει το τσιγάρο του (να μην καπνίζετε, βλάπτει σοβαρά την υγεία) και πάει ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ στις κοπέλες να τις ρωτήσει αν έχουν αναπτήρα! Και εγώ, συνεχίζω να μην υπάρχω...

Παρακαλώ αν με διαβάζει κανένας επιστήμονας άνθρωπος να μην με κλείσει πουθενά και με κάνει πειραματόζωο... βρε; Ούτε αυτός θα με δει αν δουλεύει όντως... Με βλέπουν μόνο οι γνωστοί οι φίλοι, είναι σαν το Facebook που έχει επιλογή ποιος να βλέπει τις φωτογραφίες σου “Friends only”, “Friends of Friends”, “Everyone” ή “Customize”... Κάπως έτσι!

Like & Dislike Vol. 30

2011-05-20T14:03:00.003+03:00

Μ' αρέσει... η Rebecca Ferguson από το Αγγλικό X-Factor (7η σεζόν)

Δεν μ' αρέσει... που δεν καταλαβαίνουν κάποιοι ότι οι κροτίδες σκοτώνουν, κάθε χρόνο τα ίδια!

Μ' αρέσει... το καινούργιο tour της Kylie Minogue! Θεά! Κοίτα παπούτσι υπερπαραγωγή!

Δεν μ' αρέσει... το καινούργιο εθνικό ζευγάρι Χατζηγιάννης-Μακρυπούλια, μ' αρέσει μάλλον, αλλά βαριέμαι να το βλέπω συνέχεια!

Μ' αρέσει... η Eva Longoria στην 7η σεζόν των Desperate Housewives, είναι εκπληκτική!

Δεν μ' αρέσει... ξανθή η Beyonce

Μ' αρέσει... το καινούργιο της single.. για το κλιπάκι δεν έχω σχηματίσει ακόμα άποψη

Δεν μ' αρέσει.... όλο το προεκλογικό παρασκήνιο! Χεστήκαμε! Και πολύ χαιρόμαστε που τελειώνει!

Μ' αρέσει... το “Άσε με” της Φουρέιρα, δεν ξέρω γιατί όμως...

Δεν μ' αρέσει... που δεν είδα τον Πριγκιπικό Γάμο ολόκληρο!

Μ' αρέσει... η διαφήμιση του αποσμητικού AXE που κολάζει και αγγέλους

Δεν μ' αρέσει... το κλιπάκι του E.T. της Katy Perry, κάπου είχα διαβάσει τι "σημαίνουν" και τα αρχικά! MusicBug, εσύ;

Μ' άρεσε... που στην Μηχανή του Χρόνου στην ΕΡΤ με θέμα το Έιτζ εμφανίστηκε και εκπρόσωπος των οροθετικών της Ελλάδας και μου άρεσε πολύ η δήλωση του γιατρού που διέγνωσε τον πρώτο φορές του ιού στην Ελλάδα

Δεν μ' αρέσει... ο καιρός εδώ, τι στο διάολο; Πως είναι έτσι;

ΕΞΤΡΑ της Εβδομάδας: Μ' άρεσε... το trailer της ταινίας Weekend, ευχαριστώ turigr

Sticker

2011-05-18T22:34:00.001+03:00

Γράφω σβήνω, σβήνω γράφω, γράφω σβήνω... Εν σιουρκάζουμαι που λαλούμεν τζαι εμείς ποδά. Ο γάμος, ο Μπιν Λάντεν, ο Βέγγος, η Thalia είναι έγκυος για δεύτερη φορά, τα δίδυμα της Μαράια. Οι εξελίξεις τρέχουν και εγώ με το βιολί μου. Εγώ και η Eurovision μου... Μέχρι και ο Γκάι Ρίτσι είπε πως έκανε περιτομή για την Μαντόνα και είναι έγκυος η σύντροφος του και εγώ δεν συγκινούμαι! Εσείς θα έχετε αηδιάσει μετά από τόση Γιουροβίζιον εδώ μέσα και εγώ το βιολί μου σαν άλλως Αλεξάντερ Ράιμπακ, με στυλ και με πυγμό! Μέχρι και τα κουνούπια με κυνηγούν και μου ρουφάνε το αίμα, όλα εδώ πληρώνονται αγαπητέ Ιθάκη-μαν χα!

Τώρα να σας πω ότι διαβάζω για τις εξετάσεις μου ψέματα θα σας πω και αν μεγαλώσει κι άλλο ΑΥΤΗ η μύτη που έχω, θα έχω πρόβλημα... Τι να κάνω; (Πλαστική) Σκέφτομαι πάλι. Τι σκέφτομαι; (Μαλακίες) Τα πάντα! (Μαλακίες τι έλεγα;) Όχι καλέ τις αρκούδες, τα άλλα τα πάντα, ο πας-η πάσα-το παν, το παν στον πληθυντικό τα πάντα, ναι εκείνα τα πάντα! Χάος ε; Ε λιγάκι. Θα σας έλεγα ότι επανήλθα αλλά το μάτιαξα προς το παρόν! Αυτό που με σώζει είναι που άρχισα κι άλλα μαθήματα! Καλά είμαι, μια χαρά.. Στην δουλειά, μόνο εκεί που πήγαιναν όλα 100% καλά, τσουπ, τα πράγματα είναι “κάπως” λόγω της οικονομικής κρίσης και των περικοπών που κάνει το αφεντικό (αρχίσαμε και εδώ, να τα μας) και το εγγύς μέλλον είναι αβέβαιο...

Θυμάσαι τον δείκτη Dow George, ε αν υπολόγισα σωστά από την συμπεριφορά του, έχει ωροσκόπο Γαϊδούρι! Ποσώς σε ενδιαφέρει και καλά κάνεις! Δες εμένα που ασχολούμαι, τι κατάλαβα; Εντάξει, η αλήθεια είναι πως μπορώ να γίνω Ο πρήχτης αλλά γίνομαι μόνο όταν μου δώσουν την ευκαιρία (εκτός και αν έχω υπερένταση). Επίσης μπορώ να δικαιολογήσω τον άλλο σε βαθμό εμετού... όμως αρχίζω να χάνω τις ικανότητες μου και ειδικά για αυτόν. Είμαι της άποψης ότι αν σε θέλει ο άλλος σε βρίσκει, ακόμα και αν μένεις σε άλλη ήπειρο μπορεί βρε παιδί μου να πάει και στην Χατζηβασιλείου, αυτή όλους τους βρίσκει! Ή όσο μπίζι και αν είσαι βρε αδερφέ κάπου μπορείς να βρεις λίγη ώρα στην βαρυφορτωμένη σου ατζέντα!

Σε σχετική συζήτηση που είχα με την Tinkerbell όταν μιλάω δηλαδή και εγώ για τα δικά μου μια στις τόσες, Αγίου Πούτσου ανήμερα, μεγάλη η χάρη του (του χρόνου πάλι) της λέω θα πάω να τρυπήσω τα λάστιχα του δείκτη Dow (που με ρίχνει down) George. Ταβανόπροκα, συνέστησε η Tink. Ακούγεται ένα καλό καρφί, δεν έχω ιδέα τι είναι. Εντάξει, βρήκα τι σημαίνει ταβανόπροκα αλλά δεν θα την χρειαστώ (προς το παρόν, αν και έχω κολαστεί με την ιδέα). Ευχαριστώ πάντως!

Μετά όμως, ώρες αργότερα, όταν ξάπλωσα επιτέλους, λέω... μπάστα! Ντραμακουινισμοί (τι ωραία λέξη, μπράβο μου) όπως συνήθως. Λες και τα είχαμε... Γιατί κάνω έτσι; Υπάρχει κανείς εδώ με πτυχίο στην Ψυχολογία (στην Ψυχιατρική δεν λες καλύτερα) ή γενικά κάποιος που ξέρει να μου πει τι θα κάνω για να μου περάσει; Τι είχαμε τι χάσαμε; Το γιατί κάνω έτσι νομίζω όσα πτυχία και να έχει κανείς είναι ερώτημα αναπάντητο. Έχω φάει κόλλημα;

Μια άλλη απορία που είχα. Σήμερα που έβλεπα πρωινό, ο Λιάγκας που είναι; Μενεγάκη έβλεπα αλλά έκανα και λίγο ζάπινγκ στις διαφημίσεις να δω τους ανταγωνιστές! Του δώσανε πατρική άδεια; Τι είναι αυτά τα Σκανδιναβικά πράγματα! Απαπαπαπα!

Eurovision 2011: The Ultimate Post

2011-05-15T20:28:00.004+03:00

Ακούμε το Te Deum, που είναι το σήμα έναρξης των επίσημων μεταδόσεων της EBU και συνδεόμαστε με την Esprit Arena στο Ντίσελντορφ της Γερμανία για τον μεγάλο τελικό της 56ης Διοργάνωσης του Πανευρωπαϊκού διαγωνισμού της Eurovision.

Μας εξηγούν ότι υπάρχει η παράδοση ο νικητής της προηγούμενης χρονιάς ερμηνεύει το νικητήριο τραγούδι και ότι φέτος είναι δύσκολη χρονιά γιατί η Λένα είναι ξανά-εκπρόσωπος της Γερμανία, πέφτει και καλά η ιδέα να το τραγουδήσουν οι παρουσιαστές. Ο κύριος είναι γνωστός της Eurovision μην ανησυχείτε, δεν είναι κανένας τυχαίος, με μια διάθεση ροκ αρχίζουμε να τραγουδάμε, όμως η μια παρουσιάστρια τρελαίνεται και την σταματά ο κύριος Στέφαν συνεχίζει.

Το βρήκα γκλάμουρ και με δόση χιούμορ όση έπρεπε, ειδικά εκεί στο τέλος με την προφορά! Ή ακόμη και με την τζαζ και τις 43 Λένα που εμφανίστηκαν στην σκηνή ή ακόμη καλύτερα με την 44η, την αυθεντική. Ίσως η ωραιότερη και πιο μουσική έναρξη σε τελικό Eurovision!

Και πάμε με τα τραγούδια μας. Αρχή κάναμε με την αγαπημένη συμμετοχή του Περδίκη (πρώην ΓΓ Οικολόγων Κύπρου) τον οικολόγο Φινλανδό με το ανακυκλωμένο πουκάμισο και τρίτοι οι αγαπημένοι Δανοί (με τον κούκλο Δανό) Ουγγαρία 5η στην σειρά, τα έφτιαξε λίγο τα μαλλιά η φιλενάδα! Μπράβο που με ακούτε! Θα προκόψετε! 9η η Ελλάδα και επιτέλους θυμήθηκα τι μου θυμίζει η μουσική του Watch my Dance! Μου θυμίζει Ολυμπιακούς Αθήνα 2004. Συνεχίζουμε με Ρωσία και μετά Γαλλία.

Ο Γάλλος, βρε τον Γάλλο! Με κοντά μαλλιά θα ήταν ακόμα πιο κούκλος αλλά το θέλε και η περίσταση, βλέπετε ο νεαρός επαγγελματίας τενόρος στον κόσμο με κοντά μαλλιά δεν λέει. Είναι μόλις 21, θα κλείσει τα 22 το καλοκαίρι, δίδυμος είναι! Δεν το ήξερα, αν το ήξερα θα τον συμπαθούσα περισσότερο. Είναι τραγούδι ναι, και το παιδί ξέρει να τραγουδά, όχι αστεία! Αν και από το πολύ κοντινό νομίζω μας αποκάλυψε τα μυστικά της άρθρωσης του... Νόμιζα θα του φύγει το σαγόνι και αυτό το πηγούνι! Άκυρο τραγουδάκι κατ' εμέ αλλά είπαμε το παιδί είναι ταλαντούχο, αλλά κάπου δεν κολλάει, σαν την συμμετοχή της Λετονίας το 2007 (τι θυμήθηκα τώρα ο άτιμος!)

Ιταλία στην συνέχεια! Τι ωραίο τραγουδάκι! Εμένα μ' αρέσει αν και το βρίσκω και αυτό “κάπως” για τον διαγωνισμό...

Ελβετία και μετά βουρ ολοταχώς στους Μπλε του Ηνωμένου Βασιλείου! Περάσαμε δεν περάσαμε εμείς δεν γίνεται να μην δούμε Κύπριο στην σκηνή του τελικού, και φέτος δεν είχαμε μόνο αυτόν τον Blue αλλά είχαμε και τον Λούκα! Τελικός χωρίς Κύπρο δεν γίνεται! Αυτά σαν μια πικραμένη παρένθεση. Οι Blue, ήταν και αυτοί “κάπως” (όλους θα σας τους βγάλω κάπως το ξέρω) ήταν λίγο υποτονικοί, περίμενα και λίγη πιο πολύ υπερπαραγωγή, μου φάνηκε λες και δεν διαγωνίζονται απλά κάνουν ξέρω γω guest εμφάνιση για να πασάρουν το Reunion τους. “Yes we can” είπε ο Ομπάμα κάποτε και αυτοί το έκαναν “I can” και εκπροσωπούν το Ηνωμένο Βασίλειο.

Μολδαβία και μετά η διοργανώτρια χώρα με την Λένα. Ξέρετε τι; Αυτή η προφορά δεν είναι απλά σπαστική είναι και κολλητική. Αν το τραγούδι της Γαλλίας δεν ήταν μια για Eurovision το τραγούδι της Γερμανίας δεν ήταν δέκα! Με πολύ κακό intro και outro, θα μπορούσε κανείς να το δει θετικά μιας και δεν ακολουθεί την “μαγική” φόρμουλα μουσικούλα-κουπλέ-ρεφρέν-κουπλέ-2ρεφρέν-γέφυρα-ρεφρέν-τέλος.

22η η Ισπανία. Το υποτίμησα πολύ αυτό το τραγούδι. Ο-ουο-ουο-ουο! Κολλητικό και αυτό το χαρούμενο μπιτάκι και φέτος δεν πετάχτηκε κανένας στην σκηνή! Αλλά μέχρι εκεί. Το πρόβλημα για μένα με τα τραγούδια ήταν ότι δεν υπήρχε κάποιο που να ξεχωρίζει τόσο πολύ που να πω πως “Ναι, αυτό θα κερδίσει” ούτε καν με την Σουηδία δεν το είπα!

Η διοργάνωση φέτος ήταν διαφορετική και από δω και πέρα τα πράγματα πάλι θα αλλάξουν να μου το θυμηθείτε! Η σειρά ψηφοφορίας στον τελικό ανακοινώθηκε μόνο στους υπεύθυνους που ανακοίνωναν τους βαθμούς και στην πρώτη πρόβα τζενεράλε του τελικού. Ξεκινήσαμε με την Ρωσία και τον Ντίμα Μπίλαν, προχωρήσαμε, είδαμε Κύπρο, Ιταλία και την Ραφαέλα Καρά, είδαμε και την Ρουσλάνα (τα αγγλικά της παρέμειναν τόσα), αυτός από το Σαν Μαρίνο μ' άρεσε, που τραγούδησε το τραγούδι που έστειλαν για πρώτη φορά (ο τραγουδιστής του συγκροτήματος είναι) και τελειώσαμε με την Λετονία. Όταν είχε ψηφίσει μέχρι και η 30η χώρα ξέραμε με σιγουριά το αποτέλεσμα.

Eurovision δεν είναι μόνο ένα βραβείο, υπάρχουν και τα Βραβεία Marcel Bezençon. Για να δούμε πως απονεμήθηκαν φέτος: Βραβείο Σύνθεσης, βραβεύεται από τους συνθέτες των τραγουδιών που συμμετέχουν στην Eurovision και κέρδισε το τραγούδι της Γαλλίας. Το βραβείο Τύπου κέρδισε ο τραγουδιστής της Φινλανδίας, ψηφίστηκε από τους δημοσιογράφους που βρίσκονταν στο Ντίσελντορφ. Και το Artistic Awards που ψηφίστηκε από τους σχολιαστές πήραν οι δίδυμοι της Ιρλανδίας, ο John και ο Edward δηλαδή οι Jedeward!

Με το τέλος του τελικού δημοσιοποιήθηκαν τα αποτελέσματα και των δυο ημιτελικών. Στον πρώτο ημιτελικό η Ελλάδα ήταν πρώτη με 133 βαθμούς, ακολουθεί το Αζερμπαϊτζάν με 122 και τρίτη η Φινλανδία με 103. Στον δεύτερο ημιτελικό πρώτη χώρα τερμάτισε η Σουηδία με 155 βαθμούς, δεύτερη η Δανία με 135 και τρίτη η Σλοβενία με 112 βαθμούς.

Ας δούμε αναλυτικά την βαθμολογία του πρώτου ημιτελικού:

Ελλάδα 133 βαθμοί
Αζερμπαϊτζάν 122
Φινλανδία 103
Ισλανδία 100
Λιθουανία 81
Γεωργία 74
Ουγγαρία 72
Σερβία 67
Ρωσία 64
Ελβετία 55
Μάλτα 54
Αρμενία 54
Αλβανία 47
Τουρκία 47
Κροατία 41
Σαν Μαρίνο 34
Νορβηγία 30
Πορτογαλία 28
Πολωνία 18

Τα αποτελέσματα του δεύτερου ημιτελικού είναι τα εξής:

Σουηδία 155 βαθμοί
Δανία 135
Σλοβενία 112
Ρουμανία 111
Βοσνία-Ερζεγοβίνη / Ιρλανδία 109
Βοσνία-Ερζεγοβίνη / Ιρλανδία 109
Ουκρανία 81
Αυστρία 69
Εσθονία 60
Μολδαβία 54
Βέλγιο 53
Βουλγαρία 48
Σλοβακία 48
Λευκορωσία 45
Ισραήλ 38
ΠΓΔΜ 36
Λετονία 25
Κύπρος 16
Ολλανδία 13

Δεν ξέρω αν πρέπει να τσαντιστώ ή κάτι αλλά η Κύπρος στην 18η θέση και η Λευκορωσία στην 13η μου ακούγεται κάπως αρρωστημένο. Για τον πρώτο ημιτελικό εγώ αναρωτιέμαι αν άρεσε τόσο πολύ στ' αλήθεια το τραγούδι της Λιθουανίας που το βρίσκω απαράδεχτο. Stranger things started to begin που λέει και η Λένα!

Και αναλυτικά τα αποτελέσματα του τελικού και για την πρώτη δεκάδα γράφω και πόσα δωδεκάρια πήρε η κάθε χώρα:

Αζερμπαϊτζάν 221 βαθμοί (3 δωδεκάρια)
Ιταλία 189 βαθμοί (4 δωδεκάρια)
Σουηδία 185 βαθμοί (2 δωδεκάρια)
Ουκρανία 159 βαθμοί (3 δωδεκάρια)
Δανία 134 βαθμοί (3 δωδεκάρια)
Βοσνία Ερζεγοβίνη 125 βαθμοί (5 δωδεκάρια)
Ελλάδα 120 βαθμοί (1 δωδεκάρι)
Ιρλανδία 119 βαθμοί (3 δωδεκάρια)
Γεωργία 110 βαθμοί (3 δωδεκάρια)
Γερμανία 107 βαθμοί (καθόλου δωδεκάρια)
Ηνωμένο Βασίλειο 100 βαθμοί
Μολδαβία 97 βαθμοί
Σλοβενία 96 βαθμοί
Σερβία 85 βαθμοί
Γαλλία 82 βαθμοί
Ρωσία 77 βαθμοί
Ρουμανία 77 βαθμοί
Αυστρία 64 βαθμοί
Λιθουανία 63 βαθμοί
Ισλανδία 61 βαθμοί
Φινανδία 57 βαθμοί
Ουγγαρία 53 βαθμοί
Ισπανία 50 βαθμοί
Εσθονία 44 βαθμοί
Ελβετία 19 βαθμοί

Τα αποτελέσματα των κριτικών επιτροπών ακόμη να δημοσιοποιηθούν.

Κάθε χρόνο συνήθως μαθαίνουμε και κάτι. Ότι η Eurovision είναι απρόβλεπτη, όλοι το λένε αλλά το πιστεύουμε σε ένα βαθμό. Τι πρέπει να μας μείνει από φέτος; Το γιουχάισμα που έφαγε η Κύπρος που έδωσε το δωδεκάρι της στην Ελλάδα ή το γιουχάισμα της για το δωδεκάρι της Ουκρανίας στην Ρωσία ήταν μόνο η αρχή! Ελπίζω να τα άκουσαν και οι υπεύθυνοι και να λάβουν τα μέτρα τους!

Αυτή ήταν λοιπόν η φετινή διοργάνωση της Eurovision και η 56η διοργάνωση έχει επισήμως τελειώσει, το επόμενο Eurovision Report θα είναι για την 57η διοργάνωση του Πανευρωπαϊκού τραγουδιού που θα ταξιδέψει και λίγο εκτός Ευρώπης περίπου, τον Μάιο του 2012, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς, στο Μπακού -όπου και αν είναι αυτό- του Αζερμπαϊτζάν!

Ιθάκη-μαν από την Λευκωσία για...

το διαλύσαμε, άστο καλύτερα!