Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

All by myself

Παρασκευή βράδυ. Από όσο θυμάμαι αυτή η μέρα ήταν αφιερωμένη στους φίλους, με τρελές εξόδους και τρελά κέφια, έστω και μίνιμαλ κέφια, αλλά κέφια πάνω από όλα.



Ναι, ναι σωστά υποψιάζεσαι καλέ μου αναγνώστη, θα φιλοσοφήσουμε τα των φιλιών. Ωχ λες και κλείνεις το παράθυρο, you are so not ready for this type of conversation. Και με το δίκιο σου... Καταρχάς εδώ θα ήθελα να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για τους φίλους που μας πουτσογράφουν γιατί έχουν γκομενικά και βγαίνουν με άλλα ζευγάρια.

*and counts a minute, 5, 4, 3, 2, 1 and *

Ωραία. Αυτή η χώρα, η Κύπρος, το γνωστό Νησί -πρώτα αυτό και μετά η Σπιναλόγκα- είναι φτιαγμένη για ζυγούς αριθμούς. Τι εννοώ; Δεν μπορείς να κάνει πράγματα μόνος σου... Πριν ένα-δυο μήνες είδα κάποιον στην συναυλία του Σαββόπουλου στο ορυχείο της Σκουριώτισσας ο οποίος φαίνεται πως πήγε μόνος. Παρένθεση αν με διαβάζεις δώσε μου ένα σημείο ζωής γιατί είσαι και κούκλος! Παραξενεύτηκα... Πρώτη φορά βλέπω άνθρωπο να πηγαίνει σε συναυλία μόνος.

Και εγώ μέχρι να πείσω τον εαυτό μου να πάω θέατρο μόνος μου πέρασε καιρός. Έχω δει δυο μόνο παραστάσεις χωρίς παρέα... Και το θέατρο μ' αρέσει κιόλας. Αλλά νιώθεις περίεργα... μέχρι να μπω και να ξεκινήσει η παράσταση είχα αλλάξει 10 χρώματα και έπρεπε να χα αλλάξει και μπλούζα γιατί από τον ιδρώτα ήταν λες και ήρθα από το γυμναστήριο. Και τώρα που είπα γυμναστήριο, το μόνο πράγμα που μπορεί να μπορείς να κάνεις μόνος είναι το γυμναστήριο, εκεί δεν σε κοιτάνε περίεργα.

Να μιλήσω για θάλασσα; Ούτε λόγος. Μόνος στην θάλασσα; Δες τα κρεβατάκια και τις ομπρέλες... Δες πόσα κρεβατάκια έχει η κάθε ομπρέλα... Ακριβώς, δυο! Και κάτι ξενοδοχεία στα βουνά -γιατί έψαχνα κάτι προσφορές αγροτουρισμού- δεν έχουν μονόκλινο! Τι στο διάολο γίνεται εδώ; Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει; Είναι βαλτοί όλοι; Συμφωνήσατε όλοι να είναι πάντα Φλεβάρης και δεν το ξέρω;

Πασχίζω να λειτουργώ μόνος και δεν τα καταφέρνω... Δεν ξέρω τι γίνεται και γιατί, αλλά ξέρω ότι αυτό με κρατάει πίσω. Το μόνο που μπορώ να κάνω μόνος είναι ψώνια, as in υπεραγορά και δώρα. Δεν έχω πάει παραλία για μπάνιο μόνος, δεν έχω πάει σε εστιατόριο για να φάω μόνος, δεν έχω πάει διακοπές μόνος και δεν βγήκα ποτέ για ποτό μόνος. Που πάω; Γιατρέ μου, είμαι καλά; Να ανησυχήσω; Να πανικοβληθώ; 



ΥΓ. Ακόμα και στις προσκλήσεις του επαγγελματικού δείπνου έγραφε πάνω +1 άτομο.


Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Το Δόγμα του "Για πάντα"

Κανένας από τους φίλους μου δεν ρίχνει την βόμβα του “για πάντα”. Κάναμε μια συζήτηση χθες, προχθές στην παρέα και ακόμα αναρωτιέμαι για κάποια πράγματα και να 'μαι εδώ, να αμπελοφιλοσοφώ για τα των ανθρωπίνων σχέσεων. Οι μόνοι που δικαιούνται να πούνε “για πάντα” κατ' εμέ είναι τα μέντιουμ. Μόνο. Δεν ξέρω πόσοι μπορούν να καταλάβουν αυτά που λέω, γιατί το πάντα και το ποτέ τα 'χω φιλοσοφήσει, έχω ξοδέψει ώρες και ώρες, αμέτρητες μέρες σ' αυτό το πράγμα. Δεν υπάρχει κάτι που να διαρκεί για για πάντα, και ιδιαίτερα ερωτικές σχέσεις.

Όχι δεν γίνομαι σπαστικό τώρα που δεν μπορεί να βλέπει ανθρώπους ευτυχισμένους. Πως δεν μπορώ; Αυτή είναι η ενέργεια που με ωθεί. Θεωρώ δύσκολο δυο άνθρωποι να είναι ερωτευμένοι για πάντα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τους εύχομαι να χωρίσουν ή κάτι. Εύχομαι σε όλους τα καλύτερα και το καλύτερο δυνατό και τίποτα λιγότερο από αυτό. Γιατί όλοι έχουν το δικαίωμα να αγαπούν και να τους αγαπάνε.


Κάποιοι από τους ερωτευμένους μου φίλους δεν μπορούν να το συνειδητοποιήσουν αυτό το “για πάντα”. Ε αυτοί είναι οι εις βάθος ερωτευμένοι που δεν βλέπουν πέρα από το τώρα -και αυτό είναι πολύ καλό. Οι άλλοι που λένε ότι είναι ερωτευμένοι αλλά καταλαβαίνουν αυτά που λέω είναι απλά πληγωμένοι... big time.

Δεν είμαι ο ειδικός σε θέματα σχέσεων αλλά ελευθερία λόγου, είμαι εδώ, λέω την άποψη μου, δεν δηλώνω πουθενά ότι εγώ είμαι ο σωστός και δέχομαι και σχόλια. Ερωτεύτηκα έναν στρέιτ συμμαθητή μου στο Λύκειο -προφανώς και δεν είχα ιδέα πως δουλεύουν τα πράγματα τότε. Έπειτα ερωτεύτηκα έναν σοφιστικέ μεγαλύτερο τύπο ο οποίος αποδείχθηκε ένας απλός σεξομανής με προβλήματα δέσμευσης. Δε μας χέζεις ρε παπάρα! Πραγματικά αυτά τα αστεία με το “προβλήματα δέσμευσης” και “προβλήματα εμπιστοσύνης” πρέπει να σταματήσουν. Άρα εγώ στα προσωπικά μου σε γενικές γραμμές νιώθω άτυχος, πιο άτυχος και από την Αργεντινή στον τελικό του Παγκοσμίου!

Το 'χω ξαναπεί αλλά το ξαναλέω. Το μόνο ζευγάρι το οποίο θαυμάζω για την αγάπη, εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια του είναι οι παππούδες μου, από την μεριά του μπαμπά μου. Σήμερα θα ήταν παντρεμένοι για 72 χρόνια! Ουάο! Δηλαδή, γαμώτο, θέλω και εγώ κάτι τέτοιο! Μιλάμε για πάρα πολλά χρόνια, πολύ περισσότερο από μισό ΑΙΩΝΑ! Είχαν έξι παιδιά και τα δυο τα έχασαν όσο ήταν ακόμη μωρά. Η γιαγιά και ο παππούς πέρασαν μαζί τόσες δυσκολίες και ευτυχισμένες στιγμές, πάντα ενδιαφέρονταν ο ένας για τον άλλον και η αγάπη τους ήταν τόσο δυνατή. Ακόμη και τώρα, 11 χρόνια μετά τον θάνατο του παππού, η γιαγιά λέει πως ακόμη τον αγαπά και δεν τον ξεχνά ποτέ. Βουρκώνουν τα μάτια της κάθε φορά που τον θυμάται και είναι τόσο ευαίσθητη. Αυτό είναι το δικό μου για πάντα! Και έχω μια απόδειξη πως δεν είναι ακατόρθωτο.


Ο καιρός όμως αλλάζει... Σήμερα δεν αγαπάμε για τους ίδιους λόγους, ίσως δεν αγαπάμε καθόλου. Δώσαμε τόση πολλή σημασία στο πιο ανούσιο είδος σεξ που υπάρχει στον κόσμο, το περιστασιακό (αυτό και το σεξ για αναπαραγωγή). Βαφτίσαμε ως σεξουαλικά υγιές το να αλλάζουμε συντρόφους και απλά κάνουμε one-night-stands για να μην ξεχάσουμε τι είναι σεξ. Δεν ξέρουμε πως να χειριζόμαστε τα συναισθήματά μας και δεν μας ενδιαφέρουν τα συναισθήματα των άλλων. Παίζουμε με τα συναισθήματα όλων λες και είναι lego και είμαστε βλάκες αν κρίνω από τους δείκτες συναισθηματικής νοημοσύνης της εποχής μας. Στο τέλος της μέρας είμαστε αβοήθητοι και πολλοί από 'μας μόνοι. Και μην μου πεις “έχω και τους φίλους μου”.

Σε αυτό το context όλα είναι εφήμερα και προσωρινά. Η ξάδερφη που παντρεύτηκε πέρσι, χώρισε λόγω, λέει, ασυμφωνίας χαρακτήρων. Τι στο διάολο χριστιανή μου; Περίμενες να κάνεις δυο παιδιά για να καταλάβεις ότι δεν συμφωνούν οι χαρακτήρες σας; Γιατί σου πήρε τόσο πολύ;

Όπως και να έχει, κλείνω με αυτό που είπα νωρίτερα: Όλοι έχουν το δικαίωμα να αγαπούν και να τους αγαπούν. Ποιος είμαι εγώ που θα πω ότι μια σχέση δεν θα διαρκέσει για πάντα... Απλά κατά βάθος ζητώ από τα ζευγάρια που ξέρω να με διαψεύσουν για το ότι όλα είναι εφήμερα και προσωρινά. Θέλω να βλέπω ζευγάρια που να αγαπιούνται και να σέβονται ο ένας τον άλλον, θέλω να βλέπω ζευγάρια και να ξέρω ότι είναι κατορθωτό να χτίσεις μια δυνατή σχέση η οποία θα αντέξει στον χρόνο και γιατί όχι να σε φτάσει μέχρι... όπου φτάσεις.