Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Single or taken? Just hungry

Σε άφησα απληροφόρητο για το τι γινόταν στον αισθηματικό τομέα τόσο καιρό. Πολύ μουγκαμάρα έπεσε η αλήθεια να λέγεται αλλά, βρε, εδώ είμαστε για να διορθώνουμε τα “λάθη” μας. Μου είναι ακόμα περίεργο να μιλάω για αυτό γιατί εκείνος επέμενε να μην του βάλουμε “ταμπέλα” αυτού που έχουμε (φώναζε από μίλια ότι έχει προβληματάρες με την δέσμευση). Από την αρχή όμως

Γνωριστήκαμε μια βραδιά σε μια παραλία, αυτός ήταν με τον επί χρόνια σύντροφό του και εμένα με κουβάλησε μια φίλη μου γιατί δεν ήμουν στα καλά μου με τον στρατό και τέτοια. Μετά από λίγο καιρό ξαναβρεθήκαμε και το επόμενο καλοκαίρι μαθαίνω ότι χώρισε. Το προπερασμένο καλοκαίρι με κάνει add στο φέισμπουκ, δεν θυμόμουν όνομα, απλά είπα “γνωστή φάτσα” είχαμε και ένα σκασμένο κοινούς φίλους, ουοτέβερ. Λίγες μέρες μετά έκανα την σύνδεση... ξεκινήσαμε να μιλάμε.

Μην στα πολυλογώ είπαμε να σμίξουμε τα single μας να γίνουμε album... Πήγαινε καλά. Περνούσαμε ωραία. Εγώ επέμενα να το ονομάσουμε σχέση, αυτός δεν ήθελε να το ταμπελώσουμε (ό,τι και να πεις αναγνώστη μου έχεις δίκιο) και άντε λέω, βρέθηκε για πρώτη φορά άνθρωπος που με γουστάρει και με θέλει ας του δώσουμε μια ευκαιρία. Επιμένω, πήγαινε καλά το πράμα, εγώ είχα που και που τις απορίες μου γιατί να μην το λέμε σχέση και τέτοια (είμαι και πεισματάρης) και σε κάποια φάση (εννιά μήνες μετά) μου λέει ότι γνώρισε κάποιον άλλον.

Κόκκαλο ο Ιθάκη-μαν... για πολύ καιρό κόκκαλο.

"No he diiiiiidn't! I don't believe it" μου είπε η Καιτούλα


Είμαι καλός άνθρωπος όμως και όταν εμφανίστηκε ξανά (θράσος) είπα να δώσω μια άλλη ευκαιρία και όταν πήγα να μιλήσω για το σχεδονκέρατο ένιωθε άβολα (θράσος δις) και δεν ξαναμίλησα περί τούτου. Δεν δούλεψε το part II του λοβ στόρυ, καθόλου. Και έληξε με αυτόν να λέει ότι εγώ δεν θέλω αρκετά και δεν το κυνηγώ αρκετά και δεν προσπαθώ αρκετά... ντάξει. Δεν του ξαναμίλησα, απλά!

Είμαι καλός άνθρωπος όμως (να, από την καλοσύνη ξεκινάνε όλα) και έστειλα μήνυμα για τα γενέθλια του. Στα δικά μου τίποτα, τζίφος (δεν το έγραφε στο φέισμπουκ αλλά και μέχρι τα δικά του είχε διαγράψει το φέισμπουκ ενιχάου, εγώ το θυμήθηκα). Ίσως να ήταν καλύτερο να του έλεγα ό,τι ένιωθα και όταν τα ένιωθα, τώρα δεν έχει και πολλή σημασία, ξέραμε ότι αυτό που είχαμε είχε λήξει όταν γνώρισε κάποιον άλλον (δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι, στόχος της εκπαίδευσης φέτος, περίπου).

Για αρκετό καιρό ήμουν στη μουγκαμάρα. Αποφεύγω η αλήθεια να λέγεται να μιλάω για αυτό αλλά ντάξει... πάμε για άλλα (και καλύτερα). Πριν λίγο καιρό βγήκα ξανά για ραντεβού, μετά από ενάμιση χρόνο! Δεν ήταν τόσο ουάου όσο περίμενα. Αλλά κάτι είναι και αυτό... 


ΥΓ. Να μην κάνω γκάλοπ αν έπρεπε να ρίξω το βρισίδι της ζωής μου, ξέρω ήδη την απάντηση.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

RE:Turning

Μου λένε ότι μιζεριάζω... Το κατά δύναμη, απαντάω εγώ. Δεν περίμενα ότι τα πράγματα θα ήταν τόσο δύσκολα ειδικά με ένα πτυχίο στο χέρι. Με το τέτοιο στο χέρι λοιπόν μοιράζω -όχι αδιάκριτα- το βιογραφικό μου, γνωστό στις μάζες ως CV, αλλά δουλειά πουθενά. Μια part-time δουλειά από δω και από κει αλλά τίποτα σπουδαίο, αλλά το σημαντικότερο είναι δουλειά που δεν με ικανοποιεί.


Στα επόμενα πλάνα έχω -ας πούμε- ένα δεύτερο πτυχίο. Η αρχή θα γίνει κι όλα θα μπούνε στο δρόμο τους, γιατί το καλό το παλικάρι -εγώ είμαι αυτός- ξέρει κι άλλο μονοπάτι. Από τις προηγούμενες part-time δουλειές που έκανα μάζευα λεφτά για μεταπτυχιακό, αλλά αφού δεν έχει και νόημα τώρα και ούτε που φτάνουν στο παραμικρό αυτά τα λεφτά για εξωτερικό (ε τι στο διάολο; Μεταπτυχιακό εδώ θα έκανα;). Και συνεχίζω να μαζεύω λεφτά... ακάθεκτος.

Μέχρι τότε καλά να 'μαστε. Ξεκινάνε και τα θέατρα, άντε και θέλω τη δόση του πολιτισμού γιατί αυτός ο Αύγουστος από τη μύτη μου βγήκε! Τι να κάνεις τον Αύγουστο; Δεν έχει τίποτα. Και όταν εγώ τον Δεκαπενταύγουστο πριν δυο και τρία χρόνια έμενα στην πρωτεύουσα ήμουν ξενέρωτος, φέτος η Λευκωσία ήταν γεμάτη! Ντροπή, ντροπή και ντροπή! Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Είμαι trendsetter και δεν μου το αναγνωρίζουν.

Από νέα δεν έχω τώρα κάτι πολύ ουάο. Καλά υπάρχει κάτι ουάο... βγήκα ραντεβού μετά από ένα χρόνο. Εξαιρετικά! Δεν κατέληξε... ωραία αλλά έστω. Βήματα προόδου να γίνονται. Και η προσπάθεια μετράει, λέμε τώρα. Η προηγούμενη απόπειρα για σχέση, που δεν το έκανα λιανά, έληξε άδοξα σαν ψαγμένη αμερικανική ταινία υποψήφια για όσκαρ... Τι να σου λέω τώρα. Θα το συζητήσουμε και μετά. Εγώ απλά γράφω για να μην νομίσετε ότι πέθανα ή έπαθα τίποτα.

Θα αρχίσω αύριο να ελέγχω τι γράψετε όλοι, έχω πολύ διάβασμα η αλήθεια να λέγεται, have to catch-up που λένε και στο χωριό μου. Γιατί ένας blogger που επιστρέφει, το κάνει με χάρη και αγάπη!

Καλή βδομάδα σε όλους!
Σας φιλώ,
Ιθακη-μαν